elif
@jack_torrance
Rus edebiyatı, gotik edebiyat, Stephen King ve Dune evrenine dair her şeyi okumayı seviyorum.
üniversite
78 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
DEĞER, ANLAM VE ARAYIŞEdebiyat
Martin Eden aynı anda birçok şey olmayı başarabilmiş eşsiz bir kitap. Eseri kategorize etmek okuduğumuz mücadeleye haksızlık olacaktır. Bir kurmacanın aslında rafımızdaki en gerçek şey olması biz okuyucuların ulaşabileceği en güzel düşünce ve buna şahsen ulaştım.
İlk sayfalarda bir aşk örmecesinden başlayarak insanın aidiyet duygusu, buna karşı açtığı savaş, kendinden farklı olanı keşif ve ona dönüşme süreci kitabın ana kısmını oluşturuyor. Entelektüel olabilmek, insanın varlığını anlamlandıran,onu değerli kılan yegane ve biricik tek şey olarak görülürken; bunun aslında doyuruculuktan ve mutluluktan ne kadar uzak olduğunu fark ediyoruz. Kitap boyu aslında bir başkalaşımı,dönüşümü okuyoruz.
Her türlü bilgiyi fethetmeye kararlı olan Martin Eden'ın okuduğu binlerce sayfanın amacı, en insani arzu olan 'beğenilmek'ti. Ancak sayfalar ilerledikçe bu başkaları tarafından beğenilme arzusunun sadece bireyin kendine, kendi değerini ispatlama çabası olduğunun farkı varıyoruz. Ruth'un kocası olma mevkine ulaşmak değil; yalnızca mahalle bakkalı tarafından fark edilmek bile Martin için bambaşka bir hayat demek olacaktı. İlahlaştırdığı burjuvazilerin takdiri, en "pis" işçinin Martin'i "fark etmesi" kadar değerli olamazdı.
Entelektüel eğitim,adaplı bir aile,iş tutmamış yumuşak eller, gösterişli kütüphaneler dışında ulaşılmak istenilen hedef sadece birileri tarafından 'dinlenmek'ti Martin Eden için. Bu sebepledir ki defalarca kez sesini dergilere ulaştırmaya çalışsa da başarısız oldu ancak ne istediğini kendisi bile bilmiyordu. En yakınındaki sevgilisi bile ona karşı sağırdı.
Önce kendini yarattı, en ideal insan formuna dönüştü. Ardından bu mükemmelliyete tapınmaları için şov sahnesinde en ön sırada 'görünür olabilmeyi' istedi. Bu açgözlü ve riskli isteğe bir kılıf olarak ise aşkı
Reklam
EN ZORU BAŞARMAKKorku-Gerilim
Öncelikle bu kitabı yazmanın ne kadar zor olduğuna değinmek istiyorum. Medyum kitabı yazıldığı zamandan günümüze kadar popülerliğini ve etkisini hiçbir zaman kaybetmedi. Gerek gerilim kategorisi gerekse bence modern klasiklerde yerini aldı. Medyum'un ne kadar iyi bir kitap olduğuna burada değinmeyeceğim çünkü çok uzayacak ve bağlam dağılacak.
Bu öykünün filme uyarlanması Stanley Kubrick gibi usta ve başarılı (bir o kadar da çalışması zorlu) yönetmen aracılığıyla gerçekleşti. Okuyucuların yanına izleyiciler de eklenince Medyum'un hitap ettiği kitle ve hayranları oldukça artmış oldu ve bu öykünün elinin uzanmadığı yer kalmadı. Film ve kitap çıkalı uzun süre oldu ama günümüzde değeri kaybetmedi ve hala filmlerde göndermelerle, üretilen kıyafetlerle,figürlerle,şarkılarla veya yazılarla karşımıza çıkmaya devam ediyor. Efsaneleşti demek abartmak olmuyor.
Bu sebeple devam kitabı yazmak oldukça zor. Tatmin olması neredeyse imkansız okurlara, tutan bir içeriğin devamını sevdirmek %95 negatif bence. Ancak geri kalan azıcık ihtimale tutunmak işe yaramış ve gerçekten ortaya güzel bir devam öyküsü çıkmış. Bu tarz devamlar genelde para ve popülerlik için yapılır ancak biliyoruz ki Stephen King'in bunlara ihtiyacı yok.
Kitabı okumak için illa Medyum u bitirmeye bence gerek yok,bu haliyle gayet açık ve anlaşılır. Zaten Medyum da geçen olaylardan yeteri kadar haberdar oluyorsunuz. Ancak göndermeleri ve duygsal tatminiyle alacağınız zevkin %75 kadar olacağını düşünüyorum.
Yazıyı çok uzatmamak ve meraklısının heyecanını baltalamamak adına olayları tek tek açıklamayacağım ancak çok sevdiğimi bir kez daha belirtmek isterim.
