Biri, Hiçbiri, Binlercesi, insanın kendisini aynada gördüğü kişiyle başkalarının gözünde var olan kişi arasındaki uçurumu anlatan en sarsıcı romanlardan biridir;insan benliğinin parçalanışını,
J.D. Salinger’ın Çavdar Tarlasında Çocuklar romanı, ergenlik dönemindeki bir gencin yalnızlık, yabancılaşma ve kimlik arayışı üzerinden modern toplumla çatışmasını anlatır. Holden Caulfield karakteri, çevresindeki insanların “sahte” davranışlarından rahatsız olurken aslında kendi iç bunalımlarıyla da mücadele eder. Kitap boyunca onun hayata karşı geliştirdiği karamsar ve öfkeli bakış açısı, ergenlik psikolojisinin doğal bir yansıması gibi görünür.
Ancak roman yalnızca bireysel bir büyüme hikâyesi değildir; aynı zamanda toplum eleştirisi de içerir. Holden’ın sürekli insanları yapmacık bulması, başarı ve statü odaklı yaşam düzenine karşı bir tepki olarak okunabilir. Bu noktada bazı yorumcular, romandaki huzursuzluğun modern kapitalist düzenin birey üzerindeki baskısıyla bağlantılı olduğunu düşünür. İnsan ilişkilerinin samimiyetten uzaklaşması, insanların toplumun beklentilerine göre hareket etmeye zorlanması ve bireyin kendini yalnız hissetmesi kitapta sıkça hissedilir.
Bence romanın en etkileyici yanı, Holden’ın tüm karmaşasına rağmen masumiyeti koruma isteğidir. Çocukların saflığını kaybetmesini istememesi, onun yetişkin dünyasının kurallarına duyduğu güvensizliği gösterir. Bu yüzden Çavdar Tarlasında Çocuklar, sadece bir ergenlik romanı değil; aynı zamanda bireyin toplum düzeni içinde kendini koruma çabasını anlatan güçlü bir eser olarak değerlendirilebilir.
-Jerome_David_Salinger608.jpg){kind=small}
Deepak Chopra’nın Dijital Dharma kitabı, klasik kişisel gelişim kitaplarından biraz farklı bir yerde duruyor. Çünkü bu kez merkezde sadece insan zihni ya da ruhsal farkındalık yok; yapay zekâ gibi
Sade, anlaşılır, okuması kolay bir kitaptı.
Akıcılığı iyiydi. Okuma rahatlığı, okuduğum kitaplar arasında en kolay olanıydı.
Hikayesi bizim kültürümüze göre pek uygun değildi. En azından ben öyle düşünüyorum.
Kısaca Boston Globe'da da dendiği gibi "Addie ve Louis'in yalnızlık, yas ve yaşlılıkla örülü geçmişlerinin üzerine yeniden 'yaşamak' , 'sevmek' ve 'bağ kurmak' için attığı adım -hem karamsar hem de umutlu bir final niteliğinde."
"Keşke okumasaydım."Duygu ve Düşünce
Açıkçası benim hem şiir hem de roman tarzımla hiç uyuşmayan bir eser. Çünkü içerisinde fazla lirik ve romantizm barındırıyor. Bana göre şiir biraz daha karanlık, karamsar veya melankolik unsurlar içermelidir. O yüzden pek beğenemedim fakat bazı yerler gerçekten güzeldi...
Stefan Zweig, II. Dünya Savaşı'na giden yıllarda yaşamış, dönemin karamsar ruh halini yazdığı kitaplarıyla okuyucusuna hissettirmiştir. Edebiyatın birçok türünde yazdığı eserlerindeki başarıları onun hızla ünlenmesi ile sonuçlanmıştır. Psikolojiye ve Freud'un öğretilerine olan bağlılığı, onu insan psikolojisini her yönüyle incelemeye, gizli kalmış yönleri açığa çıkarmaya zorlamıştır.
Bugün modern klasikler arasında yer alan Ay Işığı Sokağı, 5 hikayeden oluşuyor. Hepsi birbirinden bağımsız olan bu hikayelerin ortak yönleri karamsarlık. Zweig, insan psikolojisinin olumsuz yönlerini, toplumun görünmeyen, saklıda kalmış karanlık yüzlerini trajik bir tablo şeklinde gözler önüne seriyor. Çoğu kitabında gördüğümüz gibi bu kitabında da yazar; modern çağın insanının çaresizlik, yalnızlık, sosyal çürüme, sokak arkasındaki sessiz çığlıklarını ve insan ruhunu, tarafsız karakterler yoluyla mercek altına alıyor... 
Ay Işığı Sokağı 
Stefan Zweig
