İshak Üzgün
@isaczone
İshak Üzgün
, bir kitap okudu8/10
Beğendi
·7 saatte okudu
·Okunma: 20 Mart 2020 22:30
·2020 20. kitabı
Reklam
Alageyik
Önce Karaca Alinin ölüsünü gördüler.Başında bile durmadılar.Sonra geyiğin ölüsünü gördüler.Sonra da ta aşağılardan bir inilti duydular.Baktılar Halil uçurumun çıkıntısında heyal meyal görülüyordu.İnceden de bir inilti geliyordu.
Gittiler köyden uzun kendirler getirdiler.Halile sarkıttılar."Brline bağla da çekelim," dediler.Halilin ipe dokunacak hali bile yoktu.İniltisi gittikçe artıyordu.Bağlayamayınca Halil:
"Siz varın gidin," dedi."Ben gelemem," dedi.
Beline ipi bağlayıp da o uçuruma inip Halili çıkarmaya kimse cesaret edemiyordu.
"Zeynebe de söyleyin.Muradına ersin," diye inledi.Sonra ses soluk kesildi.
Zeynep bunu duyunca ayıktı.Uçurumun başında donmuş duruyordu.Birden kendini Halilin üstüne bıraktı.
O gün bugündür,o uçsuz bucaksız kayadan bir türkü gelir.Tüekünün sözleri şafak vakitleri,tan yerleri ışıdı ışıyacakken iyice anlaşılır.
...
İşte orada,iki sevgilinin düşüp can verdikleri yerde,her yıl,oraya düştükleri günün seherinde,tanyerleri ışırken,iki çiçek biter.Bu çiçeğin biri kırmızı biri mavi açar.Tam günün ucu görünür,çiçekler birbirine kavuşacakken,öte kayadan bir geyik uçarak gelir,çiçekleri yer.Bu her yıl böyle olur
Karacaoğlan
Bugün de rivayet ederler ki,o mağaradan,yüreği temiz olanlar,varır da can kulağıyla dinlerlerse,türkülerş duyarlarmış.
Karacaoğlanın mağaranın kapısındaki son türküsü dünya üstübedir.
Üç günlük fâni dünyada
Ölmeden gülen öğünsün
Beş vaktını da kazaya
Komayıp kılan öğünsün
Deryalarda oynar kayık
Kimi sarhoş,kimi ayık
Dünya fâni,insan konuk
Demlerin süren öğünsün
Metin Karacaoğlan metin
Yöğrük derler aşkın senin
İnsan insanın kıymetini
Sağlıkta bilen öğünsün
Sonra:
Yürü bre yalan dünya
Sana konan göçer bir gün
İnsan bir ekin misali
Seni eken biçer bir gün
Yer üstünde yeşil yaprak
Yer altında kefen yırtmak
Yastığımız kara toprak
O da bizi atar bir gün
Karacaoğlan
Bu,delice bir yüreklilikti.Ya birisi görse de olan biteni Beye haber verse.Bey hepsini öldürürdü.Kimse Beye haber vermiyordu.Vermezdi de...Öyle bir havaya bürünmüştü oba.Olan bitenden Beyin adamlarının da,Beyin Hatununun da haberi vardı.Herkesler de biliyordu ki olan biteni Beye hiç kimse haber etmeyecektir.Kelle pahasına da olsa.
Bütün oba bir aşığı,bir hak aşığını,bir ermişi,sevdalıları korumanın sevinci,övüncü içindeydi.