Önsöz/ Altın Kalem
Bir sav ileri sürmek, çözüm yolları göstermek yazarın görevi değildir. Yazar ancak, iki ayrı çözüm yoluna da aynı derecede uzak kalarak, hayatın önceden hesap edilemez gerçeğini gözler önüne serer.
Nikotin bağımlısı François-Marie Arouet'in ebeveynleri ona Zozo diyorlardı, dünyada ise kalem adı Voltaire ile biliniyordu. Enfiye olmadan yaşamayacağını söylemişti ama yine de kutusunu elinden almışlardı.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Ohaa ters köşe:D bu da az değildi ama buna karşı masum mu:D
Sorgu yargıcı, Santiago Nasar'ın aleyhine kanıt bulunmaması karşısında öyle şaşkına dönmüştü ki, özenle hazırladığı rapor hayal kırıklığı nedeniyle yer yer aksıyordu. 4I6'ncı sayfanın kenarına eczacıdan aldığı kırmızı mürekkeple, kendi elyazısıyla §U notu düşmüştü: Bana bir önyargı verin, dünyayı yerinden aynatayım. Bu karamsar yorumun altına da, kan rengindeki aynı mürekkeple yapılmış keyifli birkaç kalem darbesiyle, içinden ok geçen bir kalp resmi çizmişti. Santiago Nasar'ın en yakın
arkadaşlan için olduğu gibi, sorgu yargıcı için de, son saatlerindeki davranış biçimi onun suçsuzluğunun' kesin kanıtıydı.
Kaleme ve onunla yazılanlara and olsun...
(Kalem Sûresi 1. Ayet)
Ey kitap!
Ey kalem !
Ben en çok sizi sevdim.
