Benj
@isthatme
gitmek... varmak değil gitmek
Babam ona Aietes adını vermişti. Kartal. Kollarımın arasında cildi güneşin ısıttığı taşlar kadar sıcak, taçyapraklarının kadife- si kadar yumuşaktı. Böyle tatlı bir çocuk görülmemiştir. Çırayla yeni tutuşturulmuş ateş gibi, bal gibi kokuyordu. Parmaklarımdan yemek yiyor, tiz sesimden ürkmüyordu. Tek istediği, ben masallar anlatırken boynuma kıvrılıp uyumaktı. Benimle olduğu her an boğazımda bir şeylerin yükseldiğini hissediyordum, ona olan sevgimdi bu, öyle şiddetliydi ki bazen konuşamıyordum
Puan vermedi·304 syf.·
155 günde okudu
·Okunma: 12 Aralık 2022 23:17
·2022 23. kitabı
İnsan doğası yalnızca belirli bir zaman kesiti içinde nasıl değerlendirilemezse, toplumlar da geçmişlerini özümseyemedikleri sürece kendilerini gereğince anlayamazlar. Şimdiki zamanın hem geleceği hem de geçmişi içerdiğini görmezden gelen toplumların bireyleri ise evrensel olma niteliğine ulaşamazlar!
Oysa yaşamak ve sevmek birbirinden ayrı olgular değil, bir bütündür. Kendimizi yaşayabildiğimiz ve beraberliklerimize bir şeyler katabildiğimiz her yerde sevgi vardır. Ama bu, içinde bulunduğumuz kısırdöngülerden özgürleşip, her yaşantı parçasının bizi çevreye yönelik yeni bir etkileşime doğru harekete geçirmesiyle gerçekleştirilir. Bir başka deyişle, sürekli yaşantı üretebilmeyi içerir. Dünyamızla beraberliğimizde bu sürekliliği ya da ileri doğru hareket eden süreci gerçekleştirebilmek, kendini yaşamakla eşanlam taşır