Puan vermedi
#İnceleme
James Joyce okumaya karar verdiğimizde (kalın kafalar grubu), kimdir nedir diye bir bakındım.
James Joyce (1882-1941), 20. yüzyıl modernist edebiyatının en etkili ve devrimci figürlerinden biri olarak kabul edilen İrlandalı romancı, şair ve edebiyat eleştirmenidir. Karakterlerin zihin akışını doğrudan yansıtan "bilinç akışı" tekniğini ustalıkla kullanması ve dilin sınırlarını zorlayan biçimsel yenilikleriyle tanınır.
Ulysses ile birlikte Dublinler'e başladım ve bitti şükür
On beş öyküden oluşan kitap yazıldıktan on beş yıl sonra basılabilmiş.
Dublin'de yaşayan İrlandalıların hayatını anlatır eser. Dönemin yaşam koşulları, kadın erkek ilişkileri, din, din adamlarının toplum üzerindeki baskısı. On beş öyküden en aklımda kalan Ölü oldu.
Kitabın akıcı bir dili var ancak her hikayenin sonunda durup düşünmeniz gerekiyor. Burada yazar ne demek istedi? Öyle bir çırpıda okunacak kitap değil, sakin kafayla sindire sindire okumak lazım.
Zoru seviyorsanız okuyunuz efendim, yoksa yanından bile geçmeyin
Kitapla kalın.
Puan vermedi·216 syf.·
2026 427. kitabı
Derin duygulardan, büyük hayallerden ve aşktan hiç vazgeçme!” 
Meltem Gürle
Gurbette olmanın getirdiği hisler, yabancı bir ülkenin kurallarına uyum sağlama süreci ve yalnızlık temaları yazarın incelikli mizahıyla harmanlanır..
Kitap, 
İrlanda Defteri James Joyce’un meşhur Ulysses eseri başta olmak üzere; Samuel Beckett, W. B. Yeats gibi pek çok İrlandalı yazarın izini sürerek şehri ve ülkeyi edebiyat üzerinden okur.
Sürgündeki yazarın "sevgili rezil Dublin"ine aşk mektubu gibidir aslında bu roman. Bu mektubun muhatabına ulaştığını düşünüyorum. Dublin hâlâ Joyce'an sözcükleriyle parlıyor, onun hikâyesiyle canlılığını koruyor. S:125
Meltem Gürle İrlanda’da yaşadığı üç yıllık süreci kendi kişisel deneyimleri, gündelik yaşamın kırılgan ayrıntıları ve İrlanda tarihi üzerinden anlatan kurgu dışı bir deneme eseridir. Eser, sokakları arşınlarken edebiyatı adeta bir rehber gibi kullanır
Sadece bir gezi veya anı kitabı olmanın ötesine geçerek; İngiltere’nin gölgesindeki İrlanda’yı, ülkenin kederli tarihini ve halkın yaşayış tarzını yansıtır. İrlanda Defteri
“Hepsi iyilerin sessizliği yüzünden,” dedi Yeats’in şiirini anımsatarak, “onların daha fazla inancı olsaydı, her şey farklı olabilirdi.” S156
Meltem Gürle
Gurbette olmanın getirdiği hisler, yabancı bir ülkenin kurallarına uyum sağlama süreci ve yalnızlık temaları yazarın incelikli mizahıyla harmanlanır..
Kitap, İrlanda Defteri James Joyce’un meşhur Ulysses eseri başta olmak üzere; Samuel Beckett, W. B. Yeats gibi pek çok İrlandalı yazarın izini sürerek şehri ve ülkeyi edebiyat üzerinden okur.
Sürgündeki yazarın "sevgili rezil Dublin"ine aşk mektubu gibidir aslında bu roman. Bu mektubun muhatabına ulaştığını düşünüyorum. Dublin hâlâ Joyce'an sözcükleriyle parlıyor, onun hikâyesiyle canlılığını koruyor. S:125
Meltem Gürle İrlanda’da yaşadığı üç yıllık süreci kendi kişisel deneyimleri, gündelik yaşamın kırılgan ayrıntıları ve İrlanda tarihi üzerinden anlatan kurgu dışı bir deneme eseridir. Eser, sokakları arşınlarken edebiyatı adeta bir rehber gibi kullanır
Sadece bir gezi veya anı kitabı olmanın ötesine geçerek; İngiltere’nin gölgesindeki İrlanda’yı, ülkenin kederli tarihini ve halkın yaşayış tarzını yansıtır. İrlanda Defteri
“Hepsi iyilerin sessizliği yüzünden,” dedi Yeats’in şiirini anımsatarak, “onların daha fazla inancı olsaydı, her şey farklı olabilirdi.” S156
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
İnsan həyatının keçmişi ilə indiki zamanının üzləşməsi və emosional oyanış barəsində əsərdir. Əsərdə baş rolun öz həyatında olan qadını tam tanıdığını zənn etsə də müəyyən müddətdən sonra bəzi gerçəkləri öyrənir və bu ona təsir edir.Lakin o anlayışla bunları qarşılayır. Yazıçı bu əsərdə insanların bir birini tam tanımadığını zamanla bəzi gerçəklərin ortaya çıxmasının uzun vaxt almasını göstərmişdir. Həmçinin keçmişin təsirinin də yan keçmədiyini göstərir. İnsanların bəzi gerçəklərdən sonra ölü kimi yaşamağa başlaması da bir bənzətmə kimi öz yerini tapmışdır.
