" 'Acaba' ile başlayan her ihtimal karanlıktı. Ama biz o ihtimallerin hep çok güzel, en azından mevcuttan daha güzel olduğunu düşünüyor, bu yanılgıyla kendi kendimizi yiyip bitiriyorduk."
“Bir ihtimal daha var, o da ölmek mi dersin?
Acep hangisi; nefsine destur deyip karayazının
Oklarını, güllelerini sineye çekmek mi, yoksa
Bu bela deryasına karşı isyan etmek mi
Yaraşır insan olana?” Shakespeare
Akıl, yabani bir at gibi oradan oraya koşturup duruyor. İste ben şimdilerde, aklımı bir ahıra kapatmak yerine, onu korumaya almak için etrafına yüksek bir çit yaptırıyorum. Kapısına da köpeklerimi bağladım mı kimsenin yanıma yaklaşabileceğine ihtimal vermiyorum. Ben aklıma güveniyorum da çevresine pek güvenmiyorum Osman.
Sustuklarım korkudan değil.
Sustuklarım sizi korumak için. Bir gün oğlum bu satırları okursa şunu bilsin; Babası suçlu degildi. Sadece doğru yerde susmayı seçti.
Burada insanı ayakta tutan şey ekmek değil, bir ihtimal.
Bir gün kapının açılacağı ihtimali...
Ben o ihtimali bırakmadım...