Yusuf Özlük

Yusuf Özlük
@josephvsbooks
Kitaplara, Yaratıcı dramaya, psikolojiye ve sanata aşık; meraklı bir (psikolojik danışman) Hobbitim.
Olmak ya da olmamak işte bütün sorun bu
Var olmak mı, yok olmak mı, bütün sorun bu! Düşüncemizin katlanması mı güzel, Zalim kaderin yumruklarına, oklarına, Yoksa diretip bela denizlerine karşı Dur, yeter! demesi mi? Ölmek, uyumak sadece! Düşünün ki uyumakla yalnız Bitebilir bütün acıları yüreğin, Çektiği bütün kahırlar insanoğlunun. Uyumak, ama düş görebilirsin uykuda, o kötü! Çünkü o ölüm uykularında, Sıyrıldığımız zaman yaşamak kaygısından, Ne düşler görebilir insan, düşünmeli bunu. Bu düşüncedir uzun yaşamayı cehennem eden. Kim dayanabilir zamanın kırbacına? Zorbanın kahrına, gururunun çiğnenmesine, Sevgisinin kepaze edilmesine, Kanunların bu kadar yavaş Yüzsüzlüğün bu kadar çabuk yürümesine. Kötülere kul olmasına iyi insanın Bir bıçak saplayıp göğsüne kurtulmak varken, Kim ister bütün bunlara katlanmak Ağır bir hayatın altında inleyip terlemek, Ölümden sonraki bir şeyden korkmasa, O kimsenin gidip de dönmediği bilinmez dünya Ürkütmese yüreğini? Bilmediğimiz belalara atılmaktansa Çektiklerine razı etmese insanı? Bilinç böyle korkak ediyor hepimizi: Düşüncenin soluk ışığı bulandırıyor Yürekten gelenin doğal rengini.
Sayfa 72 - İş Bankası Kültür Yayınları, Hamlet·Kitabı okudu
Alıntı
Yusuf Özlük
Bu tiradı çok seviyorum :)
Tatil planı hazırsa sıra okuma listenizde!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik. 💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
İnsan, toplum ve yalnızlık
“İNSAN, doğanın ürkütücü gücüyle baş edebilmek için diğer insanlarla bir araya gelerek toplumları oluşturmuştur. Ancak, toplumlar geliştikçe insan da giderek doğadan kopmuş ve bunun yarattığı yalnızlığı giderebilecek yeni bir beraberlik bulamamıştır. İnsanın kısa bir süre için de olsa doğayla yeniden baş başa olması, onu eski bir dostla birlikteymişçesine mutlu eder. Bu, hem birlikte hem özgür olmanın verdiği, benzeri olmayan bir mutluluktur.”
Sayfa 17 - Metis Yayınları, Birey ve toplum yazısından·Kitabı yarım bıraktı
Alıntı
Yusuf Özlük
Paragrafın tamamı: “İNSAN, doğanın ürkütücü gücüyle baş edebilmek için diğer in- sanlarla bir araya gelerek toplumları oluşturmuştur. Ancak, top- lumlar geliştikçe insan da giderek doğadan kopmuş ve bunun yarattığı yalnızlığı giderebilecek yeni bir beraberlik bulamamış- tır. İnsanın kısa bir süre için de olsa doğayla yeniden baş başa olması, onu eski bir dostla birlikteymişçesine mutlu eder. Bu, hem birlikte hem özgür olmanın verdiği, benzeri olmayan bir mutluluktur. Ama insan böylesi doyurucu bir ilişkiyi kendi ge- liştirdiği toplumlarla kuramamış ve toplumu, doğal güdülerini kısıtlayan bir başka ürkütücü güç olarak algılamıştır. Dolayısıy- la, doğadan özgürleşme çabası sonucu bu kez de kendini toplu- ma bağımlı kılmıştır. Çünkü insan, yalnızlıktan da korkmuş ve diğer insanlarla birlikte olursa tehlikelerden korunacağına inan- mıştır. Gerçekten de insan, başkalarıyla birlikteyken birçok şe- yi daha iyi yapar. Ama kendi içinde yine de yalnızdır ve içinde yaşadığı dünyaya karşı yürekli bir savaşım vermek zorundadır.”
Hepimiz hüsranı, hayal kırıklığını, kaybı deneyimleriz
Hepimiz hüsranı, hayal kırıklığını, reddedilmeyi, kaybı ve hatayı deneyimleriz. Hepimiz hastalandığımızı, yaralandığımızı ve yaşlandığımızı göreceğiz ve hepimiz bir gün sevdiklerimizin ölümüyle ve kendi ölümümüzle yüzleşeceğiz. Bütün bunların üzerine, korku, üzüntü, pişmanlık, öfke, panik, tiksinti gibi daha birçoğunu da ekleyebileceğimiz, bize acı veren temel insani duygular, yaşamımız boyunca ara ara bizlere eşlik edecektir. Bütün bunlar yetmezmiş gibi, hepimiz herhangi bir zaman diliminde yaşadığımız herhangi bir acıyı hatırlatabilen bir zihne sahibiz. Konuşma dili sayesinde nereye gidersek gidelim ya da ne yaparsak yapalım, bize acı veren hatıralarımızdan kaçamayız.
Sayfa 27
Alıntı
Yusuf Özlük
Kullandığımız dili değiştirmedikçe tabii…