Yağmur yine başlayınca, jaluziler açık, öylece oturup camdaki damlalara baktı.
Saat on biri yirmi iki geçiyordu.
Kesin olarak bildiği tek bir şey vardı: Yarını yaşamak istemiyordu.
Nora ayağa kalktı. İlaç dolabına gitmeden önce käğıt kalem buldu.
Ölmek için çok iyi bir zaman olduğuna karar verdi
Yaşamının en önemli rehberleri kendi aklın ve kendi vicdanındır.
Adına "ruh" dediğin şey bu.
Hafıza bir şeye sahiptir ve bu şey bizim daha büyük ve küçük zaman aralıkları hakkında karar vermemizi sağlar.
İnsanlar her zaman başkalarına herkesin bir seçeneği olduğu saçmalığını yutturmaya çalışıyorlar.” Aptalca, çocuksu bir ses tonu takındı. “Hayatlarımızın kontrolü bizdedir çünkü ne olursa olsun her zaman bir seçeneğimiz vardır.”
Para yerine şiir devamı
Daha sonra, paralandırılmış bu dizelerin yazıldıklarından ötürü, hep geçerli olup olmadıklarını sordum; "hayır" dedi ve şöyle devam etti: "Şiirler yazılınca, müellif onları krallığın yeminli şairlerinin bulunduğu Krallık darphanesine götürür. Orada dizeci memurlar parçaları incelemeye alırlar ve iyi ayar olduklarına karar verirlerse, ağırlıklarına göre değil ama zarifliklerine göre paha biçerler, öyle ki birisi açlıktan ölürse ancak öküzlüğünden ölür, oysa fikir adamları daima gözde olurlar."
