Karşı duvarda bir ayna asılı
o aynayı düşün düşünmüyor
ama ayna onu düşünüyor
Baştan Çıkarıcının Günlüğü
Tren her istasyon için ayrı bir önemdedir.
Vakti vardır, hedefi de.
Ama yorulur insan.
Çünkü bir yere gitmek istiyorsan artık olduğun yerden feragat etmişsindir ve yeni kazanımların temelde bir çok şeye katkı sağlar.
Birlikte yolcu olmak 'cennetin insana adağı olan' nasırın anlam kazanmasıdır.
Yoksa yol da var yolcu da.
İstasyon çok durursan.
Fakat bir istasyon vardır ki orda başlar bütün yollar.
Hedefin vardır şu düttürü dünyayı cennete çevirmeye, hazır nasırın.
Evet, büyük bir onurla geçelim istasyonları istersin.
Raylar çakılmış majörlerle toprağa, yol olmuş.
Minörler sırt sırta vermişse bir de varsın işte.
Her yol nasır. Nasırım, nasırlarım...
Mete Erişen
Kimileri diğerlerinden
Nasıl da üstün olabiliyor mutlulukta!
Oysa ben de onun kadar güzelim, kime sorsan Atina'da.
Ama ne fayda? Demetrius öyle düşünmedikten sonra;
Bilmek istemiyor herkesin bildiğini, kendisi dışında; o nasıl aldanıyorsa meftun olurken Hermia'nın gözlerine,
İste ben de öyle aldanıyorum
Mest olurken onun her şeyine.
William Shakespeare / Bir Yazdönümü Gecesi Rüyası
"İnsanın, kendisi gibi olmak istemediği zamanlar da varmış."
Oğuz Atay - Tutunamayanlar