İmran
@imrankeha
Mühendis
Yüksek Lisans
103 okur puanı
Aralık 2021 tarihinde katıldı
Les Travailleurs de la mer
Puan vermedi·447 syf.··
Beğendi
·2026 5. kitabı
·11 günde okudu
·Okunma: 28 Şubat 2026 23:58
Victor Hugo, Victor Hugo'dur. Gerçekten de bu ünü sonuna kadar hak eden birkaç yazardan biri. Böyle bir yazara sahip oldukları için sanırım Fransızları kıskanıyorum. Beni her zaman etkilemeyi, okunan onca kitap arasından bana, "İşte bu, gerçek bir kitap okudum!" dedirtmeyi başarmıştır.
Gilliat... Hugo'nun bir karakteri bu kadar uzak bir açıdan seyrettirip aynı zamanda ona bu kadar yakın hissettirmesi. Bu kadar yüzeysel bir şekilde bu kadar derinleri nasıl gösterebilirsin ki?
Buz gibi soğuğunu hissettiğim, kokusu genzimi yakan deniz... Sertliği ve keskinliğiyle ruhuma kadar yaralayan kayalıklar... Gilliat'ın kutsal mücadelesi ve kendinden vazgeçişi... Gerçek sevginin, sevdiğinin mutluluğunda var olması...
En iyisi ben anlatmayayım, siz okuyun.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ben aslında Mustaf Güzelgöz'ün gerçek hayat hikayesini okumak, kitapların ulaşmadığı tek bir yer kalmasın diye harcadığı bu canhıraş çabayı görüp hayran kalmak için bu kitabı okumaya başlamıştım. Çünkü hepimizin bildiği gibi bu bir biyografik roman. Gerçek bir hayat hikayesini anlatıyor ve bu hikayeyi öğrenince merak etmeden duramıyorsunuz.
Fakat kitap boyunca cahilliğin tek sebebi dinmiş gibi, halk; dini inanışından dolayı gelişemiyormuş gibi yansıtıldığı için hikayenin güzelliğine fazla odaklanamadım. Normalde bu tip düşüncelerden rahatsız olmam, herkesin bir görüşü var ve ben buna saygı duyuyorum. Ama karşıma şu satırlar çıkınca artık rahatsız olmaya başladım:
"Ama o kimi zaman halkın sağduyusuna derin inançla, kimi zaman hani eski aklı erik atalar, nineler ne demiş, iyiliği yap, at denize; balık bilmezse, o denizde halk da vardır, halk bilir!" (Sayfa 68)
Bu deyimdeki "yaratıcı" anlamına gelen "Hâlık" kelimesi "halk" olarak degiştirilmiş ve deyimin anlamı kalmamış. Deyimin asıl anlamını vermek istemiyorsan hiç kullanmayabilirsin ama böyle olunca kasıt varmış gibi gözüme batıyor. Doğrusunu bilmeden böyle yazılmasına imkan vermiyorum çünkü. Ben yanlış biliyor olma ihtimalime karşı kitap basılmadan önceki tarihli sözlükleri araştırdım. Burada yazana benzer bir şey bulamadım.
Bir de imamın şarap günah değil diye fetva verdiği bir bölüm var, detaylı bir yorum yapmayacağım ama çok anlamsız ve gereksiz bir bölüm olmuş.
En başta kendini Yunan'a ispatlamak için kadınlar üzerinden "aslında kadınlar şöyle medeniymiş böyle konuşkanmış" ifadelerini okuyunca garip gelmişti ama önemsememiştim.
Sonra bu şekilde üst üste gelip birikince satır aralarındaki aşağılık kompleksini daha iyi algılamaya başladım.
Eşekli kütüphanecinin hikayesi çok güzel aslında. Ama ben "Avrupa
Melek yüzlü Carmilla
Korku ve gotik, çok tercih ettiğim bir tür değil fakat bu türe ait okuduğum birkaç kitap içinde en etkilendiğim 
Carmilla oldu.
Daha önce yine vampir konulu bir kitap olan 
Dracula'yı okumuştum ve onu da gayet beğenmiştim fakat Carmilla'daki gibi gerilim hissetmemiştim. Bu ikisi arasında küçük bir karşılaştırma yapmak istiyorum ve bu kısım spoiler olabilir.
Dracula'da vampirimizin dış görünüşü kendisinde bir farklılık olduğunu hissettiren cinstendi ve etrafındaki kişiler onun vampir olduğunun çoğunlukla farkındaydı ya da kısa sürede anlıyorlardı. Zaten bu vampir insan içine karışmayı tercih etmiyordu. Bu sebeple hikaye çok açıktı ve gerilimsizdi. Fakat Carmilla'da vampirimiz inanılmaz güzel tasvir edilerek etrafındakiler tarafından hiçbir şekilde kim olduğunun anlaşılmaması sağlanmış. Aynı zamanda davranışlarıyla da insanların ilgi ve sempatisine sahip. Böylelikle hikayedeki melek yüzlü şeytan, gerilimi fazlasıyla arttırıyor.
Carmilla'nın geçmişinin daha detaylı bir hikayesinin olmasını isterdim. Hatta bir ara kitabın ana kısmında Carmilla'nın geçmişinden bahsedilecek sanmıştım fakat yanılmışım. Sondaki tek bölümlük kısa bir özetle bitiyor maalesef. Oysaki Karnstein ailesi hikayeye çok büyük bir katkı sağlayabilirdi.
