İçimizden birileriydi karakterler.Hiç kanıksamadım.Çok benzerdi,ya komşumun hayatıydı benzer yaşam ya da ailemden birinin.Kendimce çıkardığım ders ise duygularını belli etmek,fazla beklememek.Uğraşmak,amaç edinmek,çaba göstermek
sevgili dostuma
Bu kitabı ikinci kez okuyorum.
İlk kez lise yıllarımda karşıma çıkmıştı. O zamanlar kendi duygusal derinliğime yakın bir arkadaş bulmuştum kendime, zar zor. Ona, bu kitaptan esinlenerek “sevgili dostum” diye hitap ediyordum. YouTube’da şiir kanallarından bazı alıntılarını dinliyor, içimde bir yere dokunan cümleleri sanki bana yazılmış gibi sahipleniyordum.
Sonra üniversiteye geçtiğimde bir kütüphaneden alıp okumaya başladım bu kitabı. Ama beni tam anlamıyla kesmedi. Çünkü bu kitap öyle sadece okunup geçilecek bir kitap değildi benim için. Altını çizmek, kenarlarına notlar almak, bazı cümlelerin yanına kendi iç sesimi bırakmak istiyordum. Fakat kitap kütüphanenindi; ben de “Biraz zaman geçsin, bu sefer kendime alayım. İstediğim gibi yazıp çizeyim, kendimce sahipleneyim,” dedim.
Ve birkaç yıl sonra gerçekten aldım.
Sadece kendime değil, başka bir duygusal derinliğe sahip, kendime çok yakın gördüğüm, neredeyse ruh ikizim gibi hissettiğim o arkadaşıma da aldım aynı kitaptan. Sanki ona uzun uzun anlatamadığım bazı şeyleri bu kitap anlatacaktı. Sanki “Ben bunu okuyorum, senin de okumanı istiyorum,” demek istedim. Belki de “Benim içimde böyle bir yer var, senin de orayı görmeni istiyorum,” demenin en zarif yoluydu bu.
*Posta Kutusundaki Mızıka*, bana göre bir dostun bir dosta verebileceği en güzel duygusal derinliğin somut hâli gibi. Bazı kitaplar vardır; okurken sadece yazarın cümlelerini değil, kendi suskunluklarınızı da okursunuz. Zihninizden ve kalbinizden bir şeyler geçer ama onları kelimelere dökemezsiniz. Sonra bir bakarsınız, Ali Ural sizin yerinize söylemiş. Hem de sizin söylemeye cesaret edemediğiniz kadar zarif, sizin toparlayamadığınız kadar derin bir yerden söylemiş.
Bu kitap benim için yalnızca denemelerden, mektuplardan ya da güzel cümlelerden oluşan bir
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Ölmez Otu Dağın Öte Yüzü 3 üçlemesi bitti. 1 ve 2. bölümlerin devamı ama yazılmasa da olurmuş. olumsuz anlamda demiyorum, devamlılık anlamında, Anadolu köylüsünün, kurnazlığı, oyunculuğu, muhtarların hilebazlığı, hurafeler, cinayetler, pamuk tarlalarında yasak şehvetli aşklar.. işte öyle..
Yaşar Kemal in kendine has tarzı ve Edebiyatı çok başka tabiiki de.
Üçlemeyi bitirip Ölmez Otu veda ederken kendimce tüm romanı kapsayan anafikir alıntıyı paylaşıyorum.
Bu dünyada insanın kötüsü her zaman insanlara kötülük düşünür, kötülük yapabilir. kurdukları tuzaklar etkili olur. Bugünkü dünya toprağı kötü insanların ektiği acıların, alçaklığın, aşağılığın bitmesine, gelişmesine elverişli topraktır.
Ölmez Otu Yaşar Kemal sayfa 141 - Yapı Kredi Yayınları
biraz zor bir kitaptı açıkçası, hem ruhen hem de bedenen çok yordu beni. yaklaşık bir yıl önce aldığım bu kitabı okuması çok yavaş sürdü ancak ikinci kısımın ortalarından sonra beni öyle bir çekti ki içine, öyle bir okuduklarımı yaşattı ki bana psikolojik olarak… sanki karakterin orada yaşadığı her şeyi ben de yaşıyor gibiydim. o düşünceler sadece onun düşünceleri değildi artık, benim de düşüncelerimdi. günümüzde yaşanan onca şey aklıma geldikçe okuduğum her bir cümle benim için daha da anlamlı hale geldi. bilmiyorum, belki parti yaptığı şeyde haklıydı; bir bakıma parti aslında doğru olanı yapıyordu. ama işte, diğer yanda da benim şu anda bu incelemeyi yazabiliyor olmamın bile, hatta okuduğum bu kitap hakkında düşünüp kendimce çıkarımlar yapabiliyor olmam bile özgürlük tanımına girerken parti’yi ve yaptıklarını destekleyemiyorum. kitaptaki gibi işte, çiftdüşün yapıyorum.
güzel bir kitaptı. 5 yıldızı hak ediyordu. ancak ben, o final ile birlikte winston’u affedemiyorum.
Kuyruklu Yıldız Altında Bir İzdivaçDuygu ve Düşünce
Selam dostlar
Gerçekten uzun bir süre çantamda, gözümün önünde ve her yerde gezdi bu kitap benimle Maalesef ki ben bu kitabı sevemedim arkadaşlar. Kitabın içerisinde İrfan Galip karakterinin düzenlemiş olduğu seminer bana gereksiz uzun anlatılmış geldi. Ve okurken çok sıkıldım. Bu nedenle sonrası akıcı devam etse de, ben ısınamadım kitaba. Ve sonunda #okudumbitti Söyleyeceklerim bu kadar.
Hüseyin Rahmi ile başka bir kitapta buluşmak dileğiyle Saygıyla
#hüseyinrahmigürpınar #okumaköşesi #kitapincelemesi #kendimce
Kuyrukluyıldız Altında Bir İzdivaçHüseyin Rahmi Gürpınar · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202525,7bin okunma
Altı Harfli Bir Tatlı Üzerine
Yaşadıklarımızın kırgınlığı ya da yaşayamadıklarımızın burukluğu.
Bu kitabı bu şekilde tanımlayabilirim kelimeler yettikçe ve dilim döndükçe. Yaşlanmanın, yalnız kalmanın, evlatları tarafından değer görmemişliğinin belki de artık görülmemişliğinin hüznü içinde Emine teyze. Terk edilmişliğin, hiç sevilmemişliğin hatta bu yüzden sevemeyişinin burukluğu ile Meltem.
Bu iki kadını bir araya getiren bir köy evinde hayal kırıklıklarının, gözyaşlarının, iç çekişlerin sızısı yer almakta. Kendimce Emine teyzenin hatalarının olduğunu düşünsem de onun eşini kaybetmesiyle başa çıkamayışı empati sağlıyor.
Meltem ise doğumundan yetişkinliğine kadar heves edip yaşayamadığı bütün duygularla romanın başından sonuna kadar insanın içini acıtıyor. Sonunda ise onun mutluluğuyla mutlu oluyorsunuz. Bölüm adları, metnin bağlamında romana tat katıyor. Sıcak, bizden bir şeyler okumak isteyen herkese tavsiye ederim.