Yaşamak güzel şey doğrusu
üstelik hava da güzelse
hele gücün kuvvetin yerindeyse
elin ekmek tutmuşsa bir de
hele tertemizse gönlün
hele kar gibiyse alnın
yani kendinden korkmuyorsan
kimseden korkmuyorsan dünyada
iyi günler bekliyorsan hele
iyi günlere inanıyorsan
üstelik hava da güzelse
Yaşamak güzel şey,
Çok güzel şey doğrusu!
Tekbir Tekbir ehad ehad Allahu Ekber
İnsan sormadan edemiyor: Bu ne mel‘un bir bağnazlık, ne garîb tahammülsüzlük
ne acınası bir kendini bilmezliktir?
Nâfiz BASAN
İslamın ilk müezzini idi Bilali Habeşi
Ya Ebubekir dedi sormadan edemedi
Ey beni kölelikten kurtaran iman ehli
Neden böyle acınasıdır cehil olanların işi
Ebubekir cevapladı ey kahraman sahabe
Zulme dayanmak çetin iştir mekkede
Bağnaz ve yobazların işi zulumdür elbette
Cehiller lehebler zulmeder her devirde
Hz Bilal ve Hz Ebubekir duaya durdu
Sevdalık çekerek bulduk iman yolunu
Ey Allahım yüceler yücesi ulular ulusu
Kolaylaştır sevda ile aşk ehlinin yolunu
İnsan saklar sevdiğinin hatırasını
Ya Resullullah ayazdır senden sonrası
Dinermi Ebubekir ve Bilallerin acısı
Ey Bilal oku bize o bülbül sesinle ezanı
Kul Nefsani uy imama deki Allahu Ekber
Bağnazlık kendini bilmezlik devam eder
Mescidi ancak Bilaller Ömerler inşa eder
Reklam
sen o baygın sevgilerin adamı değilsin.
sana yaşamak düşer çarkların gövdesinde
bin demir kapıyla hesaplaşmaktan omzun çürümelidir
bin çeşit güneşle ovulmalıdır gaddar ellerin
yürü yangınların üstüne, kendi alevini de getir
çarpıntısız dakikası olur mu devrimcinin
ki
ölüm
her yerde uyanıktır
alestadır korkunun yardakçıları
tez kızaran güllerden kendini sakın
sevgiler ürkütsün seni, aşk ayrı-
Aşktır diye geri geldin o çekiç seslerine
bıraktın vazgeçilmez ırmakları
gönlüne kar yağdırıyorsa çocuk sesleri yetsin
dikkat et hiçbir şey ıslatmasın namluları
Mazot/İsmet Özel
Gidersen kim sular fesleğenleri
Gidersen yıkılır bu kent, kuşlar da gider
Bir nehir gibi susarım yüzünün deltasında
Yanlış adresteydik, kimsesizdik belki
Sarışın bir şaşkınlık olurdu bütün ışıklar
Biz mi yalnızdık, durmadan yağmur yağardı
Üşür müydük nar çiçekleri ürpeririken
Gidersen kim sular fesleğenleri
Kuşlar nereye sığınır akşam olunca
Sessizliği dinliyorum şimdi ve soluğunu
Sustuğun yerde birşeyler kırılıyor
Bekleyiş diyorum caddelere, dalıp gidiyorsun
Adını yazıyorum bütün otobüs duraklarına
Öpüştüğümüz her yer adınla anılıyor
Bir de seni ekliyorum susuşlarıma
Selamsız saygısız yürüyelim sokakları
Belki bizimle ışıklanır bütün varoşlar
Geriye mapushaneler kalır, paslı soğuklar
Adını bilmediğimiz doslar kalır yalnız
Yüreğimize alırız onları, ısıtırız
Gardiyan olamayız kendi ömrümüze her akşam
Gidersen kar yağar avuçlarıma
Bir ceylan sessizliği olur burada aşklar
Fiyakalı ışıklar yanıyor reklam panolarında
Durmadan çoğalıyor faili meçhul cinayetler
Ve ölü kuşlar satılıyor bütün çiçekçilerde
Buz kesmiş bir çocuk, üşür her adımda,
Kar adamlarının bile istemediği yanında.
Ne sıcak bir yuva var ne de bir liman,
Ayazla büyümüş kalbi, sessiz ve yaman.
Orta Doğu siyasetini ve Türkiye’nin yakın tarihini takip eden pek çok kişinin paylaştığı en büyük paradokslardan biri: Büyük güçlere veya iç siyasetteki dönemsel aktörlere bel bağlamanın yarattığı kronik hayal kırıklığı döngüsü. Siyasi süreçlerin sürekli aynı tıkanma noktasına gelmesi ve aktörlerin ders almıyormuş gibi görünmesi dışarıdan bakıldığında gerçekten büyük bir kısırdöngü hissi yaratıyor.
Uluslararası ilişkilerde "güven" diye bir kavram yoktur; yalnızca geçici çıkar örtüşmeleri vardır. ABD veya İngiltere gibi küresel aktörlerin bölgedeki Kürt aktörlerle (özellikle Suriye ve Irak hattında) kurduğu ilişki hiçbir zaman kalıcı bir müttefiklik olmadı. Kürt hareketi, ABD’nin kendilerini tamamen "kar kara kaşı gözü için" desteklemediğini biliyor. Ancak bölgede hayatta kalabilmek, IŞİD gibi tehditlere karşı alan kazanabilmek ve diplomatik meşruiyet devşirebilmek için bu küresel gücü bir kaldıraç olarak kullanmaya çalışıyorlar. Bu kumarın bedeli her zaman ağır oluyor. ABD kendi küresel çıkarları (örneğin NATO dengeleri veya Türkiye ile ilişkileri) gerektirdiğinde bölgedeki yerel ortaklarını anında gözden çıkarabiliyor.
Kürt siyasi hareketi, küresel güçlerin (ABD/UK) bölgesel planları ile bölgesel devletlerin (Türkiye, İran, Irak, Suriye) statükosu arasında sıkışmış durumda. Birine yaslandığında diğeri tarafından cezalandırılıyor; kendi içine kapandığında ise tamamen izole oluyor.
Eğer bu kısırdöngü kırılacaksa, çözüm aktörlerin niyetlerine veya sözlerine "güvenmekten" geçmiyor. Çözüm, siyasetin zeminini değiştirmekte yatıyor. Siyasetçilerin veya hükümetlerin iki dudağı arasından çıkacak sözler yerine; uluslararası standartlarda, Meclis çatısı altında kalıcı, şeffaf ve geri dönüşü zor hukuki mekanizmalar (gerçek anlamda bir çerçeve yasa) şart koşulmalı. Söz uçar,
Reklam
Reklam