O, ömrü boyunca hep acele etmiştir; bu yüzden de hep geç kalmıştır.
Çocukların ihtiyaç duyduğu yalnızca sevgi ve ilgi değildir. Onlar aynı zamanda düzen ve yapıya da ihtiyaç duyarlar. Öngörülü davranan yetişkinler ararlar. Paradoksal olarak güvenilir oldukları sürece tacizci ebeveynlerle bile güçlü bir bağlılık kurabilirler. Bunun nedeni tacizin çocukta kaygı yaratması ve bunun da bağlanma ihtiyacını artırmasıdır. Bu durum, sevgi ve nefretin korkunç kısır döngüsü haline gelir ve sahneyi yetişkinlikteki tacizci ilişkilere hazırlar. Çocuklar onlara güvenilir tepkiler veren yetişkinlere ihtiyaç duyarlar çünkü onlar özenli ve öngörülebilirdir. Çoğu bebeğin ce-ee ya da "gördüm seni" oyununu (ki bu bir oyundan fazlasıdır) sevmesinin nedeni budur. Ce-ee oyunu, çocuk için zamanını ve emeğini ona harcamaya hazır yetişkinleri tanıma yollarından biridir.
Fiziksel büyümeye ek olarak, insanlar için sosyal izolasyonun yol açtığı asıl sorunlarından biri de dünya hakkında daha çok şey bilen insanlara ulaşamıyor olmaktır. Yetişkinler genelde çocukla ilgilenir ve ona göz kulak olur. Bir çocuk hayatta kalmayı başarsa bile etrafta daha yaşlı ve olgun bireylerin olmayışı belirsizlik anlamına gelir. Anlama, denetleme, iletişim, düzenleme, dünyayı kavrama veya algılama yeteneği olmayan biri çaresizdir. Ve yardım edecek kimse yoksa bu belirsizlikler stres ve kaygı yaratarak uzun vadede bedensel ve zihinsel sağlığı aşındırır.
“Hayat çok kısa . Neden örüyoruz bu duvarları sanki ?”
Fobi vakalarında, fobik obje ile ona duygusal yanıt olan korku arasındaki ilişkinin koparılması gerekmektedir. Bunu yapmanın bir yolu, "sistemik duyarsızlaştırma"tır. Sistematik duyarsızlaştırmada danışan belli bir relaksasyon (gevşeme) düzeyindeyken, fobik objeleri kafasında canlandırması istenmektedir. Bu yolla fobik obje (korku fobik objenin yerine geçebilir) ile relaksasyon arasında bir bağlantı kurulur.
