Herhangi bir travmatize insanın en kötü korkusu dehşet anını tekrar yaşamaktır; bu korku, kronik istismar kurbanlarında görülür. Travmanın tekrarlanmasının, travma sonrası stres bozukluğunun tüm aşırı uyarılma semptomlarını artırması şaşırtıcı değildir. Kronik olarak travmatize insanlar sürekli aşın tedbirli, kaygılı ve huzursuzdurlar. Psikiyatrist Elaine Hilberman dayak yiyen kadınlar tarafından deneyimlenen sürekli korku durumunu şöyle anlatır: ''Şiddetle uzaktan alakalı olaylar -siren sesi, gök gürültüsü, kapı çarpması- bile yoğun korku yaratır. Eli kulağında bir kıyametin, her an gerçekleşmek üzere olan korkunç bir şeyin kronik vehimi vardır.
Herhangi bir sembolik ya da fiili tehlike işareti, artmış hareketlilik, heyecanla, yavaş adımlarla yürüme, feryat etme ve ağlama sonucunu doğurur.