Bir kitabı, bir yazarı anlamak için başka bir kitap okumak gerekir mi? Bazen okuduğumuzu anladığımızı sansak da, aslında anlam içinde başka anlamlar da vardır. O anlamları tam olarak hissedebilmek için, desteğe ihtiyaç duyabiliriz.
Çevirmenin, kitaplarını çevirdiği yazarla aynı kitabın karakterleri olması, yazarın yeniden yaşaması (aslında gerçek yazarlar hiç ölmez), çevirmenin yazarın gençliğine gitmesi…
Kitabın ilk yarısındaki bu ruhu çok sevdim. Ancak kitap ikinci yarısından itibaren bambaşka bir şeye evrildi. Kelime ve cümleleri okumakta çok zorlandım. Çok bunalarak okuduğumu itiraf etmek isterim.
Ulysses'i okusaydım belki okumuş olduğum bu satırlar bana daha anlamlı gelebilirdi.
Ne yazık ki edebi değeri olsa da, ben henüz belki de o değeri anlayabilecek zihin yapısında değilim. Kitabı bitirmekte çok zorlandım.
James Joyce’un betimlemeleri ve o dönemin kasvetli Dublin atmosferini yansıtma biçimi oldukça başarılı. Ancak öykülerin genelindeki durağanlık ve net bir olay örgüsünden ziyade durumların anlatılması zaman zaman okuma hızımı düşürdü. Edebi yönü güçlü bir klasik olsa da, sürükleyicilik aradığım bir dönemde okuduğum için tam anlamıyla favorilerim arasına giremedi.
Kötü bir kitap diyemem ama bende çok derin bir etki de bırakmadı; edebi bir fotoğraf albümüne bakmak gibiydi
İrlandalı yazar Anne Enright 'tan okuduğum ilk roman Çitkuşu.
İrlanda edebiyatında özellikle kadınlar yazarlardan müthiş kitaplar çıkıyor. Bundan iki önce okuduğum Emilie Pine,daha önce okuduğum Edna O'Brian,Maggie O'Farrell, James Joyce geleneğini kendi kuşakları içinde güzel devam ettiriyorlar.
Çitkuşu ufak tefek ama sesi çok gür çıkan bir kuşmuş. Kadınları tarif ederken her halde kullanılabilecek en güzel benzetme. Tıpkı bu romandaki kadın karakterler gibi.
Kitaba adını veren "Çitkuşu" simgesi, Phil’in kızı Carmel için yazdığı ünlü bir şiirden gelir. Çitkuşu doğada çok küçük, kırılgan görünen ama aslında oldukça dayanıklı ve kendi alanını koruyan bir kuştur. Romandaki kadınlar da tıpkı bir çitkuşu gibidir; erkeklerin bencil dünyasında terk edilmiş, hırpalanmış ama her şeye rağmen kendi şarkılarını söyleyerek hayatta kalmayı başarmışlardır.
Roman hem kahraman hem de tanrısal anlatıcılı. Yaşananları anne Carmel,kızı Nell ve az da olsa dede Phil'den dinliyoruz. Doğrusal bir anlatımı yok kitabın. Her karakterin gözünden yaşananları ,duyguları okumak romanı çok dinamik kılmış. Bir olay metni değil bu. Daha çok karakterlerin iç dünyaları üzerine kurulmuş anlatı.Kuşaklararası travma,dil,anne-kız ilişkisi romanın ana temaları.
Dede Phil,hikayenin merkezindeki "görünmez" güçtür. İrlanda'nın çok sevilen, karizmatik bir şairidir ancak özel hayatında bencil ve yıkıcı bir babadır. Karısı Terry amansız bir hastalığa yakalandığında onu ve çocuklarını terk edip Amerika’ya kaçmıştır. Yarattığı enkaz, kendisinden sonraki tüm kadınların hayatını şekillendirir.
Hatta hiç tanımadığı torunu Nell'in de.
Bir erkeğin bencilliği ve bir aileyi terk edişi, yıllar sonra torunu Nell’in ikili ilişkilerindeki güvensizliklerine kadar sirayet eder. Travmanın genetik bir miras gibi nesilden nesile
