Tekrar belirtmek istiyorum: Budizm yüzlerce kez daha soğuk, gerçekçi ve objektifdir. Günahları yorumlayarak çektiği acıları ve acıya dayanıklılığını namuslaştırmaya ihtiyacı yoktur o düşündüğünü söylemekle yetinir. “ ben acı çekiyorum” Bir barbar içinse acı çekmek hiç de namuslu bir şey değildir. O acı çektiğini kabullenebilmek için önce bir yoruma gerek duyar( içgüdüleri onu daha çok acıyı yalanlamaya ve onlara sessizce katlanmaya iter) “Şeytan” burada bir lütuf olarak görünmekteydi. Çünkü şeytan karşı konulmaz korkunç bir düşmandı ve böyle bir düşman yüzünden acı çektiği için kimsenin utanması gerekmiyordu.
Canım kardeşim ufuk... O yardan bir haber verin derken kiminin sevgilisi kiminin anne babası geliyor aklına. Ama benim aklımda bir tek sen. Bakıyorum dağlara sus pus. Onlardan birinde gömülüsün şimdi. Hiçbiri ağzını açmıyor. Kime hesap sorayım ben şimdi. Hoşçakal gözüm demekten başka hiçbir şey gelmiyor aklıma ve bu çok zoruma gidiyor inan ki. Ama yine de hoşçakal güzel yüzlüm...
13.01.2019
Sevgili Müjde, maviş anne, içimden hiçbir şey söylemeden gitmek geldi. Seni seviyorum. Dün gecenin şiiri yazılmıştı zaten. Ben sadece kaleme alacağım. “Didem”