Puan vermedi·144 syf.·
2026 419. kitabı
,Çocukluğunuzdan bu yana, itinayla tüm vücudunuzu, kara saçlarınızı ve hatta gözlerinizdeki ifadeyi gizleyen kara ve uzun giysiler giymek zorunda olduğunuzu bildiğinizde, kırmızı bir elbise arzu etmek korkunç bir günahtı. Karalara bürünmek erkeklerden korunmak anlamına gelirdi. Erkekler için durum daha farklıydı, kadınların aksine onların arzu duymaya hakkı vardı.
Erkeklerin yaptığı ve yapmak istediği her şey normaldi.
Erkekleri kadınlardan korumak, yine kadınların göreviydi. 
Lamia Berrada Berca
Paris'te yaşayan göçmen bir kadının kendi içindeki özgürlük mücadelesini anlatır. Genç bir kadının, karşısına çıkan kırmızı bir elbise ve Immanuel Kant'ın "Aklını kullanma cesareti göster" felsefesiyle kendi hayatında bir aydınlanma yaratmasını konu alır..
Baskıdan Özgürlüğe: Karaya örtülere hapsedilen genç bir gelin, kırmızı elbisenin ona verdiği cesaretle arzuyu ve bilgiyi keşfeder.Felsefi Dokunuş: Immanuel Kant'ın Aydınlanma felsefesi temel bir rehberdir. Karakter, başkalarının kuralları yerine kendi aklını kullanma cesaretini gösterir.
Şiirsel bir romanı geride bıraktık,samimi bir dille açık yazmış Lamia Berrada Berca'ımiz
Ben sıra sizde okudum 
Kant ve Kırmızı Elbise
Lamia Berrada Berca
Paris'te yaşayan göçmen bir kadının kendi içindeki özgürlük mücadelesini anlatır. Genç bir kadının, karşısına çıkan kırmızı bir elbise ve Immanuel Kant'ın "Aklını kullanma cesareti göster" felsefesiyle kendi hayatında bir aydınlanma yaratmasını konu alır..
Baskıdan Özgürlüğe: Karaya örtülere hapsedilen genç bir gelin, kırmızı elbisenin ona verdiği cesaretle arzuyu ve bilgiyi keşfeder.Felsefi Dokunuş: Immanuel Kant'ın Aydınlanma felsefesi temel bir rehberdir. Karakter, başkalarının kuralları yerine kendi aklını kullanma cesaretini gösterir.
Şiirsel bir romanı geride bıraktık,samimi bir dille açık yazmış Lamia Berrada Berca'ımiz
Ben sıra sizde okudum Kant ve Kırmızı Elbise
Akıp gidiyor ama tam olarak hikayenin içinde değilim.
Duzah, ilk basta epey etkilendiğim bir kurgu çünkü her karakterin kendi hayatının başrolü olduğu gösterilmiş.
Yan karakterler figüran muamelesi görmüyor. Başka bir karakteri, sadece basrolun gördüğü kadarıyla görebiliyoruz ama gördüklerimizden ibaret olmadığı belli edilmiş.
Nasıl mı? İlk basta şu şekilde düşünmüştüm; kitaplar, her şeyi gerekli ayrıntılarla anlata anlata ilerleyenler ve başrolün o an yaptığı,gördüğü, düşündüğü şekliyle ilerleyenler olarak ikiye ayrılır. Bizim ki 2.oluyor yani hikayenin bir yerinden başlamış ve o andan itibaren bengi ne düşünürse ya da görürse biz de onu okuyoruz. Mesela, abisi uzaktaymış ama bengi onun nerede olduğu yada kaçtığı gerçeğini düşünmek yerine, onun hakkında sahneye göre değişen, daha farklı şeyler(geçmişten anılar vs) düşündüğü için ilk basta hayatta olup olmadığını bile anlamadık. Öyle bir konuşuyordu ki sanki ölmüş. Eh onu bırakıp gitmesi boyle bir etki bırakmış olabilir. Bilemiyorum, belki de bu yüzden bize hafiften ölü gibi gösterilmiştir.
