jecrody
@jecrody
41 okur puanı
Mart 2018 tarihinde katıldı
Reklam
Şehirlerin çirkinliğine hapsolduğumuz bu günlerde; kitapta betimlenen saf, temiz, bakir bir doğayla iç içe ve insan yaşamının temel ihtiyaçlar üzerine kurulu olduğu o daha sade, yalın dönemlerde var olmanın arzusuyla doldum. Gösterişli ormanların, yüce dağların, kabarık nehirlerin büyüsüne kapıldım.
Her şey ama her şey o kadar içime işledi ki bu kitapta; betimlenen her yerde bizzat bulunmuş, anlatılan her duyguyu birebir yaşamış gibi. Yoğun öfke, kötülüğün karşılığını bulamamasının yarattığı hayal kırıklığı ve yine öfke, acıma duygusu, isyan etme arzusu... Hepsi birbirine karıştı, üzdü, kırdı, böyle bitmeseydi dedirtti. Tam da bu haliyle, hissettirdikleri bir bütün olarak adalet duygularımı pekiştirdi.
Hep 'çocuk vicdanı' ile yaşamak dileğiyle...
"Merhaba Beyaz Gemi, ben geldim!"
İnsandaki çocuk vicdanı, tohumdaki öz gibidir. Ve o öz olmadan tohum filizlenmez, gelişmez. Yeryüzünde bizi neler beklerse beklesin, insanoğlu doğdukça ve öldükçe, insanoğlu yaşadıkça, hak ve doğruluk denen şey de var olacaktır.
