bütün yaşamında sevginin açlığını çekmişti; doğası sevgiye özlem duyuyordu; bu onun varlığının organik bir istemiydi. yine de onsuz olmuş ve giderek kendini katılaştırmıştı.
biz, hiçbir tarafları birbirine benzemeyen, hiçbir müşterek düşünceleri ve görüşleri olmayan iki insanız... kim bilir ne gibi sebeplerle tesadüf bizi birleştirdi. sen beni sevdiğini söyledin, ben buna inandım.
kendimi bırakmalıyım, diye söylendi. direnmekten vazgeçmeliyim. yaşamalıyım ve görmeliyim. bilmediğim bu ülkeye yolculuktan korkmamalıyım. kimsenin ilgilenmediği bu silik insanların dünyasına girmeliyim.