Siddhartha / Hermann Hesse
Siddhartha, Brahman’ın oğlu Govinda ile aynı bahçelerde, aynı ağaçların gölgesinde büyüdü. Ve yine Govinda ile birlikte çıktı anlam yolculuğuna. Fakat onun yolu hiçbir zaman düz olmadı; dolambaçlı, tuhaf ve sarsıcıydı.
Çocukluğunda tanrılarla ve onlara sunulan adaklarla ilgilendi. Delikanlılık çağında kendisini düşünceye, meditasyona ve inzivaya verdi. Brahman’ı aradı, Atman’daki ölümsüzlüğe ulaşmaya çalıştı. Gençliğinde çilekeş keşişlerin peşine takıldı; ormanlarda yaşadı, aç kaldı, sıcağa ve soğuğa direndi. Nefsini susturmayı, arzularını köreltmeyi öğrendi.
Sonra yolu yüce Buddha’nın öğretisiyle kesişti. Bu öğreti, Siddhartha’nın gözlerini bir mucize gibi açtı. Dünyanın birlik ve bütünlüğüne dair bilginin, kendi kanı gibi damarlarında dolaştığını hissetti. Ama yine de yetmedi. Çünkü Siddhartha için hakikat, başkasının sözlerinde değil; insanın kendi ruhunda saklıydı.
Bu kez yolu, sevi ustası Kamala ile kesişti. Onunla birlikte arzunun, tutkunun ve dünyevi hazların dünyasına adım attı. Ticarete girdi, servet kazandı, dünyanın cazibesine kapıldı. Anlam arayışındaki adam zamanla kayboldu; büyük bir bilgeden sıradan bir “çocuk insan”a dönüştü. Fakat ruhundaki kuş hiçbir zaman ölmedi. En karanlık anlarında bile içinde, onu yeniden çağıran bir ses vardı.
Ve Siddhartha, bir kez daha yollara düştü.
Çünkü o; en derinin, en ulunun, en kapsayıcı olanın peşindeydi.
Siddhartha, 1946 Nobel Edebiyat Ödülü sahibi Hermann Hesse’nin başyapıtlarından biridir. Birinci Dünya Savaşı sonrası insan ruhunun parçalanmışlığına karşı, yaşamı yeniden kurma fikrini ve Doğu mistisizmini merkeze alan bu eser, kuşaklar boyunca bir tür manevi kılavuz olarak görülmüştür.
Öyle ki, 20. yüzyılın en önemli yazarlarından Henry Miller bile eser hakkında şöyle der:
“Genel
Herman Hesse - Siddhartha
Bana göre bir edebi eser değildi, hikaye de ilgi çekici değildi. Ağaçlar isimli eseri de bana aynı "boş muhabbet" hissini yaşatmıştı. Ancak cümleler, metaforlar ve vecize tadında pasajlara sahiptir. Vermek istediği mesaj da hiç benlik değil ama bununla beraber kendi alanında oldukça iyi olduğunu düşünüyorum. Yazar Nobel ödüllüdür ve başyapıtı bu eser kabul edilir.
Sidharta bir Brahmanın oğludur ve din adamı olmak için yolculuğa çıkmaya karar verir. Sevdiği bir dostuyla yola çıkar ve bir süre sonra ondan da ayrılır. Daha sonra Kamala isimli bir kadına aşık olur ve onunla olabilmek için yerleşir ve zenginleşir. Yıllar sonra bunun da manen kâr etmediğini anlayıp yola devam eder, bu sırada Kamala hamiledir ve çocuğun adını Sidharta koyar. Vasudeva isimli ermiş bir kayıkçıyla bir ırmaktan insanları karşıya geçirme işi yapmaya başlar. Ama bu işi maneviyat arayışı doğrultusunda ve yine manevi bir hisle yapar. Bir süre sonra kendi de yola girmiş olan Kamala, oğluyla beraber Sidharta'yı bulur ancak yolda onu yılan sokmuştur ve ölür. Artık oğlu Sidharta'yla yaşayacaktır ancak oğlan dik başlı kural tanımaz ve sevgisiz bir çocuktur ve Sidharta'yı yormaktadır. Vasudeva ona çocuğu azad etmesini tavsiye etse de onu dinlemez. Ne kadar iyi davranırsa davransın çocuk sonunda sayıp sövüp kaçar. Vasudeva peşinden gitmemesini tavsiye etse de dinlemez ancak uzun bir süre onu aradıktan sonra geri döner. Sonunda yola ilk çıktığı Govinda isimli arkadaşıyla karşılaşır. Govinda karşılaştığı en ermiş insanın o olduğunu söyler, bunun üzerine Sidharta da ondan kendini alnından öpmesini söyler. Bu esnada Sidharta'yı onlarca farklı silüette görür ve bence güya sidharta Nirvana'ya ulaşır.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Siddhartha: Həqiqət olmaqDüşünce
Həqiqəti axtarmaq yoxsa həqiqət olmaq? Həqiqət necə tapılır? 
