Benliğimizden vazgeçip âşığımızın nazarındaki, kalbindeki kişi olmayı kabul mü etmeliyiz? Ötekinin hatırına kendime yabancılaşarak hayat bulabilir miyim? Böylelikle, sevda panayırında, ruhumuzu şeytana satmak yerine, meleğe hediye etmiş mi oluyoruz? Bunun, hayvanat bahçesinde Tarzancılık oynamaktan ne farkı var?
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Benim bir gün herkese gülücükler dağıtıp ertesi gün nefret kusmam imkânsız. Ben de orta yolu seçiyorum ve düşüncelerimi kendime saklıyorum. Belki bir gün ben de başkalarına onların bana davrandığı gibi alçakça davranırım.