7/10
2026 100. kitabı
7.5 /10
Rinaverse evreninde en merak ettiğim çiftlerden birinin hikayesine sonunda başladım.
Açıkçası beklentim daha yüksek olduğu için bu kitap biraz ortalama kaldı benim için. Rina genelde kırılma anlarını beklenmedik yerlerde kesin şekilde veriyor o yüzden Kyle ve Rai için tam kırılma nerde yaşanacak merak ediyorum.
Smut kısmı beklediğimden fazlaydı ama rahatsız edici değildi. Sonuçta kurguda ikisini birbirine yaklaştıracak bir olay olmayınca Kyle’n Rai’ye uyguladığı tarifeye kaldık.
Seri ülkemizde çok saçma başladığı için önce okumamız gereken bu kitapları Yalan Serisi ve Canavar üçlemesinden sonra okumak pek çok yerde büyüyü bozuyor ama çok fazla spoiler yemeden okumak yine de mutluluk verici.
Final kısmı fena bitti direkt ikinci kitapla devam etmem şart..
İlk kitap sonunda Kyle'in telefon görüşmesine kulak misafiri olmuştu Rai ve duyduklarıyla birden tehlikeli bir düşman haline geldi adam. Üyesi olduğu kardeşliği ve ailesini korumak için plan yapması gerekiyor ve biri tarafından merdivenlerden fırlatılması bu plana vesile oluyor. Hafıza kaybı yaşadığını ve 10 yıl öncesini hatırladığını ve sonrasını yani Kyle'in hayatına girmesini hatırlamadığını iddia ediyor jdjdd Kyle de inanıyor ve kendisini hatırlaması için uğraşıyor. Biraz üzüldüm burada şahsen :) Ama bu kısımların daha uzun olmasını isterdim ne güzel kandırmıştık adamı 7 yık terk etmesinin acısını çıkarsaydık ya. Neyse sonradan kocamızı zehirleyip (aslında uyutmuş ama Kyle zehirlendi sandı djdj) kapana düşürüyoruz. Tabiki çoktan birbirlerinin zaafı olmuşlardı... Bu seride Rai'nin biraz daha dirençli olmasını beklerdi herkes çünkü Kai'nin kitabında öyle bir kadındı. Eyy aşk nelere kadirsin işte. Kyle'de karısından bebek yapma amacına sonunda ulaştı deli etti kendini djdj Ama ikinci okuyuşumda daha çok sevdim bu seriyi daha çok kendimi kaptırdım hemen bitti.
4/5
GÜÇ TAHTIDark romance
Herkese merhaba
Yeni serimize merhaba diyorum.. rina kenttimiz gelmiş, hemen alıp okuduk tabi... bu aralar kendisinden hiç haz etmesemde ( devamlı gay kitabı yazıyor sınırlerimi bozuyor) merak ettiğimiz adamlar var yani onlara devam etsen ama gay olmayanlar heto olanlardan bahsediyorum. puan : 5,5 dan 6 dır hahahah
Zaten gay kitaplarıda bana fazla ütopik geliyor, mafya liderlerin oğulları gay fılan fılan... neyse sınırlenmeye başlıyorum yoksa yazacam yazacam...
Gelelim kitabımıza; diğer kitaplarda en merak ettiğim karakterlerden biriydi Ria, o kadar erkek egemenlığı içinde tek başına mücadele eden kadın karakteri kım olsa merak ederdi.Ama aynı şeyi erkek karakter için diyemeceğim, kendisinden hiç haz etmedim valla,ria neden bu karakter yazılmış anlamış değilim... Kitabın konusu bakında gayet güzel intikam ve bunun üzerinden anlaşmalı evlilik ve güçlü kadın karakter en sevdiğimizidir.
Ama zaten 300 sayfa olan kitabın 200 sayfasını kyle seks oyuncuları ile Ria’yı taciz etmesini okuduk... bu arada en sevmediğim olaydır smut sahnelerde seks oyuncaklarının kullanılmadı ama kyle beyfendisi sevişirken hoşlanmıyormuş ama karısı erkeklerin olduğu toplantılarda karısına seks oyuncuğı ile taciz etmesi tahrik ediyormuş .. iğrençç hiç beğenmedim... bide Kyle gerçektem kötü bu arada, ıntıkam için yol alışı fılan kendince mutlaka sebebleri var bu kitapta bilmıyoruz. 2. Kitapta anlıyacağız herhalde ama bu kitapta kyle hiç sevemedim. Ria sevdim ben... kitap aktı gitti tabi,
Bence aşırı basit yazılmış bir kitap daha iyisi yaza bilirdi bence rinacık ama neyse gaylerden bin kat daha iyidir zaten... seriye hemen devammm.. sonu baya heyecanlı bitti.