Hermann Hesse 
Siddhartha adlı əsərində Siddhartha obrazı və onun daxili monoloqları üzərindən bu suallara cavab verir, mən isə sadəcə kitabları və analizi sevən mexaniki yönümlü IT tələbəsi kimi bu kitaba dair görüşümü bölüşürəm.
Siddhartha. Brahman. Doğuşdan dini ayinlər içində, tanrılara sunaqlar verən, ibadət edən, meditasiya ilə məşğul olan ata ilə böyümüşdü. Buna görə də günahlardan uzaq, dünyəvi zövqlərin arxasınca düşüb özünü itirməmişdi. Bütün bunlara baxmayaraq, axtardığını tapabilməmişdi.
Zaman keçdikcə daxilindəki suallar və şübhələr artmağa başladı, çünki nədən qaçdığını, özünü nədən qoruduğunu bilmirdi. Məqsəd "Nirvanaya" çatmaq idi, halbuki əgər atası, müəllimləri və digər Brahmanlar düzgün yolda idilərsə, niyə hələ də məqsədə çatmamışdılar? Niyə illərlə eyni rutinin daxilində ilişib qalmışdılar?
Öz həqiqətini tapmaq istəyi ilə atası razı olmasada atasından ayrılır, öz iç səsini dinləyərək Samanalara qoşulur, axtardığı şeyi orada tapacağını umur. Qaçmalı və qamçılamalı olduğu şeyin dünyəvi zövqlər və istəklər olduğunu düşünür, dostu Govindanı da bu yolda özünə qoşur. Govinda – Siddharthanın daim dəstəkçisi, yaxın dosdu.
Samanalar oruc tutur, yuxusuz qalır, dilənir, cırıq paltarla yaşayırlar və özlərinə əziyyət verirlər. Siddhartha da bu yolu seçir. Lakin zaman keçdikcə özünü hər şeydən məhrum etməklə fərqli bir eqo qazanır. Çünki artıq özünü günahlardan təmizlənmiş, nəfsinə hakim olmuş biri hesab edir. Digər insanları "uşaq insanlar" görür, çünki onlar maddiyyat uğrunda çalışıb-vuruşurlar, dünyəvi zövqlərin əsiridirlər, sevirlər, insanlara bağlanırlar və hissləri üzündən hərəkətlərini idarə edə bilmirlər. Bu, asketizmin gizli paradoksudur: özünü hər şeydən məhrum etmək eqonu öldürmür, yalnız ona yeni
Hermann Hesse Siddhartha adlı əsərində Siddhartha obrazı və onun daxili monoloqları üzərindən bu suallara cavab verir, mən isə sadəcə kitabları və analizi sevən mexaniki yönümlü IT tələbəsi kimi bu kitaba dair görüşümü bölüşürəm.
Siddhartha. Brahman. Doğuşdan dini ayinlər içində, tanrılara sunaqlar verən, ibadət edən, meditasiya ilə məşğul olan ata ilə böyümüşdü. Buna görə də günahlardan uzaq, dünyəvi zövqlərin arxasınca düşüb özünü itirməmişdi. Bütün bunlara baxmayaraq, axtardığını tapabilməmişdi.
