Kış soğuk olabilir ama çocuklarla birlikte her mevsim hep sıcacık…”
Bir sabah perdenizi açıyorsunuz ve karşınızda o büyüleyici, göz alabildiğine pamuk pamuk beyazlık…
Hangimiz çocukken bu manzarayı görüp de heyecanla dışarı fırlamadık ki?
Eminim bu duyguyu çoğumuz yaşamıştır
Kitapta, sabah camdan baktıklarında her yerin karla kaplandığını gören Yağmur ve Toprak’ın bitmek bilmeyen kar keyfine, kardan adam maceralarına ve kartopu oyunlarına ortak oluyoruz.
Eski kışların o saf neşesini çocuk kalbiyle hissettiren bu hikayede bir anne olarak en sevdiğim detaylardan biri de tatlı bir dille işlenen günlük rutinler oldu: "Yüz yıkamadan olmaz. Havlu ortaya atılmaz."
Hikaye, çocuklara karda oynamanın sınırsız eğlencesini sunarken, minik yaşam kurallarını da çok tatlı bir dille hatırlatıyor.
Siz kış mevsimini ve karı özleyenlerden misiniz?
Nabza göre şerbet vermek derim buna sizler ne dersiniz bu duruma?
Gururu kırık , öfkeli işsizlerin güvenini kazanıyorlar
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
“Evet, bir gün bütün dünya, Paris’ten Çin’e
ey ilahi Saint-Simon, baş eğdiğinde öğretine,
yeniden doğacaktır Altın Çağ bütün görkemiyle, dolacaktır ırmaklar çikolata ve çayla;
nar gibi kızarmış koyunlar zıplayacaktır ovada,
tereyağda pişmiş turnabalıkları yüzecektir Seine''de; ıspanaklar doluşacaktır bol yahnili dünyaya,
kızarmış ekmek parçacıklarıyla boydan boya.
Ağaçlar komposto halinde elmalar verecektir
ve balyalarla demetler edecektir hasat;
kar yerine şarap, yağmur yerine piliçtir yağacak olan
ve gökten şalgam garnili ördekler inecektir. ”
LAUGLÉ ET VANDERBUSCH: Louis et le Saint-Simonien
Ka kişisel mutluluğu için insanın hiçbir şey yapmamasının en büyük mutluluk olduğuna kendini inandırmış ahlakçılardandı
Eylem: Sizİnsan ve Duygular
Yuda'nın kendini astığı erguvan ağacının altında, çarmıhını sırtında taşıyan için oturup ağlamak yerine koşmayı seçtiniz. Kalbin depremleriyle yetinmediniz. Soluksuz ve sınırsız, sorgusuz ve sualsiz attınız kendinizi gerçeğin kucağına. Susmanın meziyetle, söylemenin ticarî bir kelime kadrosuyla ölçüldüğü bir yangının ortasında. Hakikatin örtüsüne bürünerek çıplak kalmayı, ödünç pembe incili kaftanlara tercih ettiniz. Bildiğiniz, bilmediğinizi izah etti sonunda. Görünürde yitirdiniz. "Yitme" dendikçe yiten sizdiniz. Ama görünürde, sadece görünürde. Kâr hanesindeydi tesciliniz, kâr gerçekte sizdiniz.
Aşık olmaktan, sınırlı aşk hayatlarını yanlızca bir dizi acı ve utanç olarak hatırlayanları kuvvetli iç güdüsüyle ölesiye korkardı Ka