Kafiyelere uydum bu seferEdebiyat
Bir Bütündür Yüreğim
Düşen ne candı, ne tan
Varılan bir yoldu bu ciwan
Şimdi ne dert kalmış ne de tasam
Bir elekten geçtim, felek bile kolaçan.
Sesimi yıldırandır bu çalı desenli ihtişam
elbet bilinirdi, yüce aşkta bir lisan
Kanımca ezilmez artik yürek fukaram
Ne daha yenilirim ne de eksik kalırım bu yoldan.
Bilinmezdi elbet, ezilen çiçeklerin dramı
birçok yillıktı anılar, kelebeklere zulüm...
Kim derdi ki, ben avare bir Yusuf
Ne kuyuda susuz kaldım, ne aşka üryan
Hep yalnızdım imanın en soğuk kuytusunda
Şimdi ne Cennet bağlar beni ne de nizam.
Buydu bize bahsedilmiş bir mizgin
yetemesem neye yarar coşmam.
Bir duymuşlar beni, sessizlik bunca bohçam
şimdi ne görseler bilmukabele hâlimden
çığırtkan düşlerdi bunca beni aksettiren
varabildim sonunda nelerdir bizlere kalan.
Bu umutsuzluk pergelindedir gölgem
Faydam yoktur adımdan gayrı manaya
yine de Tanrı bilir derim, kal-û beladan
Dünyada kabullenilemeyen gerçek kadar ağır yük yok kanımca. En büyük imtihan ve zorluklar dahi kabullenildiğinde yada gönüllü yüklenildiğinde Allah insana onu aşacak gücü veriyor ama kabullenemediğimiz gerçekler belimizi fena büküyor...
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Siz hiç birisini merak ettiğiniz için terslenip aşağılandınız mı? Çok rezilce bir durum.
UNUTMAMAK GEREK.
Unutunca tekerrür ediyor.
Hala içim daralır aklıma geldikçe.
İnsan insanı sevmeli geri kalanı yük oluyor.
Cahille muhabbeti kesmezsen ya sinirini zıplatır ya da adabını oynatır.
Buna da tecrübe deyip geçmek gerek en iyisi. Gerçi böyle bir olay bir daha başa gelmeyeceği için basit, gereksiz, ciddiye alınmayacak bir tecrübe.
Ömrünce sevilmemiş birini sevmek ve ondan tutarlı bir davranış beklemek çok saçma zaten. Siz güzel sevebilirsin ama karşıdaki bu sevgiyi hak etmiyorsa mutlaka kronik bir arıza çıkacaktır. Bu tür klinik vakalardan uzk durmak en doğrusu. Canınıza yazık, vaktinize yazık. Bu tür mahlukat kalbe sıkıntı verip omuza yük bindirmekten başka marifet gösteremez ve kendisini vazgeçilmez sanıp havalara girmekten asla imtina etmezler.
Aslında birisini severken ona bir anlam yükleriz ve yüklediğimiz anlamla birlikte muhatabımızı severiz. Anlam anlamsızlığa ve saçmalığa döndüğü anda vazgeçilmez sanılan en ulvî sevgiler bile yok olmaya mahkumdur ve bu son derece kolaydır kanımca.
Aynı Barış Manço sözleri gibi;
Sapa kulpa kapağa itibar etme dostum
İçi boş tencerenin bu sofrada yeri yok
Hamiş: Konu ile ilgili çok sayfa yazılabilir ama yine kerameti kendinde görür bu ruh hastaları. Bak neler yazdırmışım diye sevinir hatta.
Haşiye : Yazmak insanı hakikaten çok rahatlatıyor. ☺️
BEN ÇOK HAYATLAR YAŞADIMŞiir
Ben çok hayatlar yaşadım
Hiçbiriniz yoktunuz
Kim olarak vuruldum
Ve cesedimi gömdünüz
Sonra deniz kıyısında
Bir ovada obrukta
Bir düşün son ucunda
Düşündüm sonucunda
Ve ki birden bulunca
Durup soluklanınca
Çok vazgeçişler gördüm
O gecelerde öldüm
Kesti sesimi kör gözüm
Ben çok hayatlar yaşadım
Ah ne acılar sırtladım
Kamburu çıkan sırtlana
Bir ormanda rastladım
Yasla aslını ağaca
Ne sopa ne de kanca
Yenilmiştim kanımca
Ağladım ağladıkça
Sesimde çıkmadıkça
Sırtlan yanıma geldi
Etlerimi dişledi
Kemiklerimi kemirdi
Bırakmadı beni bana
Ben de yitip giderek
Gittikçe tükenerek
Onu koynumda yaşatıp
Urganını taşırım
Evlenip bir aile kurmak, çocuk sahibi olmak, bir sürü çocuk, hepsini bu güvensiz dünyada ayakta tutmak, hatta biraz da yönlendirmek kanımca bir insanın başarabileceği en büyük çabadır ..
| Franz Kafka |
O SEN MİSİN
Hani bir yolculuk hayal edersin ya hep
Koyu mavi gecelerde içinden geçirirsin trenleri
Hep bilinmedik yerleri özlersin ya nedense
Sıra gelmez kuyruklarda beklersin
Ve bir gün karar verirsin
Avucunda terden ıslanmış bir umut, haydi korkma hayal et
Son vagonun son numarasıdır alabildiğin o son bilet
Kalkış saati yarın sabah sıfır dört, otuz
Bu gece sonlanır mı uykusuz
Uyusam… ya kalkamazsam
Ya son treni kaçırırsam
Neyse şu şiirimi yazayım yarım kalmasın
Şiirde bile olsa aşkım solmasın
Bir rüya çağırır seni derinliklerine
Gerçek yolculuğun rüyadadır belki de
Bir kompartımanın gürültülü sesi
Ahşap kapıların nemli nefesi
Hayal edersin belki tanışırım burada
Bir ömür beklediğim hayatımın aşkıyla
Tren kalkar ağır bir sarsıntı bir titreme
Onlarca yolcu bir telaş bir iteleme
Bir sigara yakayım sonra yerime oturayım
Nazik bir ses tınılar af edersiniz bayım
Kibarca döneyim bende onu selamlayım
Bir el dokunur omuzlarına
Döner dönmez çarpılırsın bakışlarına
Aman Allah’ım bu belki de odur
Nurdan bir çehre bir yağmur tanesi sudur