Seni, anlatabilmek seni.
İyi çocuklara, kahramanlara.
Seni anlatabilmek seni,
Namussuza, halden bilmeze,
Kahpe yalana.
1881-sonsuza kadar
Ulu Önder Mustafa Kemal Atatürk’ü saygı ve minnetle anıyoruz
Bir kitap okuyordun,dalgın...
İçinde insanlar seviyor,ya da ölüyorlardı.
Genç bir adamı öldürdüler romanda.
Korktun,bütün yininle ağlamaya başladın
O ölen ben değildim.
Bugün kalbimi eski bir plak gibi
Öyle çok tersine çevirdim ki:
Bazı şarkılar vardır
Cızırtılı bir yağmur gününü anlatır
Uzaklarda süren sarı yağmurluklu bir hayatı
Deniz bazen kendini kaldırımlara fırlatır
Günlerin adı, sürelerince yaşanılan olayların değerine göre değişebilir.Bugün, şimdilik “paltosunu ilk çıkardığı gün”dü, sonra “Güler’i ilk gördüğü gün” olacaktı.
‘İş avutur’ derdi babası.O böyle avuntu istemiyordu.Bir örnek yazılar yazmak, bir örnek dersler vermek, bir örnek çekiç sallamaktı onların iş dedikleri.Kornasını ötekilerden başka öttüren bir şoför, çekicini başka ahenkle sallayan bir demirci bile ikinci gün kendi kendini tekrarlıyordu.Yaşamanın amacı alışkanlıktı, rahatlıktı.Çoğunluk çabadan, yenilikten korkuyordu.Ne kolaydı onlara uymak!