Çok düşük bir IQ ile doğan Charlie, bilim adamlarının, zeka seviyesini artıracak deneysel ameliyatı gerçekleştirmeleri için kusursuz bir adaydır. Bu deney Algernon adındaki laboratuvar faresinde test edilmiş ve büyük bir başarı elde edilmiştir.
Ameliyattan sonra, Charlie'nin durumu günlüğüne yazdığı raporlarla takip edilmeye başlanır. İlk yazdığı raporlara çocuksu bir dil ve imla hataları hakimdir. Ve sonra ameliyat etkisini göstermeye başlar. Charlie artık, insanların kendisiyle dalga geçemeyeceğini ve bir sürü arkadaş edineceğini, aşık olduğu kadına açılabileceğini düşünür. Fakat zekası normalin çok üstüne fırladığından, çevresinde yadırganır, kıskanılır ve istemiş olduğu arkadaşları edinmekte yine başarısız olur ve yine yalnızdır...
Bu deney, son derece önemli bir buluş olarak görülüyordu, ta ki Algernon'da ani bir gerileme baş gösterene kadar... *
Sosyal medyada karşıma sürekli çıkan kitaplardan birisi. Konusu itibari ile çok farklı olsa da aman aman bir tarafını göremedim. Belki de beklentimin yüksek olmasından...
*arka kapaktan
Bu yılın Uluslararası Booker adaylarından bir tanesi olan Geriye Kalan Kadın aşırı merak ettiğim adaylardandı. Kitap neyse ki yakın zamanda İthaki Yayınları tarafından basıldı ve kavuşmuş olduk. Çok eski bir arnavut geleneği olan Ostaynitsa olmayı anlatan kitap, evlenmek istemeyen bakire kızların kadınlıklarından tamamen vazgeçmek ve erkekleşmek zorunda oldukları, kendi rızalarıyla erkekleşip erkek kanunlarına göre yaşadıkları bu düzenden geriye kalan son Ostaynitsa’nın, kız adıyla Bekia, erkek adıyla Matya’nın hikayesini anlatıyor. Çok vurucu, çok sarsıcı bir hikaye bu çünkü yaşananların hepsi gerçek, bahsedilen olaylar gerçek, tüm bu kan davaları ve Kanun gerçek. Her şeyin bu kadar gerçek olması okurken haliyle fena halde çarpıyor. Okuma yazması olmayan Bekia’ya yaraşır bir şekilde imla ve dilbilgisi kurallarını yıkarak yazmış bu kitabı yazar ve çoğu zaman Bekia’nın içinden geçenleri ya da ağzından çıkan sözleri okuyoruz. Arada bir de Bekia’ya yazılmış mektuplar var ki, işte aslında belki de kitabın en çarpıcı noktası bu mektuplar… Ben kitabı bayıla bayıla okudum. Her ne kadar bu yıl Uluslarası Booker’ın Tayvan Seyahatnamesi kazanmış olsa da ve ben hala basılmadığı için o kitabı henüz okuma şansı bulamamış olsam da,bu kitabın ödülü alamamasının burukluğunu yaşadım. Anlayın kitabı ne kadar sevdim. Hala almadıysanız bir an önce edinin derim.
Reklam
Karşılaştırma içerir
Uygulamayı 2 yıldır kullanıyor olmama rağmen bu 1000kitap'da yapacagım ilk inceleme; bir hatam, eksiğim olursa affola.
Jack London çok sevdiğim bir yazar hatta en sevdiğin yazar kim sorusuna genelde verdiğim cevap Jack London'dur daha önce bir çok kitabını okudum ve fikrimce aralarında en zayıf kalan roman buydu.
Tüm Jack London kitaplarındaki aynı dünya görüşü bu kitapta da var. Dünyadaki haksızlığa, işlerin yanlış yollardan ve yanlış insanlar üzerinden yürüdüğünü farketmek gibi. 
