Fakat yarabbi, insan bu kötülüğü yapmak için nasıl bir kalbe, nasıl bir vicdana sahip olmalıydı? Demek ki insanlık denilen şey yoktu. Bunların hepsi yalan… Aşk, saadet, vefa, insaniyet, vicdan, hepsi… Hepsi… Artık her şeyden nefret ediyor, hayattan, aşktan, saadetten, vicdandan, insanlardan, hatta kendi nefsinden iğreniyordu.
Sayfa 60 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
Gerçek sevgi kendini ifade etmek için zorlamaya ihtiyaç duymaz. Eğer biri tarafından sevilmek için kendinizi paralamak zorunda hissediyorsanız muhtemelen gerçek sevginin ne olduğu konusunda yanlış öğretilere sahipsiniz ki bu yüzden " Ne olursa olsun kendinde olanın hep daha fazlasını sun karşındaki insana " düşüncesine hapsolursunuz
-"fakat her şey geçer. Her şey unutulur. Kendini bir felaketin içinde kaybetmenin bir manası yoktur. İnsan biraz kalender olmalıdır!"
+"Hiç geçmeyen, hiç unutulmayan şeyler de var, beyefendi! Ölünceye kadar insanın sırtından atamayacağı şeyler de var..."