«Bu sabah bir gazetecinin yanından geçerken kocaman başlıklar gördüm: "Vietnam'da doğa kıyımı şiddetleniyor. Binlerce dönüm arazide ağaçlar kurudu." Ah, doğru olamaz bu! diye düşündüm. Böyle bir şey yalnız uğursuz iblislerin aklına gelebilir. Ama sonra hatırladım ki, insanoğlu zaten uğursuz bir iblis olmuştur.»
Sayfa 81
"Kanat ister misiniz?
İki eli olduğu halde hiçbir şeyi elinde tutamayan insanoğlu, bir de, 'ah keşke kuşlar gibi kanatlarım olsa!' demez mi?.."
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
İnsanoğlu bir yığın zıtların, hatta zaafların terkibidir.
-Ahmet Hamdi Tanpınar
“Ah! İnsanoğlu!” diye mırıldandı d’Avrigny; “tüm hayvanların en bencili, tüm yaratıkların en bencili insan, her zaman dünyanın sadece kendi çevresinde döndüğüne, güneşin sadece kendisi için parladığına, ölümün sadece ona geleceğine inanır; bir tutam otun tepesinden Tanrıyı lanetleyen karınca! Yaşamlarını yitirenler, onlar hiçbir şey yitirmediler mi?"
Ama sonunda hırs ve suç öylesine güçlendi ki, din, Kutsal Ruh’un derslerine itaatten çok, insani yorumların savunusu oldu çıktı. Dahası, yardımseverliğin alanına değil de, tanrısal gayretkeşlik ve ateşli coşku gibi aldatıcı bir adla maskelenen en mantıksız kinin ve uzlaşmazlıkların yayıldığı alana dönüştü. Bu belalara; tabiatı ve aklı hor görmeyi, yalnızca bu ikisine aykırı olana hayranlık duyup onu yüceltmeyi öğreten hurafe düşkünlüğü eklendi. Bu yüzden insanların, Kutsal Kitap’a daha büyük bir hayranlık duymak ve Kutsal Kitap’ı daha da yüceltmek için, onu, tabiatla aklı kesinlikle reddedercesine açıklamaya uğraşmaları hiç de şaşırtıcı değildir.
O nedenle, kutsal metinlerde en ulaşılmaz gizlerin saklı olduğunu hayal ederler. Bu saçmalıkları araştırmak için ter döküp, geride yararlı olarak kalanı umursamazlar. Böylece hezeyan içinde ürettikleri her şeyi bütünüyle Kutsal Ruh’a atfeder ve bunları duygularının tüm gücü ve coşkusuyla savunmaya çabalarlar. İnsanoğlu böyledir: Salt anlama yeteneğiyle kavradıklarını yalnızca anlama yeteneği ve akılla; tam tersine, duygularının ona verdiği fikirleri de yine duygularıyla savunur.
