bu kitaba geri döneceğimi sanmıyorum. ülkenin fetö olaylarında ve bu ismailağa gündemlerini çok ince ayrıntılarla işlemişler. Ama bazen de cahillik mutluluktur diye düşünüyorum. Çünkü bunları bilsem de okusam da elimden bir şey gelmiyor farkındalık arttıkça umutsuzluk huzursuzluk da beraberinde getiriyor.
Ek olarak bu
kitabı her elime aldığımda bana öneren kişi aklıma geliyor sinir olduğum için o da etkiliyor.
Keyifli zaman geçirmek isteyenler için ağır tavsiye içerir:)1000Kitap
Babamın iki sene evvel hediye ettiği ve okumakta geç kaldığım keyifli kitap…
Reşat Nuri Güntekin’in mizahi, ironik ve yalın bir dille ele aldığı sürükleyici 23 hikaye...
Kitaptaki hikayeler toplumun her kesimini yansıtan hayatın içinden karelerdi bu da bize yazarın gözlem yeteneğinin gücünü gösteriyor. Konuların absürt ve mizahi bir dille ele alınması ise kitabı elinizden bırakmanıza mani olacak. Bir sonraki hikayede beni ne bekliyor derken, kitabın sonuna geleceksiniz. :) Reşat Nuri konuları o kadar ince işlemiş ki basit gibi görünen olayların ardına saklanan kişilerin kurnazlıkları ve toplum değer yargılarının yozlaşması okuru sıkmadan ele alınmış.
Ayrıca yazar o kadar gerçekçi anlatmış ki olayları okurken bazı karakterlere sinir olmadan edemedim.
Kısacası ben kitabı beğendim ve tavsiye ederim. :) Şimdiden keyifli okumalar.
En sevdiğim hikayeler:
Kitaba ismini de veren Tanrı Misafiri
Yaseminli Yuva
Hatıra Defteri ve
Sinema oldu.
Reşat Nuri Güntekin 
Tanrı Misafiri 
❦✰ESRArengiz✰❦
Reşat Nuri Güntekin Tanrı Misafiri ❦✰ESRArengiz✰❦
Merhaba sevgili okur,
Selçuk Baran okumalarında Haziran ayında payıma düşen “Haziran” isimli öykü kitabı oldu. Yirmi bir kısa öyküden oluşan kitap, yazarın ilk öykü kitabıymış. İlk kitap olduğu için acemilik beklemek büyük hata olur çünkü ustalık kazanmış bir yazar elinden çıkmış gibi.
Selçuk Baran’ın çok özel bir yanı var, mekana ve eşyalara olan dokunuşunun yanında öyle bir hikaye anlatımı var ki, çok az yazarda rastlanır. Hiçbir olaydan bahsetmeden yaşanan durumu okura sezdiriyor. Hikâyeler çoğunlukla sıkışmış hayatlar yaşayan insanların özgürleşme ve hafifleme yolculuğundan oluşuyor.
Kitaba puanım tabii ki 10/10
Öykülere kısaca değineyim efenim.
*Odadaki: Yüreğimin derinliklerinde hissettiğim bir yas öyküsü; atlatılamayan ve asla atlatılamayacak olan bir yas. Hiç gelmeyecek olan bir beklenene ağıt.
*İhtiyar Adam ve Küçük Kız: İhtiyar bir adamın ve küçük bir kızın hayatlarının kayışının kısacık hikayesi. İhtiyar adamın gittiği yer mecburi güzergah olsa da küçük kızın elinden tutup, gitme, diyip onu gün ışına geri getirebilmeyi çok isterdim.
*Konuk Odaları: Tanıdık yaşantılardan beklenmedik bir hikaye.
*Kavak Dölü: Geçkin bir kız kurusunun anlık duygularının anlatısı.
*Anne: “Annem dolabın çekmesinden örgüsünü aldı. Örgü örmeyi öyle severdi ki, örgü örerken mutlu olurdu. Şişler o ince, küçük tıkırtılarla ilmeklere girip çıkarken her şeyi unuturdu annem.
Yorgunluğunu, yoksulluğunu, onmazlıklarını, her şeyi... her şeyi..”
