Patolojik psikoloji yandaşları ve psikoloji-fizyoloji savunucularının salık verdiği kendini gözlemleme uygulaması üstünde birazcık duralım. İçebakış yöntemlerini altüst eder bu uygulama; içebakış artık ölçüm, test, deney ve bir yabancının yardımıyla nesnelleşmektedir. Fizyolojik itiraf uygulaması bedenin tarihinde önemli bir yer tutar. Sadece bir örnekle yetinebiliriz: Bir dizi test ve ölçüm boyunca, cinsel eğilimlerini ve tutumlarını Profesör Édouard Toulouse'a açan Émile Zola örneğiyle. Hekim şu sonuca varır: "M. Zola'daki üreme içgüdüsü etkinlikte biraz anormal, ama öznede hiç de değil." O "cinsel düşkünlüklerinde kokuya her zaman çok duyarlı olsa da," bir sapkın değildir, "aşkta fetişizmi bilmez."
Beden Kültürünün Merkezindeki Haz ve Acı/ Son Yıllarda Meydana Gelen Devrim
Organlar ve hareketler çoğunlukla çok açık saçık biçimde adlandırılır, ne var ki onları duymaya ve kullanılmalarına tanık olmaya alışkın kızlarla kadınlar hiç rahatsız olmazlar bundan. Üreme organları "kamış," "dölyolu" gibi sözcükler ve yerel ağızlara özgü sözcüklerle tanımlanır. "Seks” sözcüğünün kullanımıysa çok daha geç tarihlidir. "Birleşme" hâlâ kültürlü seçkin tabakaca kullanılır yalnızca. Halk arasında 1940'tan önce orgazmdan söz edilmez. "Göt" sözcüğü kabadır, ama müstehcen değildir. Yargıçla konuşulurken, bir erkeğin bir kadını "elde ettiği," ona "sahip olduğu" söylenir. "Yatmak" deyişi yüzyılın ilk çeyreğinde gitgide daha çok kullanılır; "sevişmek" sözcüğüne, aynı şekilde "bir kadından yararlanmak" ifadesine de 1900'den sonra daha sık rastlanır. Genelev diline alışkın olan erkekler partnerlerini "becerdiklerini," "düzdüklerini," "doldurduklarını" söylerken, kadınlar kendilerini "verdiklerini," "teslim ettiklerini," "lütufta bulunduklarını" itiraf ederler. Dildeki çift biçimlilik cinsel rollerdekine de uymaktadır.
Beden Kültürünün Merkezindeki Haz ve Acı/ Haz Uygulamalarının Çetin Tarihi
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bana göre, sizinki kadar nadir rastlanan yanılmazlık değerinin ardından gelen en önemli değer hatalarını itiraf etmektir.
2 3 kere
“Ben sana sadece bildiğim şeylerden söz ediyorum ve her zaman da, söylediğimden çok daha fazlasını biliyorum aslında. Ama bir şeyi sadece başkalarından duyduğumda senden nefret ediyorsam, onu gözümde ancak sen, bir itirafla yumuşatabilirsin. Benim sana karşı öfkem hareketlerinden kaynaklanmıyor, çünkü seni sevdiğim için, her hareketini affediyorum; ben senin riyakârlığına, benim bildiğim şeyi inatla inkâr etmene yol açan o gülünç riyakârlığına kızıyorum. Ama doğru olmadığını bildiğim bir şeyi bana savunduğunu, yemin ettiğini görüp de hâlâ seni sevmemi bekleyebilir misin? Odette, ikimiz için de bir işkence olan bu ânı uzatma. Eğer istersen, bir saniyede sona erdirebilir, temelli kurtulabilirsin. Madalyonun üzerine yemin et, bu tür şeyleri hiç yaptın mı, evet mi, hayır mı?”
Sayfa 339
Gönlümüze göre tek "izm" bulmuşuz milletlerarası "izm" pazarında. Âşıklarıdan hiçbir fedakarlık istemeyen bir sevgili bu. Bizden başka talibi de yok, Tohum topraklarımızda
Sayfa 289 - İletişim yayınları 9.baskı
Sonunda şunu kendisine itiraf etmek zorundaydı ki, yanılmazlık da yanılabilir.