King'in litaplarının neredeyse tamamını okuyan biri olarak yazdığı en zor kitaplardan biri olduğuna eminim ve saygımın ve hayranlığımın daha da katlandığını
SATIRLARLA KAVGATürk Edebiyatı
Daha ilk birkaç sayfada psikolojik analiz değişen bakışaçılarıyla yazılmış bir eser olduğunu anlayabiliyorsunuz. Atay a ve daha nicesine ilham ve önder olmuş Yusuf Atılgan'ın okuduğum ilk ancak son olmayacak bu eseri kendi içinizde kavgalar yaratacak nitelikte. Okurken deyim yerindeyse uyuz olduğum oldukça yer vardı. Bunun sebebinin erkeklerin açgözlülüğü olarak ele almaktansa, sadece aylak olan kendine toplumuna zevk ve düşüncelerine yabancı modern insanlığın bir yansıması olarak değerlendirmenin daha mantıklı olacağını fark ettim.
Erkeklerin/ aslında sadece insanın bitmeyen sevgi,ilgi ve dikkat ihtiyacı müthiş anlatılmış ki bence kitabın asıl konusu bu. Birçok yerde geçen kadın erkek ilişkisi etrafında aslında hayat perspektifi diyebileceğimiz konu, derin çocukluk travmalarına çıkıyor. Ebeveynlerin seçimlerinin ardında sürüklenen bir çocuk ve onun arayışını okuyoruz. Kendinde eksik ve tek kanaldan gördüğü bakım ihtiyacı,mutlaka başka birine (kitapta kadınlara) verilerek kendini hafifletme güdüsüyle karşılaşıyoruz.
Sıkılgan, kararsız, aylak ancak düşünceli,belki bedenini değil zihnini fazlasıyla yoran, sürekli gezen,yürüyen, bir yere çıkmasa da arayışta olan, düz ve sıkıcı bir yolda gidercesine ancak ulaşacağı yeri pek umursamazcasına yaşan insan,okuduğunuz kelimelerin ardında büyük derinlik ve bir aynayla okur hayatımıza giriyor.
Kitabın karmaşık olmasının sebebi sanki bir beynin içinde olmamızdan kaynaklanıyor. Her olay ve durum hakkında alakalı alakasız ve çok sık değişen düşünceleri okuyor gibiyiz. Bu da doğallığı ve empatiyi getiriyor. Bu empati iste tartışma sahasını oluşturuyor.
Yazım tarzı ise bol psikolojik tahlili kendi içinde tekdüze olmayan,karışık ama anlaşılır bir biçimde. Oğuz Atay'ın birkaç kitabını okuyan biri olarak aralarındaki bu benzerliğe
King'in çabucak okunankısa hikayelerinden biri. Sevdiğim nokta kitabın içindeki çizimler oldu. Sanırım son baskılarda yayınevi farklı olduğu için çizimler yok. Bence özellikle bu basımı alınıp okunmalı
SERİNİN EN GÜZEL SONLU KİTABI BUDURFantastik
Şu ana kadar seride en beğendiğim kitap olabilir ama sanırım net konuşmak için biraz zaman geçmesi gerekiyor. Özellikle sonu; bu zamana serideki kadar en güzel, en aksiyonlu en tatmin edici sondu. Son 300 sayfada acaba bu kadar kargaşayı nasıl toplayacak diye düşündüğüm yazar, sonu ile müthiş keyif verdi. Her zaman, her koşulda Rand tarafında olduğuma bu kitapta emin oldum.
Kitabın son kısımlarına doğru Perrin ve Faile'nin gelmesine sevindim. Çünkü geçtiğimiz kitapta isimleri bile yoktu. Umarım önümüzdeki kitapta bol bol görürüz. Çünkü ne kadar Yenidendoğan Ejder Rand olsa da en sevdiğim karakter kesinlikle Perrin.
Mat'in aptallığı sanırım hiçbir zaman son bulmayacak. İstemem yan cebime koy edasıyla koskoca orduyu yönetip her fırsatta "Pff Rand beni niye bu işe bulaştırdın" tavırlarından gına geldi gerçekten.
Kitapta beni en çok mutlu eden şey Egwene'in başa geçmesi oldu. Bence kızlar içinde karakteri en uygun olan zaten en başından beri oydu. İkinci olarak yine geçtiğimiz kitapta Min'in hiç sahnesi yokken bu kitapta özellikle sonlara doğru bol bol gördük. Rand ile dinamiği en çok uyan kişinin Min olduğunu düşünüyorum.
Rand ise özellikle son kısımla beraber Yenidendoğan Ejder olduğunu her kesime kanıtladı bence. Artık Sahte Ejder muhabbetini göreceğimizi düşünmüyorum. Gücünü açığa çıkartmasını,tam olarak bir lider gibi yaşamaya başlamasını ve içindeki Lews Therin le olan diyaloglarını okumaktan keyif aldım. Eskisinden çok daha güçlü bir Rand göreceğimize emin oldum.
Uzun lafın kısası bir önceki kitapta temponun düştüğünü,şahsen sıkıldığımı göz önünde bulundurarak, serinin 6.kitabının çok başarılı olduğunu belirtmek istiyorum. Umarım bir sonraki kitap da bu seviyede güzel olur. Ama sanırım seriye biraz ara verip başka türden kitaplara döneceğim. 6.kitapta
Reklam