Maalesef ki seride puan kırdığım kitap bu oldu. 7 puan az değil evet ama tam 10’luk bir kitap asla olamaz. Katilin kim olduğundan tutun olayların işlenişine. Yani 250. Sayfada zaten kim olduğunu anlıyorsunuz . Ve İngiltere tasvirleri gerçekten yorucuydu . Yazarın ilk kitabını da çok beğenmemiş ama diğer 3 kitabı çok sevmiştim. Bu kitap içinde çok heyecanlıydım ama maalesef ki beklentimin baya altında kaldı. Stevie ve David ilişkisi o kadar yorucuydu ki ben bile Stevie yerine gerildim. Izzy karakteri sanırım ana kadroya eklenecek gibi. Yani seriyi nereye kadar uzatacak yazar bilmiyorum. Ama iyi bir gizem yazmakla uzun bir kitap yazmak aynı şey değil maalesef ki. Konusunda kısaca bahsedelim David ve Stevie uzak mesafe ilişkisine dayanamadıkları için David onlara İngiltere de okul gezisi ayarlar. Bizim 4 lü Müdür Quinn den izin alıp koşa koşa gider. David arkadaşı Izzy’le tanıştırır ve Izzy de ona teyzenin üniversite de başına gelen arkadaşlarının şüpheli ölümünü anlatır ve olaylar başlar. SPOILER?!?? David umarım yanarsın ya. Yazar artık bu seriyi bitirmeli diye düşünüyorum çünkü git gide ilişkileri bozuyor. Nate mükemmel bir arkadaş keşke Stevie’yle ikisi olsaydı. Katilim Peter olduğu en başından beri belli. Tabii yazar Sooz falan olayı çekmeye çalışıyor kedi elerjisi, Seb’in uyuşturcu sorununa vs. Bilemedim ya çok içime sinmedi.
merhabalar
Frieda McFadden’ın *Erkek Arkadaş* kitabını bitirdim. Açık konuşmam gerekirse, katilin kim olduğunu daha kitabın başlarında hemen çözdüm; yazarın tarzını bildiğim için sürprizler benim için pek şaşırtıcı olmadı.
Kitabın genel performansı bence çok yüksek değildi, kurgu anlamında biraz zayıf kalmış. Yine de akıcı bir dili olduğu için "okunabilir" bir kitaptı; elimden bırakmadan hızlıca bitirdim. Çok büyük beklentiye girmeden, sadece vakit geçirmek için okunacak, çerezlik bir polisiye arayanlara uyabilir ama bende "vay be" dedirten bir iz bırakmadı.
Reklam
Tanrıların Doğuşu: TheogoniaEdebiyat
Theogonia okumak beni epey zorladı. Kim kimden geldi, kim kimi yedi derken kayboldum. Anlamak için birçok vlog izlemek durumunda kaldım. Anlaşılan o ki Batı medeniyeti için iki Yunan mitolojik kaynağı kritik önem taşıyor: Homeros'un İlyada'sı ve Theogonia. Müzikten resme, heykelden bilimsel buluşların isimlerine, şirket adlarına kadar hepsi bu mitlerden besleniyor. Batı medeniyetinin kökü Yunan mitolojisi. Olayları anlamamda en çok katkı sağlayan içeriği Emel Kalender hazırlamış(YouTube Kanalı) youtu.be/xCcYmFXQSzc?si=... Kitabı mükemmel bir forma sokmuş aslında; hem resim sanatıyla hem heykellerle içeriği zenginleştirmiş.
Theogonia, tanrıların soy ağacını anlatan basit bir masal kitabı değil; evrenin hiçlikten varoluşa, düzensizlikten düzene, vahşetten adalete geçişinin yani Kaos'tan Kozmos'a büyük dönüşümün epik hikâyesidir.
Ancak bazı eleştiriler de yapmak lazım: Antik Yunan medeniyetinin dünya çapında Batı medeniyetini şekillendirmesinin asıl nedeni Roma İmparatorluğu'dur. Romalılar bu kültürel zenginliği benimseyip geliştirmeseydi Akdeniz havzası ve dolayısıyla Batı medeniyeti bu kadar etkilenmeyecekti. Hatta Romalılar bu kadar hevesli olmasaydı, Yunan mitolojisi belki de yerel bir medeniyetin mitleri olarak kalacaktı.
İyi okumalar dilerim.
