Toplum, insanları ikili bir kıskaca almaktadır. Bir yandan akıldışı ve insan doğasına ters tutkular yaratırken, öte yandan da onları aldatıcı kurgular ile doyurmaya çalışmakta ve böylelikle gerçeğin üzerini örtüp, onu sözde bir akılcılığın uğrunda kafese hapsetmektedir.
Eğer sevdiğimiz kişiler bizden çalınmışsa, onları uzun yaşatmanın yolu onları sevmeyi bırakmamaktır. Binalar yanar, insanlar ölür, ama gerçek sevgi sonsuza dek sürer.
The Crow, 1994