Martin Eden 
Demir Ökçe kitaplarında da ana karakterimiz benzer yollardan geçmişti örneğin. Ana karakter demişken yine Jack London klasiği olan güçlü, kendini geliştirmeye açık, kusursuz erkek ana karakter figürü bu kitapta da var. Ama diğer kitaplarda tüm karakterlerin çeşitli sorunları, tükenme noktaları, eksiklikleri varken bu karakterde hiçbiri yok. Ve bu gerçekçiliği çok azaltıyor.
Eksiklik olarak gördüğüm başka birşey ise olay örgüsünün çok zayıf olması. Yani herşey hızlıca olup bitiyor. Karakterin aklından geçenleri yaşadıklarını hissettiklerini göremiyoruz tüm yaşananlar boyunca kitapta. Sanki sadece fragman izliyormuş gibi hissettiriyor.
Bi oturuşta bitirilebilecek 100 sayfa kısa bir kitap o yüzden bana zaman kaybı gibi hissettirmedi. Daha öncede söylediğim gibi yazarı çok sevdiğim için tüm kitaplarını okumaya çalışıyorum zaten. Belki de diğer kitaplar benim için çok yukarıda olduğu için bunu bu kadar eksik görmüşümdür emin değilim.
İyi okumalar dilerim.
edit: imla
Martin Eden Demir Ökçe kitaplarında da ana karakterimiz benzer yollardan geçmişti örneğin. Ana karakter demişken yine Jack London klasiği olan güçlü, kendini geliştirmeye açık, kusursuz erkek ana karakter figürü bu kitapta da var. Ama diğer kitaplarda tüm karakterlerin çeşitli sorunları, tükenme noktaları, eksiklikleri varken bu karakterde hiçbiri yok. Ve bu gerçekçiliği çok azaltıyor.
Eksiklik olarak gördüğüm başka birşey ise olay örgüsünün çok zayıf olması. Yani herşey hızlıca olup bitiyor. Karakterin aklından geçenleri yaşadıklarını hissettiklerini göremiyoruz tüm yaşananlar boyunca kitapta. Sanki sadece fragman izliyormuş gibi hissettiriyor.
Bi oturuşta bitirilebilecek 100 sayfa kısa bir kitap o yüzden bana zaman kaybı gibi hissettirmedi. Daha öncede söylediğim gibi yazarı çok sevdiğim için tüm kitaplarını okumaya çalışıyorum zaten. Belki de diğer kitaplar benim için çok yukarıda olduğu için bunu bu kadar eksik görmüşümdür emin değilim.
İyi okumalar dilerim.
edit: imla
Fahrenheit 451: Kitap kağıdının tutuşup yanma sıcaklığı...
Son zamanlarda okuduğum en güzel kitap oldu. Hayatımızda kitaplar olmasaydı düşüncesi bile korkutucu. Kitapsız bir dünyada yaşamak mı? Asla️!
□Montag bir keresinde, metro girişinde, "Neden seni yıllardır tanıyormuşum gibi hissediyorum?" diye sordu. "Çünkü senden hoşlanıyorum ve senden bir şey istemiyorum," dedi Clarisse. "Ve çünkü birbirimizi tanıyoruz."
□Kitaplarda bir şey olmalı...hayal edemeyeceğimiz bir şeyler; orada bir şeyler olmalı.
□ "Okul saatleri kısaltıldı; disiplin gevşetildi; felsefe, tarih ve dil dersleri iptal edildi; İngilizce ve imla dersleri giderek ihmal edildi, sonunda da neredeyse tamamen boşlandı. Hayat şimdide, iş öneme sahip, mesai sonrası her yerde hazza ulaşabilirsin. İnsan nedenin düğmelere basmak, elektrik anahtarlarını çekmek, somun ve cıvata takmak dışında bir şey öğrensin ki?"
□Belki kitaplar bizi mağaradan biraz çıkarabilir. Belki hep aynı, lanet olası, çılgınca hataları yapmaktan alıkoyabilirler bizi!