Zaman keçdikcə daxilindəki suallar və şübhələr artmağa başladı, çünki nədən qaçdığını, özünü nədən qoruduğunu bilmirdi. Məqsəd "Nirvanaya" çatmaq idi, halbuki əgər atası, müəllimləri və digər Brahmanlar düzgün yolda idilərsə, niyə hələ də məqsədə çatmamışdılar? Niyə illərlə eyni rutinin daxilində ilişib qalmışdılar?
Öz həqiqətini tapmaq istəyi ilə atası razı olmasada atasından ayrılır, öz iç səsini dinləyərək Samanalara qoşulur, axtardığı şeyi orada tapacağını umur. Qaçmalı və qamçılamalı olduğu şeyin dünyəvi zövqlər və istəklər olduğunu düşünür, dostu Govindanı da bu yolda özünə qoşur. Govinda – Siddharthanın daim dəstəkçisi, yaxın dosdu.
Samanalar oruc tutur, yuxusuz qalır, dilənir, cırıq paltarla yaşayırlar və özlərinə əziyyət verirlər. Siddhartha da bu yolu seçir. Lakin zaman keçdikcə özünü hər şeydən məhrum etməklə fərqli bir eqo qazanır. Çünki artıq özünü günahlardan təmizlənmiş, nəfsinə hakim olmuş biri hesab edir. Digər insanları "uşaq insanlar" görür, çünki onlar maddiyyat uğrunda çalışıb-vuruşurlar, dünyəvi zövqlərin əsiridirlər, sevirlər, insanlara bağlanırlar və hissləri üzündən hərəkətlərini idarə edə bilmirlər. Bu, asketizmin gizli paradoksudur: özünü hər şeydən məhrum etmək eqonu öldürmür, yalnız ona yeniSpoiler içerir
Budha felsefesine aşırı hakim değilim, üsten bakmak istemem ama yıllardır şeyi düşünüyordum, yaşadığımız dünyayı ve hayatın zevklerini reddetmek neden ? Bildiğimiz kadarıyla bir kere geliyoruz dünyaya ve mutlu olmak yaşamak haz almak neden kötü ve uzak duruyoruz diyordum. Kendimizi dünyevi zevklerden uzak tutarak nirvanaya varmak hep saçma geliyordu. Haz almaktan mutlu olmaktan kaçmanın mantığını anlamıyordum. Bu kitap da tam bunu sorguluyor ve aslında hepimizin bir bütün olduğunu söylüyor. Okuması bazıları için biraz sıkıcı olabilir çünkü olay örgüsüyle sürükleyen bir roman değil; daha çok düşünce ve ruh hali üzerinden ilerliyor. Kesinlikle herkesin hayatında bir kere okuması gereken kitaplardan biri olduğunu düşünüyorum.
-Spoiler-
Siddhartha Samana'lar gibi tamamen toplumdan kopup kendine çile çektirenlerle de oldu. Buda ile tanıştı ona bilgelik öğrenilmez kendim bulacağım dedi. Kamala ile tanışıp hayatın zevklerini tattı, ticarete katıldı, kumar oynadı... İki uçta da yaşadı ve en sonunda nehirle tanıştı. Tamamen dünyevi zevkleri de yaşadı, tamamen dünyadan koptu da... En sonunda gördü ki önemli olan denge. Dünyada hepimiz bir bütünüz, hepimiz birbirimize bağlıyız. Taş örneğin de kitaptaki en güzel sahnelerden biriyle örtüşüyor. Govinda’ya “bu taşı sev” diyor Siddhartha. Taş de taştır, ama aynı zamanda her şeydir. Aslında her şey birbirine bağlı, hepiniz biriz ve bütünüz. Siddhartha gerçekten birinden değil kendi yaşayarak bu sonuca vardı. Kesinlikle bu dengeyi sağlaması çok güzeldi, ne tamamen soyutlanma, ne tamamen zevklere kapılma...
SiddharthaFelsefe
Siddhartha: akıllı, sorgulayan, çok yönlü, zeki, güçlü bir iradeye sahip ve Nirvana’ya ulaşmak isteyen baş kahraman.
Gotoma: Buda’ya inananlar.
