Esma
@joonie
İnsanlar kuşlar gibidir,
En güzel özgürken görünürler.
Reklam
Kitaptan bir öykü :)Hayata Dair
"Bir zamanlar iki kardeş yaşarmış. Küçük olanı fakirmiş ve bir kulübede yatıp kalkıyormuş. Ama iyi kalpli, güzel bir adammış. Abisiyse kocaman bir evde yaşıyor muş ve zenginmiş ama zalimmiş, açgözlüymüş.
"Bir sabah küçük kardeş ormanda acılı bir sesin yankılandığını duymuş. Sesi takip edince yuvasından düşmüş yavru bir kırlangıç bulmuş. Kanadı kırılan kuş acıyla haykırıyormuş. Kırlangıcı alıp evine götüren küçük kardeş hayvanın eklemlerine ilaç sürmüş ve kanadını sabit tutmak için çubuklarla iplerden küçük bir düzenek yapmış. Sonra kırlangıcı tekrar yuvasına bırakmış ve kış geldiğinde küçük kuş güneye uçmuş.
"Bahar geldiğinde kırlangıç geri dönmüş ve küçük kardeşin bahçesine bir tohum bırakmış, o tohumdan beş büyük sukaba- ğı çıkmış. Küçük kardeş ilk sukabağını açtığında dağ gibi pirinç dökülmüş içinden, ömrü boyunca yese bitiremeyeceği kadar çok pirinç, ikinci sukabağında altın ve mücevherler varmış. Üçüncü- sünde bir su tanrıçası varmış ve son iki sukabağını o açmış. Birin 139 den küçük marangozlar ve diğerinden de keresteler çıkmış. Küçük kardeşe bir gün içinde görkemli bir konak inşa etmişler.
"Abi, küçük kardeşinin başına konan talih kuşunu duyunca ko nağa gelmiş ve bu kadar kısa zamanda nasıl böyle zengin olabildi ğini sormuş. Küçük kardeş de ona kırlangıcı anlatmış.
"Kendini çok zeki zanneden abi bir yuva yapmış ve bir kırlangıç gelip de yumurtlayana kadar beklemiş. Daha sonra yavru kırlan gıçlardan birini yuvasından iterek kanadının kırılmasına neden olmuş. Kardeşi gibi o da kanada merhem sürmüş ve bir düzenek yapmış. Kış gelip de kırlangıç güneye uçunca hevesle onun dönü şünü beklemiş. Tam da tahmin ettiği gibi kırlangıç baharla birlikte geri dönmüş ve abinin bahçesine bir tohum bırakmış. Önceki gibi yine beş sukabağı çıkmış tohumdan.
"Abi neşeyle ilk
Kimbilir kaç kere üstünden geçtim, Şarkılar söyledim karşısında
Bir gün bana mezar olacak yerin...
Reklam