*Ceviz Ağacına Kar Yağdı: Hayatın bütün yükünü göğüsleyen ve herkesin bir şeyler beklediği bir insan olmanın ağırlığında ezilirken, tüm kararlılığıyla özgürlüğü seçmenin verdiği hafiflemenin hikayesi. Hikayede yapılan seçim doğru mu yanlış mı bilemem efenim ama insanda hafifleme hissi bıraktığı kesin.
*Kent Kırgını: Kendisi de kent kırgını
Bu kitabı öğretmen olarak okumak hep hayalimdi. Öğrenciyken filmi çok kez izleyip kitabı atandığımda, atanmış bir sınıf öğretmeni olarak okuyacağım diyordum. Şimdi o gündeyim.
İsmet Özel'in dediği gibi "üzerime yüreğimden başka muska takmadan konuşmak istiyorum."
Filmi öyle çok kez izledim ki, kitabı da Genco Erkal'ın sesiyle okudum. Film, eserin aslıyla yarışacak kadar iyi. Film müzikleri, çekilen ortamın doğallığı, çocuklar, her şeyin olduğu gibi aktarılması... Sanki Hakkari'de olan biziz gibi.
Kitaba gelecek olursam... Kendim yazmadığım için üzüldüğüm bir eser. Bence her öğretmenin böyle kendi mevsimini yazdığı bi eseri vardır. Ferit Edgü aklına, kalemine sağlık, sendeki nasıl bi his, nasıl bir kafa böyle...
"Kendini ararken başkalarını bulacağım" ümidiyle yola çıkan bu öğretmenimiz, bence herkesin iç dünyasına biraz ayna tutmuştur. Özellikle itirafla ilgili söylediği sözler çok çarpıcıydı. Kimsenin değil, insanın en çok kendine itirafı acı verir, diyor kitapta.
Kitapta ardı ardına ölen bebekleri öyle anlatmış ki, bebeklerin vücutlarındaki soğukluğu bile hissettim. Öğretmenin bu düzene karşı çıkışı, geç gelen yardıma karşı koyduğu sert tepki de o döneme ve yaşananlara bir eleştiri niteliğinde olmuş. Benzer bir durum İnce Memed romanında da vardı. Zeki öğretmenin sıtma hastalığı karşısındaki duruşunu hatırlattı bana okurken.
Ah portakal sahnesi.... Bu sahneye diyecek bir söz bulamıyorum. Hayatında hiç portakal görmeyen bir çocuk, portakalı eline alınca nasıl hisseder? Ve bir çocuğun hiç portakal görmemiş olması...
Kitabın sonunu okur okumaz tanıdım. Genco Erkal filmde burayı değiştirmeden okumuş. Kitabı okurken çocukların konuşma bitince dahi sınıftan çıkmaması, sonra bahçede birlikte fotoğraf çektikleri an gözümde canlandı.
Kitap bitince her yerini çizdiğimi, her
Sandor Marai "Mumlar Sonuna Kadar Yanar"
İhanet ve sadakat nedir? Peki ya sevgi ve nefret?
İnsan aşkına ya da dostuna aynı anda hem ihanet edip hem sadakat besleyebilir mi? Hem büyük bir tutkuyla sevip hem de tiksintiyle karışık nefret edebilir miyiz?
İnsanoğlunun sınır tanımaz duygularla varoluşuna; edebiyatın en ince anlatım detaylarıyla, sadelik ve samimiyet dolu duygularla odaklanan Sandor Marai; usta bir ressamın ender bir manzarayı renklerle emsalsiz hale dönüştürmesi gibi, ayrıcalıklı bir roman yaratmış.
#mumlarsonunakadaryanar #sandormarai #yapıkrediyayınları #kitap #kitaptavsiyesi
Sineklerin TanrısıEdebiyat
Sineklerin Tanrısı, medeniyetin ince kabuğu çatladığında insanın içindeki karanlığın ne kadar kolay ortaya çıkabileceğini sarsıcı bir şekilde gösteriyor. Issız bir adada hayatta kalmaya çalışan çocukların zamanla kurallardan, akıldan ve vicdandan uzaklaşması, romanı yalnızca bir macera hikâyesi olmaktan çıkarıp insan doğasına dair güçlü bir sorgulamaya dönüştürüyor. Golding, korkunun, gücün ve aidiyet arzusunun bireyleri nasıl dönüştürebileceğini anlatırken okuru da rahatsız edici bir soruyla baş başa bırakıyor: Uygarlık gerçekten ne kadar derinimize işlemiş durumda?