Siddharta’nın babası: yaşadığı bölgede önemli bir Brahman (Hinduizm inancına bağlı Soylu)
Govinda:Siddharta’nın en yakın dostu ve ruhani yolculuktaki arkadaşı
Vesudeva: Irmak Tanrısı
Kamala: Dünya zevklerini Siddharta’ya yaşatan ve aynı zamanda dünya zevklerini ve güzelliğin simgesi kadın.
Siddharta bir prensti diğer çocuklardan farklı olan aklı, duruşu, kararlılığı ve bir arayisi vardı. Tek yönlü değildir. Kuvvetli bir iradeye sahiptir. Hayatında anlamını aramaktadır ve bunun Nirvana’ya ulaşarak olabileceğine inanmaktadır. Nirvana’ya ulaşmak için ise sahip olduğu ailesi, zenginliği ve konforu terk etmesi gerektiğini inanır. Babasının karşı çıkmasına rağmen samanalara katılır. Yolculukla beraber hikaye başlar.
Samanalar ormanda yaşayan neredeyse çıplak gezen, çoğu kez aç uyuyan ve yiyecek bulduklarında sadece bir öğün yiyen daimi olarak meditasyon yapan dini bir topluluktur. Siddharta samanalardan bir çok şey öğrenmiştir. Fakat öğrendikleri ruhuna yeterli gelmemektedir.. Govinda ile beraber Buda’ya ya katılmaya karar verirler. Siddharta aradığını yine bulamaz hatta tezat bir dialog yaşanır. Govinda hayatından memnundur Siddharta’nın burayı da terk etme istediğinden etkilenmiştir o da onunla beraber gitmeyi düşünsede Siddharta bunu kabul etmez. Govinda’nın kendi başına karar verip gelişmesi gerektiğini söyler ve ayrılır.
Siddharta yalnız bir şekilde yol alır en iyi topluluklardan bağımsız olmak onun için farklı bir deneyim olmuştur. Bir şehre yerleşir. Orada Kamala ile tanışır. Onu arzular zamanla sever. Kamala’nın da desteğiyle ticaret yapar. Para kazanır. Bunlar olurken dünya hırsları içinde buyur. Bir gün bir uyanış yaşar.
Siddhartha, insanın hakikati, kendini ve hayatın anlamını arayışını anlatan felsefi bir romandır. Hikâye, Hindistan’da yaşayan genç bir Brahman olan Siddhartha’nın içsel yolculuğu etrafında şekillenir.
Hikâyenin Başlangıcı
Siddhartha, dışarıdan bakıldığında her şeye sahip bir gençtir: bilgi, saygı ve iyi bir aile. Ancak o, bu bilginin onu gerçeğe ulaştırmadığını hisseder. Bu yüzden en yakın arkadaşı Govinda ile birlikte evini terk eder ve ruhsal bir yolculuğa çıkar.
Asketizm ve Budist Yaşam
Siddhartha, bir süre ormanda çileci bir yaşam sürer. Bedenini arındırarak aydınlanmaya ulaşabileceğini düşünür. Daha sonra Buda ile tanışır ama onun öğretilerini takip etmeyi reddeder. Çünkü Siddhartha’ya göre gerçek aydınlanma, başkasının öğretileriyle değil, bireysel deneyimle kazanılır.
Dünya Hayatı ve Çöküş
Siddhartha daha sonra dünyaya karışır, zenginlik ve zevklerle dolu bir yaşam sürer. Kamala adlı bir kadınla ilişki yaşar ve ticaretle uğraşır. Ancak zamanla bu yaşam onu tatmin etmez. Para, zevk ve güç içinde kaybolduğunu fark eder.
Bir noktada her şeyi bırakır ve büyük bir iç boşlukla nehir kıyısına döner.
Nehir ve Aydınlanma
Nehir, romanın en önemli sembolüdür. Siddhartha burada zamanın akışını, yaşamın birliğini ve varoluşun döngüsünü keşfeder.
Nehir ona şunu öğretir:
Her şey bir bütündür; acı da mutluluk da aynı kaynaktan gelir.
Bu farkındalıkla Siddhartha sonunda gerçek huzura yaklaşır.
Temel Mesajlar
Gerçek bilgi kitaplardan değil, yaşayarak öğrenilir
Aydınlanma dışarıda değil, insanın içindedir