Kitaplar unutmaktan korktuğumuz bir sürü şeyi depolandığımız kapıların bir türüydü yalnızca. Hiç sihirli bir tarafları yok. Sihir sadece kitapların söylediklerinde, evrenin parçalarını nasıl dikerek bizim için giysi haline getirdiklerinde.
□Çoğumuz ortalıkta koşturup herkesle konuşamayız, dünyanın bütün şehirlerini tanıyamayız; zamanımız, paramız veya o kadar çok arkadaşımız yoktur. Senin aradığın şeyler dünyada Montag, ama sıradan insan onların yüzde doksan dokuzunu ancak bir kitapta görebilir.
□Hata yapmaktan korkuyorsun. Korkma. Hatalardan fayda sağlanabilir.
□"En büyük aptallar biraz akıllı olanlardır."
□Hepimizde fotoğrafik hafıza var ama gerçekten orada olan şeyleri açığa çıkarmayı öğrenmemiz bir ömür sürdü.
□"Herkes ölünce ardında bir şeyler bırakmalı, derdi dedem. Bir
Merhabalar, bugün sizlere Ece ile anne-kız okuma etkinliğinde okuduğumuz “Benim Kedim Bir Robot” kitabının yorumunu getirdim.
Ece, babası, annesi ve abisi Mete ile huzurlu bir yuvada yaşıyordu. Bir sabah her şey, Mete’nin fırına poğaça almaya gitmesiyle değişir. Evde poğaça beklenirken, kese kâğıdının içinden minik ve hasta bir yavru kedi çıkar. Aile bu beklenmedik durum karşısında şaşırsa da kediyi sahiplenir ve adını “Poğaça” koyarlar. Ancak Poğaça’nın arka bacaklarında bir problem vardır ve yeniden yürüyebilmesi için robot bacak ameliyatı olması gerekmektedir. Bunun üzerine aile, masrafları karşılamak için büyük bir dayanışmaya girer.
Acaba Poğaça için gereken para toplanabilecek miydi? Onu bekleyen umut dolu geleceğe kavuşabilecek miydi?
Daha ilk sayfalardan itibaren kızım kendini kitabın içinde buldu. Çünkü hikâyenin kahramanının adı da Ece’ydi ve o da beşinci sınıfa gidiyordu. Üstelik kitaptaki Ece gibi bizim Ece de abisinin sinir uçlarıyla oynamayı çok seviyordu. Bu benzerlikler kitabı onun için daha da eğlenceli hâle getirdi.
Ama kitabın bizi asıl etkileyen kısmı Poğaça’nın hikâyesi oldu. Çünkü Poğaça’nın yaşadıkları bize kendi kedimiz Leydo’yu hatırlattı. Onu da bir zamanlar sokakta hasta ve yardıma muhtaç bir hâlde bulmuş, uzun ve zorlu bir tedavi sürecinden geçirmiştik. Bu yüzden Poğaça’nın sağlık mücadelesini okurken kendimizi hikâyenin içinde bulduk.
Elbette kitap sadece hüzünlü anlardan oluşmuyor. Babaannenin takma dişleriyle ilgili bölümler ve Mete’nin kucağında bir köpekle çıkageldiği sahneler bize kahkaha attırdı.
Bunun yanında kitap oldukça eğiticiydi. Kullandığı dil, cümle yapıları ve aralara serpiştirilmiş küçük metaforlarla çocukların Türkçesini, imla ve dil bilgisi becerilerini geliştirmelerine katkı sağlıyor. Ayrıca teknolojinin yalnızca
Teke Şenliği
Mario Vargas Llosa'yı bu eseriyle tanıdım. Düşündürücü bir aksiyon filmi tadı veren bir roman. Kurgu güzel. Redaktör beyefendiyi/hanımefendiyi de ayrıca tebrik etmek gerekir, koca kitapta gözümü tırmalayan sadece bir imla hatasına rastladım.
Reklam
Reklam