Cengiz

Dissosiyasyon
Dissosiyasyon (içe kapanma) çok ilkel bir tepkidir. Kişi kendi gayretleri ile nadiren tehlikeli durumlardan kaçabilir. Bu durumda, saldırıya uğramaya veya yaralanmaya verdikleri tek olası tepki sadece kıvrılmak, kendilerini mümkün olduğunca ufak göstermek, yardım istemek için bağırmak ve bir mucize olmasını olmaktır. Erkeklere kıyasla kadınlarda daha yaygındır.
Alıntı
Reklam
Bilim insanları ergenlik döneminde erkek çocuğunun beynindeki zevk merkezinin, yetişkinlere ve çocuklara kıyasla neredeyse hissiz olduğunu keşfetmişlerdir. Yani bu yaşlardaki çocuklar sıkılmış gözükmezler, gerçekten sıkılmışlardır. Ergenlik çağındaki bir erkeğin beyninin birazcık olsun etkinleştirmek için gayet derinden korkması ya da şok olması gerekir. Bir yetişkinin korkudan bir kenara sinmesine yetecek kadar uyarım, ergenlik çağındaki bir çocuğu ancak biraz tedirgin eder.
Alıntı
Erkekler dünyadaki yerlerini bedenlerinin tüm fiziksel limitlerini zorlayarak keşfederler, dolayısıyla övünme hakkını onlara veren tek şey yalnızca kavga etmek değil aynı zamanda en sesli ve en uzun süre gaz çıkarmak ya da geğirmeyi başarmak da olabilir.
Alıntı

Cengiz

, bir kitap okudu
Puan vermedi·296 syf.·
3 günde okudu
·
2024 21. kitabı
Frank Herbert
8.5/10 · 8,7bin okunma
Zayıf özbilinç
Özbilinci zayıf olanlar ise sorunlar karşısında daha çok şu savunma mekanizmalarını kullanırlar; Projeksiyon: Kusuru başkasına yansıtma (yansıtma). İnkâr: Kusuru reddetme (reddetme). Somatizasyon: Organ dili ile tepki verme, bir organın hastalığına sığınma. Somutlaştırma: Sorunu maddi nedenlere bağlama. Hipokandriyazis: Olmayan hastalığa sığınıp onunla uğraşma, hastalık hastalığı. Konversiyon: Bayılma, yalancı felç gibi tepkiler verme. Dissosiasyon: Kişilik bölünmesi gibi haller göstererek sorundan kaçma. Obsesyon: Takıntılı düşüncelerle savaşıp psikolojik baskıdan kurtulmaya çalışma. Represyon: Duyguları bastırıp sorunu yok saymaya çalışma. Distersiyon: Olayları çarpıp sorumluluğunu kendi dışındaki kişi ve olaylara yöneltme (çarpıtma)
Alıntı
Reklam