Nietzsche sesizliği dinleyerek ölmemiş miydi?
Düşün, yargıç. Sonra gel ve anlat bana. Kaybedince büyüdüğüne inananlar neden küçüklüğüne hapsolurlar? Sorularım hiç bitmiyor, yargıç. Yoruluyorum. Üzerimdeki kasveti atamıyorum içimden. Zihnimi parçalamak istiyorum. Susmuyor, yargıç. Oysa Nietzsche bana hep içimdeki sesizliği dinlemem gerektiğini söylüyor. Tokmağı vurmanı ve son kararı vermeni istiyorum. Vur ve kararlarını açıkla.
Şu kolayca görülebilir ki, bir şeyin güzel olduğunu ve onun hakkında bir beğeniye sahip olduğumu söylemek, nesnenin içimdeki tasarımımdan ne oluşturduğumla ilgilidir, bu nesnenin varlığına ne bakımdan bağlı olduğumla değil. Herkes, içerisinde az da olsa çıkar barındıran güzel yargısının, son derece taraflı olduğunu ve saf bir beğeni yargısı olmadığını kabul etmelidir. Kişi, beğeni meselesinde yargıç olacaksa, şeylerin varlığını dikkate almamalı, bu konuda tamamen tarafsız olmalıdır.
Sayfa 47 - Alfa Yayınları
Unutulmuş benlik; yazar'ın ilk kitabı "İçimdeki Yargıç" bir insanın karanlık yanıyla yüzleşmesini anlatırken, "Unutulmuş Benlik" ise ruhun kaybolan parçalarını aramakta...Ayrıca; yine yalnızlıktan, utançtan ve acıdan bir hayat çıkarmayı başaranların, kendini suçlamaktan vazgeçip affetmeyi öğrenenlerin içsel yolculuğunun gözlemlendiği bir kitap dolayısıyla hayatta kalmanın ötesinde, yeniden doğuşun ve vicdanla yüzleşmenin hikayesi.…. Kabul ve Dönüşüm)
Alıntılar: "Bir insanın en tehlikeli yanı ,kendini
tanıdığını sanmasıdır."
"Belki de bütün mesele eksik kalmayı
kabullenmekte."
"En değerli zaferler bırakmak zorunda
olduklarındır."
"Bazen bir kelime duyarsın ve bir ömür boyu
sana söylenmiş bütün cümleler anlamını
kaybeder."
"En iyiyi ararken,iyisini kaybediyorsunuz..."
İçimde kendimi yargılayan sert ve acımasız bir yargıç vardı; onu “ben de insanım” yöntemiyle yumuşattım. Başkalarını yargılayan içimdeki aynı yargıcı, “o da insan” yöntemiyle yumuşattım.
Bazen içimde kendime karşı bir acıma duygusu beliriyordu, fakat bu düşünce yüzünden utanıyordum. Bu utanç, içimdeki dayanma gücünü diri tutmaya çalışırken bir yandan da zayıflık hissiyle savaşmamı gerektiriyordu. İnsan, kendi içinde hem kurban hem de yargıç olabilir mi diye düşünüyorum. Belki de burada geçen her saniye, bu sorunun cevabını bulmak için bir sınavdı.
