#okudumbitti
Perulu yazar Mario Vargas LLosa dan okuduğum ilk eser fakat son olmayacak.
Kitaptaki karakter yoğunluğu ve bu karakterlerin birden fazla isimleri olması, bu isimlerin yanı sıra lakaplarının da olması, bunların farklı anlarda tek başına kullanılması okuyucuyu en fazla zorlayan durum diyebilirim.
Yeni okurların altında kalacağı, güçlü okurların keyifle terleyeceği bir eser.
Dominik Cumhuriyetinde geçen ve Turijillo adındaki bir diktatörün 31 yıllık yönetiminin anlatıldığı bu eser bir olay kitabı olduğu için huzur dolu, çiçek kokulu edebi hazzın doruklarına çıkartan betimlemeler yok elbette fakat betimleme var mı yok mu bunu bile anlamadığınız halde her anın o kadar içine giriyorsunuz ki, hiç bir karakter siz olmadan arabaya binmiyor, sokaklarda yürümüyor. Bu yoğun kıvamlı kitabı bu kadar lezzetli kılan bu görünmez betimlemeler yazarın kalitesini ortaya koyuyor.
Siyasi ve tarihi bir konunun içerisinde bireysel ve kişisel bir çok analiz mevcut. Dostoyevski vari bir psikoloji sentezi, konunun siyaset ve tarih tekdüzeliğinden harika bir şekilde sıyrılışına sebep olmuş ve mükemmel olmuş.
Ölümün, vicdansızlığın, gururun, onurun, onursuzluğun ve gurursuzluğun. Vasıfsızlığın ve birçok durumun güçlü bir etkiyle okura enjekte edildiği bir yapıt.
Tavsiye ederim.
Bir kitap açık olduğunda konuşan bir beyin, kapalı olduğunda beklemede olan bir arkadaş, unutulduğunda bağışlayan bir ruh, yok edildiğinde ağlayan bir yürektir.
#okudumbitti
Yazarın son romanı, benim yazardan okuduğum ilk roman "Taş ve Gölge".
Dili ve anlatımı açık, anlaşılır. Yazar kullandığı teknikle farklı zamanlar arasında hızlı geçişler yapmış. Betimlemeler kaliteli ve edebi haz anlamında doyurucu.
Bir çok karakter, uzun bir zaman dilimi, yaşanmış bir çok olay ve verilen sosyal mesajlar. Tüm bunlara ve dikkat çekilen fikri göndermelere rağmen boğmayan bir eser.
Her karakterin kendi hikayesi olması, bu hikayeler arasında yapılan geçişlere rağmen hikayeden kopamamam okuma zevkimi yükseltti.
Ölüm, yaşam, din, dostluk, hayvan sevgisi, aşk, sadakat vb bir çok unsuru içinde barındıran güzel bir eserdi.
Taşın da, gölgeninde derin manaya bürünebildiğini, bir ömrün bir taşa, bir gölgeye sığındığını gösteren kaliteli bir kitap.
Tavsiye ederim.
Zaman ayrılıkta önemli sanırım, birlikteyken zamanı değil birbirimizi biliyoruz. İstanbul'da senin yanındayken zaman yoktu, sen vardın, şimdi senden bin kilometre uzaklaşınca kendimi zamanın içinde buldum. Sensiz geçen her anı saatimin yelkovanına bakarak izliyorum, yelkovanın sivri ucu kalbimi saban gibi çizerek dönüyor da dönüyor.
