kbrbkr
@kbrbkr7
Şu anda okuduğu kitaplar
Günlük yaşam içinde çok büyük bir sır vardır. Herkesin bunda bir payı bulunur ve herkes onu bilir, ama pek az kimse bu konuya kafa yorar. Çoğu kimse onu olduğu gibi benimser ve ona asla şaşırmaz. Bu büyük sır zamandır.
Onu ölçmek için saatler ve takvimler yapılmıştır, ama bunlar hiçbir şey ifade etmez. Herkes çok iyi bilir ki, bazen bir saatlik süre insana ömür kadar uzun gelirken, bazen de göz açıp kapayıncaya kadar geçip gider. Zamanın bu garip kısalığı uzunluğu, o saat içinde yaşanan olaylara bağlıdır. Çünkü zaman, yaşamın kendisidir. Ve yaşamın yeri yürektir.
Reklam
Puan vermedi·400 syf.·
2024 5. kitabı
İnsan âşık oldu mu, kimseyi sevmezAlıntı
O kadar korktuğum gün, aksine, fazla bedbaht olmadığım nadir günlerden biri oldu.
Çünkü artik Gilberte'i her gün mutlaka görmekten başka şey düşünmediğim halde (o kadar ki, bir keresinde büyükannem akşam yemeği saatinde hâlâ eve dönmeyince, eğer bir arabanın altında kalmışsa, bir süre Champs-Elysées'ye gidemeyeceğimi düşünmekten kendimi alamadım; insan âşık oldu mu, kimseyi sevmez), Gilberte'le birlikte olduğum anlar, bir gün öncesinden beri sabırsızlıkla, kaygıyla beklediğim, uğruna her şeyi feda edebileceğim anlar, katiyen mutlu anlar değildi; üstelik bunu gayet iyi biliyordum, çünkü hayatımın titiz, kararlı bir dikkatle incelediğim tek anlarıydılar ve bu anlarda bir mutluluk kırıntısı dahi göremiyordum.
Bir gözden başka bir şey değilsin. Kocaman ve sabit bir göz, her şeyi gören, yığılan vücudunu olduğu kadar seni de, bakan, bakılan seni de gören, sanki yuvasında tamamen ters dönmüş de hiç bir şey demeden seni seyrediyormuş gibi, seni, senin içini, karanlık, boş, su yeşili, korkmuş, güçsüz içini. Sana bakıyor ve seni olduğun yere çiviliyor. Kendini görmeyi hep sürdüreceksin. Hiçbir şey yapamazsın, kendinden kaçamazsın, kendi bakışından kaçamazsın, hiçbir zaman bunu yapamayacaksın: Hiçbir sarsıntının, hiçbir seslenmenin, hiçbir yanığın seni uyandıramayacağı kadar derin uyumayı başarsan bile, bu göz hep olacak, senin gözün, hiç kapanmayacak, hiç uyumayacak olan gözün. Kendini görüyorsun, kendini gören kendini görüyorsun, sana bakan sana bakıyorsun. Uyansan bile, görüntün aynı, değişmez kalacak. Kendine binlerce, milyarlarca gözkapağı eklemeyi başarsan bile, hâlâ, arkada, uyku artık seni görmek için bu göz olacak. Uyumuyorsun, ama uyku artık gelmeyecek. Uyanık değilsin ve hiç uyanmayacaksın. Ölü değilsin ve ölüm bile seni kurtaramayacak...
