Leylacb
@incitmebeni
Gece
Benim annem 14'ünde gelin oldu, 19'unda kurban. Annem, güzel annem, gülüşü güneş annem, gözümün önünde bıçaklandı, tam 47 yerinden. Geceydi. Karanlıktı. Geceydi. Kimsesizdi. Ama sessiz değildi. Bağırdı annem. Ağladı kardeşim. Daha bebe, 1.5 yaşında¡ gözleri korkudan büyümüş, iki dipsiz, kapkara göl taşır gözpınarlarında. Bağırdım ben. Sokağın üzerinden. Evlerin, çatıların, kararkolların, kaldırım taşlarının üzerinden yankılandı ferdayadım. Duymadınız mı? Duymamış olmalısınız ki gelmediniz. Hiçbiriniz.
Gelmedi kimse. Ne komşular, ne polis amcalar. Ne seçim zamanı mahallemize uğrayan politikacılar, ne uzaktan yazan gazeteciler, ne yıkık evlerimiz paha biçen emlakçılar. Kimse yoktu. İstanbul on milyondan fazladır diyorlar. Öylesine devasa. Hem bu kadar kalabalık, dip dibe insanlar böyle çöl gibi ıssız, yapayalnız nasıl olur bir şehir? Çözemedim ya..
Neyi sussam onu konuşuyorum Mecburen. Sır tutturmuyor hayat bana...
Sustuğum yerden sordu bana hayat yine.Zaten neyi sussam o çınlıyor kucağımda. Neyi sussam o yankılanıyor odamda. Neyi sussam yaşam konuşturuyor sanki bir spot ışığını yüzüme çevrirerek, Amerikan dizilerinde sorgulamayı zevke dönüştüren
yaşlı ama karizmatik dedektif tadında. Neyi sussam, gıdıklıyor yanlarımı ki teslim olayım ona istemeden atacağım acılı kahkahaya . Neyi sussam , onu konuşuyorum mecburen. sır tutturmuyor hayat bana...
Kitabı okurken bir aşık isteyeceksiniz Tuna gibi ya da Ada gibi kumral olmak... Ada kumral bakar, kumral kokar.
Ada'ya ismini veren Kumral Ada şiiri
Bilmez kimse söylemem
Pek mahremdir aslında
Kaçışım her kendimden
Bir dönüştür
Buzlu aydınlığıma
Köpekler ulur, itler pusuda
Sisli sokaklarda kalleş cığlıklar
Hem yalnızım hem korkuyorum,lakin erkeklik var
Serde susuyorum
Susuyorum ada
Sen orada
Bildiğini biliyorum ada
Bela tohumlarını taşır elma
Kendi çekirdeğinde
Bundan önce ve bundan böyle
Ne yapsa, ne etse
İnsanın
En büyük düşmanı
Sessizce
Kendi derisinin içinde
Susuyorum ada
Sen orada
Soruyorsun
Ve nerede nerede nerede?
” Genç Adam : Bu iğrenç. Senin az önce ileri sürdüğün şu sarhoş teorilerin – fare ve diğer şeylerle ilgili olanlar- insanı tüm haysiyetinden, büyüklüğünden ve yüceliğinden soyup çıplak bırakıyor. ”
Bunlar haddizatında belki güzel şeylerdi. Fakat benim İstanbul’umda ne işleri vardı? Biz harbe girmekle hata ettikse, onlar bu muameleyi yaparak bu hatayı devam ettirmeli miydiler? Tarih bir yerde bütün hataların tasfiyesini yapmayacak mıydı?
