Yüzeye fazla yakın yüzen balıkların ani bir kanat çırpışıyla gözden kaybolması gibi önemsediğim insan ve hayvanlar da yok oluyorlardı. Peşlerinden gidebilirdim elbette. Aynı şekilde insan yakalamaya çalıştığı bir balığın da peşinden atlayabilir ama kimse böyle yapmaz. Zamanı gelince bütün sevdiklerimin arkasından gideceğim ama aynı tarafa yönelsek de bir daha asla karşılaşmayacağız. Sonsuz denizlerde ufacığız hepimiz.
Helal olsun be ihtiyarlara. Kendilerinin olmayan bir kızı nasıl evlat bilmişler, nasıl kol kanat germişler. Annemin babamın öz evlatlarıyız güya, bizi öyle sevmediler.
"Yol düşüncesi çeker insanı. Bilinmeyeni aramak, kurcalamak, keşfetmek insanlık hikayemizle başlar. Yol olmasaydı bilinmeyene kanat çırpmak bu kadar cezbedici olmazdı belki de..."