Bu arada ren yayınevini ilk önce tebrik etmek istiyorum bekletiltik ama anında serinin 2 kitabını cıkarttıkları için tşk ederim ama
Selamlar, Rina Kent'in yeni serisinin ilk kitabının yorumuyla geldim.
Rai mafya dünyasında ayakta kalmaya çalışan kadın karakterimiz. Rai, Ana'nın evlendirileceğini öğreniyor ama bunun olmasını istemiyor çünkü Ana daha 20 yaşında, okumak isteyen genç kız. Bu yüzden Ana'nın yerine evlenmeyi kabul ediyor. Kendisini, yıllar önce korumalığını yapan bir anda ortadan kaybolan ve 7 yıl sonra ortaya çıkan Kyle Hunter ile evlenirken buluyor..
Ben Rai'nin hikayesini Canavar üçlemesinden beri merak ediyordum. O seride bize gösterilen kadın, çok güçlü, ayakları üzerinde duran, mafya dünyasında kendini gösteren bir kadın şeklindeydi. Kendi kitabında da öyleydi. Diğerlerinin Rai'nin kadın olmasından dolayı çoğu konuda söz sahibi olamayacağını söylemesine rağmen Rai'nin onların karşısında dik durması hoşuma gitti.
Kyle çoğu sahnede sinirlerimi hoplattı. Onu hem sevdim hem de sevmedim. Bazı sahnelerinde erdim özellikle kıskançlık sahneleri çok hoşuma gitti ama bazı sahnelerinde de birazcık saydırmış olabilirim. Rai'nin Kyle'a karşı olan iradesizliği canımı sıktı. Birazcık iradeye davet ediyorum onu.
Smut sahneler bir tık fazlaydı, aralarındaki ilişkiyi daha duygusal olarak okumak isterdim. Bu arada sonu çok heyecanlı bitti. Bu kitabı bitirdiğin an ikincisine başladım.
Ve ben yine niye Damien'in kendi kitabı yok diye sorguladım. Okuması inanılmaz zevkli bir karakter. Herkese bulaşıp, hiçbir şeyi umursamaması inanılmaz hoşuma gidiyor.
Bu arada Adrian ve Kirill... Kirill'i zaten severim ama Adrian'ı kendi kitabında sevmeyip başka kitaplarda bu kadar sevmem bana her seferinde büyük şok oluyor. O gizemli, sessiz, sakin, her şeyi ben bilirim havasına bayılıyorumm.
+18
Kyle'ın ihanetini öğrenen Rai saldırıya uğradığında suçluyu kandırmak için hafıza kaybı numarası yapar. İhanetin nedenini bulmaya uğraşan Rai bir yandan da yaşadığı olayları kabullenmeye çalışır.
Bir Rina kitabı daha bitti. Oldukça güzel bir ikilemeydi. Rina ablam ne yazsa okurum zaten. Rai benim için her zaman hayran olduğum bir karakter olacak. Kyle'ı Flame ve Julian ile birlikte biraz daha görseydik keşke oldukça hoşuma gitti. (≧▽≦) Ayrıca diğer serilerde yaşanılan olayları diğer kitaplarda da ufak olarak hatırlamak yapboz parçalarını tamamlamak gibi. Bu şekilde bağlantılı serileri çok seviyorum. Umarım diğer serileride bir an önce okuyabiliriz. Ve Kyle'ın Damien'den nefret ediyorken oğlunun ona benzemesi aşırı komik resmen ikisinin karışımı olmuş Nikolai
(≧▽≦)
GEÇMİŞ ZAMANA MUSTAFA KUTLU'DAN BAKMAK
Mustafa Kutlu okurken çocukluğumu okuyormuş gibi hissediyorum. Henüz her şeyin bu kadar hızlı, bu kadar ultra, bu kadar otomatik olmadığı o manuel zamanlar... İstasyonda geçen hikayelerdeki istasyoncu, lokantacı, çorbacı; mutlak hatıramda bir surette beliriyor. Ya da mahalle, köy, kasaba hikayelerindeki mahallenin delisi, velisi, âmâsı, dilsizi... Hepsinin adı, sanı, lakabı dipdiri kendi hikayemde.
