Groundwork of the Metaphysic of Morals (1 785) adlı eserinde Immanuel Kant, insanlara karşı ahlaklı davranış sergilemenin tek yolunun, onları kendi zenginliğimiz ve zaferlerimiz için bir "araç" olarak kullanmaktan değil, onlara "yalnızca kendileri oldukları için" değer vermekten geçtiğini anlatmıştır. Kant' a gönderme yapan Marx da şimdi burjuvaziyi suçluyor, burjuvazinin yeni bilimlerini, ekonomisini ve sergilediği "ahlaksızlığı" çok daha geniş bir alanda yerden yere vuruyordu.
Reklam
Kant: Görüsüz kavramlar boş kavramsal görüler kördürFelsefe
Hegel’in Mantık kitabının başındaki Varlık kavramı gibi kavramlar yoğun ve şiddetli bir biçimde kavramsal-olmayanı ifade eder; Lask’ın ifadesiyle, kendilerinin ötesine işaret ederler.
Kapsamları gereği kendi kavramsallıklarından memnun değillerdir ama tam da kavramsallık sayesinde kavramsal-olmayanı kendi kapsamı olarak içerir, onu kendilerine benzetir ve dolayısıyla kendi içlerinde kapalı kalırlar.
Kavram fetişizminden, kavramların bu hallerinin bilincine vararak kurtulunabilir.
Felsefi düşünüm, kavramsal olmayanı kavram aracılığıyla ele geçirir.
Aksi takdirde, Kant’ın emri uyarınca kavramın içi boşalır, nihayetinde artık herhangi bir şeyin kavramı olmaz, dolayısıyla hükmünü kaybeder.
Bunun ayırdına varan, kavramın otarşisini(kendi kendine yetebilirliğini) iptal eden felsefe, gözlere indirilmiş perdeyi de çekip alır.
...
Kavram, diyalektik mantığın herhangi bir uğrağından farklı değildir.
Kavramsallığın bu temayülünü değiştirmek, onu özdeş-olmayana yönlendirmek, negatif diyalektiğin mafsalıdır.
Kavrama içkin kavramsal-olmayan unsurun kurucu vasfının idraki, kavramın hiç düşünmeden yüklendiği özdeşlik zorlamasını çözer.
Bir anlam birliği olarak kavramın kendinde-varlık görüntüsünden sıyrılarak, kavramın kendi anlamı üzerine düşünmesi yönünde ilerlenir.
“Ben seni severim sevmesine de toplum buna hazır değil.”
Böylesi bir başlangıç.Alıntı
Amaçlar krallığında her şeyin ya bir bedeli vardır ya da değeri.
Immanuel Kant
Güzelliği ikinci yaratıcımız olarak adlandırmak sadece şairane bir özgürlük değil, felsefi bir hakikattir de.
Friedrich Schiller
Sayfa 9
Görünmeyen bir niyetin niteliğini kim yargılayabilir? Sadece kendim. İçsel vicdanım niyetlerimin tek yargıcıdır.
Reklam
Reklam