Mesafe dediğimiz şey sayılarla ölçülemeyecek bir olgu. Yan odanda seni anlamayan birisi, binlerce kilometre ötede seni anlayan herhangi birisinden daha uzaktır sana. Çünkü birbirini anlayan iki ruhun sayılarla hiç işi olmaz. Çünkü seni anlamayanın, dizinin dibinde olması önemsiz.
Tolstoy, İtiraflarım kitabında; “Hayattan korkuyordum, hayattan kaçıp uzaklaşmak istiyordum ama gene de hayattan bir şeyler bekliyordum.” diyor. İnsan her ne kadar kaçıp uzaklaşmak istese de, içinde bir yerde yarına dair bir umut daima vardır ve o umut bu hayatı yaşanır kılar.