Modern zamanların bizden alıp götürdüğü birçok şey; küçük idealler, hız ve otomasyondan arınmış o sıradanlık, Kutlu’nun eserlerinin okura temas noktası olmuştur. 
Bu Böyledir’de Süleyman'ın, eşinin ayakkabılarına bakıp yüreğini sızlatan iç acısının bugün net bir karşılığı var mıdır? Yahut bir davul fırın sahibi olmanın tuhaf zaferini, en fazla neye sahip olunca hisseder günümüz insanı?
Mustafa Kutlu’yu ilk kez 14 yaşında, edebiyat öğretmenimin verdiği 
Tufandan Önce kitabıyla sevmiştim. Aradan geçen 20 yılda çok şey değişti. Eserlerin bir çoğu içindekilerle birlikte mazi kabilinden okunuyor olsa da Kutlu’nun kahramanlarının büyük iddiaların peşinde koşmaması, hayatın akışındaki o küçük, samimi tesadüfler bize kendimizi hatırlatıyor. Hızın ve otomasyonun insanı yabancılaştırdığı bu çağda; kasabanın, istasyonun ve mahallenin o capcanlı hafızasıyla yeniden eve, yani çocukluğumuza dönme hissini seviyoruz.
Kutlu’yu bundan sebep seviyoruz.
Edit: 
Chef bitti şimdi. Ama bu kitabın sonu yok. E be Mustafa Kutlu... Meselenin sonunu niye okura bırakırsın ki. Zaten aklımızda kırk türlü tilki, yani bi de bunun derdine mi düşelim. :)
Edit: 
Arkakapak Yazıları yazarın uzun yıllar yönetiminde bulunduğu Dergâh dergisinin arka kapağında yayımlanan kısa, yoğun ve vurucu metinlerinin bir araya getirilmesiyle oluşmuştur. Dergâh yayın hayatına son verene kadar ben de takip etmiştim Kutlu'nun yazılarını. Çoğusu
Mustafa Kutlu okurken çocukluğumu okuyormuş gibi hissediyorum. Henüz her şeyin bu kadar hızlı, bu kadar ultra, bu kadar otomatik olmadığı o manuel zamanlar... İstasyonda geçen hikayelerdeki istasyoncu, lokantacı, çorbacı; mutlak hatıramda bir surette beliriyor. Ya da mahalle, köy, kasaba hikayelerindeki mahallenin delisi, velisi, âmâsı, dilsizi... Hepsinin adı, sanı, lakabı dipdiri kendi hikayemde.
Modern zamanların bizden alıp götürdüğü birçok şey; küçük idealler, hız ve otomasyondan arınmış o sıradanlık, Kutlu’nun eserlerinin okura temas noktası olmuştur. Bu Böyledir’de Süleyman'ın, eşinin ayakkabılarına bakıp yüreğini sızlatan iç acısının bugün net bir karşılığı var mıdır? Yahut bir davul fırın sahibi olmanın tuhaf zaferini, en fazla neye sahip olunca hisseder günümüz insanı?
Mustafa Kutlu’yu ilk kez 14 yaşında, edebiyat öğretmenimin verdiği Tufandan Önce kitabıyla sevmiştim. Aradan geçen 20 yılda çok şey değişti. Eserlerin bir çoğu içindekilerle birlikte mazi kabilinden okunuyor olsa da Kutlu’nun kahramanlarının büyük iddiaların peşinde koşmaması, hayatın akışındaki o küçük, samimi tesadüfler bize kendimizi hatırlatıyor. Hızın ve otomasyonun insanı yabancılaştırdığı bu çağda; kasabanın, istasyonun ve mahallenin o capcanlı hafızasıyla yeniden eve, yani çocukluğumuza dönme hissini seviyoruz.
Kutlu’yu bundan sebep seviyoruz.
Edit: Chef bitti şimdi. Ama bu kitabın sonu yok. E be Mustafa Kutlu... Meselenin sonunu niye okura bırakırsın ki. Zaten aklımızda kırk türlü tilki, yani bi de bunun derdine mi düşelim. :)
Edit: Arkakapak Yazıları yazarın uzun yıllar yönetiminde bulunduğu Dergâh dergisinin arka kapağında yayımlanan kısa, yoğun ve vurucu metinlerinin bir araya getirilmesiyle oluşmuştur. Dergâh yayın hayatına son verene kadar ben de takip etmiştim Kutlu'nun yazılarını. Çoğusu