Keyifli okumalar.
Carmilla oldu.
Daha önce yine vampir konulu bir kitap olan Dracula'yı okumuştum ve onu da gayet beğenmiştim fakat Carmilla'daki gibi gerilim hissetmemiştim. Bu ikisi arasında küçük bir karşılaştırma yapmak istiyorum ve bu kısım spoiler olabilir.
Dracula'da vampirimizin dış görünüşü kendisinde bir farklılık olduğunu hissettiren cinstendi ve etrafındaki kişiler onun vampir olduğunun çoğunlukla farkındaydı ya da kısa sürede anlıyorlardı. Zaten bu vampir insan içine karışmayı tercih etmiyordu. Bu sebeple hikaye çok açıktı ve gerilimsizdi. Fakat Carmilla'da vampirimiz inanılmaz güzel tasvir edilerek etrafındakiler tarafından hiçbir şekilde kim olduğunun anlaşılmaması sağlanmış. Aynı zamanda davranışlarıyla da insanların ilgi ve sempatisine sahip. Böylelikle hikayedeki melek yüzlü şeytan, gerilimi fazlasıyla arttırıyor.
Carmilla'nın geçmişinin daha detaylı bir hikayesinin olmasını isterdim. Hatta bir ara kitabın ana kısmında Carmilla'nın geçmişinden bahsedilecek sanmıştım fakat yanılmışım. Sondaki tek bölümlük kısa bir özetle bitiyor maalesef. Oysaki Karnstein ailesi hikayeye çok büyük bir katkı sağlayabilirdi.
Keyifli okumalar.Une femme
Açıkçası kitabı ilk elime aldığımda bu kadar etkilenmeyi beklemiyordum. Toplumsal konuları ve kadın olmakla ilgili tabuları ele alan bir yazar olarak tanınan 
Annie Ernaux'nun kitabını okumak istedim ve elime ilk geçen kitabı 
Bir Kadın oldu.
Hızlıca biten sayfaların arasında gezinirken bir ebeveynle ilişki kurmanın evrensel olduğunu ve her ne kadar farklı ilişkilere sahip olsak da bir kadın olarak anne kız ilişkisi için empati kurmanın çok kolay olduğunu fark ettim.
Zaman zaman gözlerim doldu, daha gözlerimin dolmasına şaşıramadan sonlara doğru ağlamaya başladım. Bu kitabın bana hissettirdikleriyle, geçmişi sımsıkı elimde tutup bırakmamak istedim.
Küçük satırlarda kendinden bir şeyler bulmayı seven ve birkaç kelimeden bile çok kolay etkilenen herkese tavsiye ederim.
Annie Ernaux'nun kitabını okumak istedim ve elime ilk geçen kitabı Bir Kadın oldu.
Hızlıca biten sayfaların arasında gezinirken bir ebeveynle ilişki kurmanın evrensel olduğunu ve her ne kadar farklı ilişkilere sahip olsak da bir kadın olarak anne kız ilişkisi için empati kurmanın çok kolay olduğunu fark ettim.
Zaman zaman gözlerim doldu, daha gözlerimin dolmasına şaşıramadan sonlara doğru ağlamaya başladım. Bu kitabın bana hissettirdikleriyle, geçmişi sımsıkı elimde tutup bırakmamak istedim.
Küçük satırlarda kendinden bir şeyler bulmayı seven ve birkaç kelimeden bile çok kolay etkilenen herkese tavsiye ederim.The End of Eternity
Isaac Asimov'un üstüne bilimkurgu yazarı tanımayacağımı anladım artık. 
Vakıf Serisini ve Galaktik İmparatorluk Serisini çok büyük bir keyifle okumuştum ama 
Sonsuzluğun Sonu bambaşkaymış.
Sonsuzluk, paralel evren ve zamanda yolculuk kavramlarının iç içe geçtiği, her bölümün sonunda ters köşeye denk geldiğiniz ve sonunu asla tahmin edemediğiniz, bütün bunlarla birlikte derin duyguların da hikayeye yedirildiği ve bittiğinde felsefe kitabı bitirmişçesine hareketsiz kalıp düşüncelere daldığınız bir bilimkurgu romanıyla karşı karşıyasınız.
Zaman ve sonsuzluk konularında bilimkurgu okumayı sevenler kitap bittiğinde eminim daha uzun bir serüven olmuş olmasını dileyecektir.
Keyifli okumalar.
Isaac Asimov'un üstüne bilimkurgu yazarı tanımayacağımı anladım artık. Vakıf Serisini ve Galaktik İmparatorluk Serisini çok büyük bir keyifle okumuştum ama Sonsuzluğun Sonu bambaşkaymış.
Sonsuzluk, paralel evren ve zamanda yolculuk kavramlarının iç içe geçtiği, her bölümün sonunda ters köşeye denk geldiğiniz ve sonunu asla tahmin edemediğiniz, bütün bunlarla birlikte derin duyguların da hikayeye yedirildiği ve bittiğinde felsefe kitabı bitirmişçesine hareketsiz kalıp düşüncelere daldığınız bir bilimkurgu romanıyla karşı karşıyasınız.
Zaman ve sonsuzluk konularında bilimkurgu okumayı sevenler kitap bittiğinde eminim daha uzun bir serüven olmuş olmasını dileyecektir.
Keyifli okumalar.