Sonuç olarak her şeyi şak diye göstermiyor. Ne zaman karakterler o olaya, bilgiye denk düşerse, o zaman görüyorsun. Yan karakterler için de aynı şey söz konusu. Basroller biriyle yan yana gelirler ve sadece onların gördüğü kadarını görürüz ama arka planda o karakterin yaptığı birçok şey olduğu, o an ki rolünden ibaret olmadığı anlaşılır. Yazar işin bu kısmını iyi yapmış.
Artı olarak slow burn olmasına rağmen sıkmıyor çünkü karakterler 1.kitapta hep yan yana, 2.kitapta ise zaten ilişkileri sıkmayacak kadar ilerlediği ve gereksiz olaylara çok yer vermediği için sıkıntı olmuyor.
Özellikle incelendiğinde bir sürü sıkıntı çıkması ayrı mevzu. İşin uzmanı olmadığım için YouTube(Jülide müşerref ç.) incelemesinde bahsedilenleri pek fark etmedim ama şunu söyleyebilirim; hikaye, yazarin
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
10/10
2026 48. kitabı
Az önce 
Orhan Kemal ‘in 
El Kızı romanını bitirdim. Yeşilçam filmlerini aratmayacak, hatta dram dozuyla onları da aşacak bir kitaptı. Tam anlamıyla bir felaketler silsilesi. Nazan’ın çaresizliğini okurken adalete ve insafa olan inancınız sarsılabilir. Benim gibi sinirlerine hakim olmakta zorlananlar için şimdiden bol sabır dilerim. Mutlaka okunmalı ama güçlü bir psikolojiyle.
Orhan Kemal ‘in El Kızı romanını bitirdim. Yeşilçam filmlerini aratmayacak, hatta dram dozuyla onları da aşacak bir kitaptı. Tam anlamıyla bir felaketler silsilesi. Nazan’ın çaresizliğini okurken adalete ve insafa olan inancınız sarsılabilir. Benim gibi sinirlerine hakim olmakta zorlananlar için şimdiden bol sabır dilerim. Mutlaka okunmalı ama güçlü bir psikolojiyle.
Çocukluğun o masum sihirbazlık dünyasının yerini adım adım ergenliğin karanlık, tekinsiz ve fırtınalı atmosferine bıraktığı, serinin kırılma noktası sayılan o muazzam macera. J.K. Rowling; ruh emicilerin soğuk gölgesi, geçmişin sırları ve Azkaban’dan kaçan gizemli bir suçlunun izinde Harry’yi kendi kökleriyle ve ailesinin trajik geçmişiyle yüzleştirirken; dostluğun, sadakatin ve içimizdeki en mutlu anılardan güç alan o "Patronus" ışığının karanlığı nasıl alt edebileceğini dâhice bir kurguyla ruhumuza üflüyor.
Çocukluk büyüsünü kaybettirmeden, Hogwarts'ın koridorlarındaki o karanlık ve tekinsiz gizemi çok daha derin hissettiren harika bir devam hikayesi. J.K. Rowling, dostluğun ve aidiyetin gücünü önyargılara karşı öyle güzel çarpıştırıyor ki, her sayfada o sihirli dünyaya yeniden ait olmak istiyorsunuz.
Black Nightingale kötü karakterlerin vakkosudur
Uzun zamandır cadı konusunu işleyen bir fantastik okumuyordum ve tek kelimeyle bayıldımm. Kitabımız yazar olan Rosanna Camborne'un arkadaşıyla tatile giderken yaşanan bir arbede sonucu hiddenfield nehrine düşmesi ve uyandığında kendi yazdığı kurgusunda uyanmasıyla başlıyor. Tabi bu sürede bir de kitabının kötü karakterinin savaşçıları tarafından da kaçırılıyor hem de Gordion prensesi Leda sanılarak. Tam bir kaos arkadaşlar ben okurken çok eğlendim. Beni de Black Nightingale kaçırabilir mi acaba ya gerçekten rica değil ihtiyaç falan bayıldım resmen. #k:470878m 
M. Rise
M. Rise