tuhaf bir tedirginlik duygusu kanına süzüldü. Ki- mi zaman bir ateş onu sarıyor, akşamları yalnız başına sessiz yolda yürümeye zorluyordu. Bahçelerin huzuru, pencereler- deki dost ışıklar tedirgin yüreğine yumuşacık bir etki akıtı- yordu. Oynayan çocukların gürültüsü canını sıkıyor, Clon- gowes'da duyduğundan daha da keskin olarak, ötekilerden başka türlü olduğunu ona duyuruyordu. Oynamak istemi- yordu. Ruhunun sürekli gördüğü maddesiz imgeyle ger- çek dünyada da karşılaşmak istiyordu. Onu nerede ve nasıl araması gerektiğini bilmiyordu ama bir önsezi, kendi belir- li bir eyleme girişmeden de bu imgenin gelip onu bulacağı- nı söylüyordu. Sanki önceden birbirlerini tanımış ve buluş- mak üzere sözleşmişler gibi sessizce karşılaşacaklardı, belki kapılardan birinin önünde ya da daha gizli bir yerde. Karan- lık ve sessizliğin ortasında, yalnız başlarına kalacaklardı: Ve o üstün şefkat anında birden değişiverecekti. İmgenin göz- leri önünde solarak elle tutulmaz bir şey olacak sonra bir an içinde değişecekti.
Ben yanmasam
sen yanmasan
biz yanmasak,
nasıl
çıkar
karan-
-lıklar
aydın-
-lığa..
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kerem Gibi
Hava kurşun gibi ağır!!
Bağır
bağır
bağır
bağırıyorum.
Koşun
kurşun
erit-
-meğe
çağırıyorum...
O diyor ki bana:
- Sen kendi sesinle kül olursun ey!
Kerem
gibi
yana
yana...
"Deeeert
çok,
hemdert
yok"
Yürek-
-lerin
kulak-
-ları
sağır...
Hava kurşun gibi ağır...
Ben diyorum ki ona:
Deniz kıyısında kayık karan
Genç kızların ışınlarını taşıyacaktır derelere
Ve çölde ilerleyen bin tonluk bir deve
Gibi bize bir siteyi yüklenerek dönecektir
Gün vurduğu zaman ağzına mağaranın
Bizden alman vakit bize geri verilecektir
Çiğnenmemiş çayırlıklardan
Devşirilen yeşillikler yüzümüze sürülecektir
Bir el uzanışıyla
Gelecek çağlara çağdaş olacağız
Uykumuzu en ulu ders olarak okutacaklar çocuklara
Uykumuz korkunun ötesinde
Yeni bir kımıltı demek uygarlıklara
Uyudular ayakları ses çıkarmadan çakıltaşlarında
Güneşte pişmeyen bir yumurta
Tapınaklar için kesilen taşların biçiminde
Gökten başka denizden de anlaşılan gecenin gelişinde
Solan kadınlarda eriyen gülde
Uyudular uyuyarak onardılar
Işıttılar insan yüreğini
Kentler battı kentler çıktı uyudular
Mağaranın ağzını kapatan kaya
Değirmentaşı gibi döndü yüzyıllarca
En az gerekli gün ışığını vererek içeri
En yüce bir yaşama için gerekli
Kabusları süpüren umut için gerekli
Rüya gören sayıklayan beyin için gerekli
Kurban sanatının şehidi eller için gerekli
Kelimeyi dürbün gibi geleceğe çeviren
Dağ görünüşlü diller için gerekli
Evrenden sonra ne geliyordu? Hiçbir şey. Ama orada her şeyin çevre- sini saran incecik bir çizgi olabilirdi. Her şeyi, her yeri dü- şünmek çok büyük oluyordu. Yalnızca Tanrı yapabilirdi bu- nu. Ne kocaman bir düşünce olduğunu düşünmeye çalış- tı ama o yalnızca Tanrı'yı düşünebiliyordu. Onun adı nasıl Stephen'sa Tanrı'nın adı da Tanrıydı. Dieu Tanrı'nın Fran- sızcasıydı ve o da Tanrı'nın adıydı ve ne zaman birisi Tan- rı'ya yalvarsa ve Dieu dese Tanrı bir Fransızın yalvardığını hemen anlardı. Ama her ne kadar yeryüzünün çeşitli dille- rinde Tanrı için çeşitli adlar varsa da her ne kadar Tanrı ya- karan bütün bu insanların çeşitli dilleriyle ne söylediklerini anlıyorsa da, sonuçta Tanrı hep aynı Tanrı olarak kalıyordu ve Tanrı'nın asıl adı Tanrı'ydı.
Böyle düşünüp durmak onu çok yordu. Başı çok büyümüş gibi geldi. O sayfaya dönüp kahverengi bulutlar ortasın- da duran yeşil yuvarlak dünyaya yorgun yorgun baktı.
