Onu tanıyıp gönlünü kaptırdığım günlerde yanına sokulmuş, kulağına "Sen benim yıldızım, sitaremsin!" diye fısıldamıştım. Hoşuna gitmişti; hissetmiştim, hatta çok hoşuna gitmişti. Hoşuna gittiğini daha sonra heybesine işlediği yıldız nakışlarından anladım. O günden itibaren hep "Sitare" diye çağırdım onu "Sitare'm!"