“İnsanoğludur, insanoğlu belli olmaz Yüzbaşım. Bir ağaç bin damardır dokuz yüz doksan dokuzu yeraltında, ancak bir tanesi dışarıdadır. İnsanoğlu da böyledir.”
...
Üstüne titrediğim her şeyi yitirmeyi öğrendim çoktan
Söylenecek bir tek sözüm kalmazsa
Çizerim yüzünü kuşların kanatlarına
Her çırpınışta gökyüzüne dağılır
Yüzün, hücrelerine varana dek uçuşur.
“...Ben bilmek istiyorum ki gerçekten de yaşamak şu bir avuç yerde yaşlanıncaya kadar dolaşıp durmaktan mı ibaret; yoksa dünyada başka şekilde yaşanabilir mi?”