Özledim.
Özledim ama seni değil
Ben beni benliğim özledim
Geceleri tavana gözlerimi dikip
Tavanı seyretmeyi değilde
Yastığa başımı koyar koymaz uyumayı
Sabahları huzurla uyanmayı özledim
İnsanlara yalandan değilde
İçtenliğimle sahiden güldüğüm
O günleri özledim
Gönülden inanmayı, sevmeyi özledim
Çevreme mutluyum imajı saçmayı değilde
Gerçekten o mutlu olduğum günlerimi özledim
İnsanlara korkarak mesafeli yaklaşmak yerine
Hiç korkmadan inanmayı, güvenmeyi sevmeyi özledim
Dert çekmeyi, çare aramayı
Düşünmeyi değilde
Hiç bir şeyi umursamadığım
O günleri, huzurumu özledim
Özledim, inan ki çok özledim
Ama seni değil, ben beni özledim
Benliğimi özledim, hemde ne çok özledim..