Puan vermedi
"Bir köşeye çekiliyorsun, belki de bir duvar dibine. Sonra uzun uzun bakıyorsun gökyüzüne..."Maral Atmaca’nın kalemine bir kez daha hayran kaldığım, okurken hem nefesimin kesildiği hem de kahkahalarla güldüğüm muazzam bir seri maratonunun sonuna geldim! Saka ve Sanrı'dan sonra bu seri de benim için kesinlikle tereddütsüz bir 10/10!Hikaye, yetiştirme yurdunda 29 çocukla birlikte gizemli bir şekilde damgalanan ve o geceden sonra hayatı tamamen değişen Sedef'in 
Maral Atmaca Yankı Sarmaşık etrafında dönüyor. Yıllar sonra "Damgacı"nın yeniden ortaya çıkıp bu yarasaları tek tek avlamaya başlamasıyla ekibin bir akademide toplanması ve hayatta kalma mücadelesi tek kelimeyle kusursuz işlenmiş.Yaralasar'ı Benim İçin Unutulmaz Kılan Ne Oldu?Mizah ve Eğlence: Kitabın gizemi ve aksiyonu ne kadar yüksekse, komedi dozu da bir o kadar harikaydı! Sedef’in o dik başlı, hazırcevap ve esprili yapısı okurken beni sürekli güldürdü. Karaktere ve mizahına kelimenin tam anlamıyla bayıldım!Dostluk ve Ekip Ruhu: Sedef, Alaz Altuğ Sipahi, Yiğit, Hakan ve diğer tüm Yarasalar... Aralarındaki o didişmeler, birbirlerine olan bağlılıkları ve kurdukları o sıcak bağ içimi ısıttı. Bir kitaptaki ekip ruhu ancak bu kadar güzel yansıtılabilirdi.Gizem ve Ters Köşeler: "Damgacı kim?" sorusunun peşinden koşarken yazarın önümüze serdiği ipuçları, kurduğu akıl oyunları ve yaptığı ters köşeler yine bildiğimiz Maral Atmaca kalitesiydi.Aksiyonun, derin bir gizemin ve bolca kahkahanın bir arada olduğu, okurken asla sıkılmayacağınız bir dünya arıyorsanız bu 4 kitaplık seriyi gözünüz kapalı okuyun. Yarasalar her zaman kalbimin bir köşesinde kalacak. Kesinlikle tavsiyemdir!
Maral Atmaca Yankı Sarmaşık etrafında dönüyor. Yıllar sonra "Damgacı"nın yeniden ortaya çıkıp bu yarasaları tek tek avlamaya başlamasıyla ekibin bir akademide toplanması ve hayatta kalma mücadelesi tek kelimeyle kusursuz işlenmiş.Yaralasar'ı Benim İçin Unutulmaz Kılan Ne Oldu?Mizah ve Eğlence: Kitabın gizemi ve aksiyonu ne kadar yüksekse, komedi dozu da bir o kadar harikaydı! Sedef’in o dik başlı, hazırcevap ve esprili yapısı okurken beni sürekli güldürdü. Karaktere ve mizahına kelimenin tam anlamıyla bayıldım!Dostluk ve Ekip Ruhu: Sedef, Alaz Altuğ Sipahi, Yiğit, Hakan ve diğer tüm Yarasalar... Aralarındaki o didişmeler, birbirlerine olan bağlılıkları ve kurdukları o sıcak bağ içimi ısıttı. Bir kitaptaki ekip ruhu ancak bu kadar güzel yansıtılabilirdi.Gizem ve Ters Köşeler: "Damgacı kim?" sorusunun peşinden koşarken yazarın önümüze serdiği ipuçları, kurduğu akıl oyunları ve yaptığı ters köşeler yine bildiğimiz Maral Atmaca kalitesiydi.Aksiyonun, derin bir gizemin ve bolca kahkahanın bir arada olduğu, okurken asla sıkılmayacağınız bir dünya arıyorsanız bu 4 kitaplık seriyi gözünüz kapalı okuyun. Yarasalar her zaman kalbimin bir köşesinde kalacak. Kesinlikle tavsiyemdir!
Merhaba kitap dostlarım
Bugün sizlere okurken beni hem duygulandıran hem de sayfalarını büyük bir merakla çevirmeme neden olan bir kitapla geldim: Firuze: Kehribar Ateşi.
Mehsa'nın kalemiyle daha önce tanışanlar bilir; onun hikâyelerinde sadece olaylar değil duygular da yaşanır.Bu kitapta da tam olarak bunu hissettim.Daha ilk sayfalardan itibaren kendimi aşiretlerin gölgesinde şekillenen hayatların,sırların ve yıllara meydan okuyan bir sevdanın içinde buldum.
Firuze;yaşadığı tüm zorluklara rağmen dimdik ayakta duran,güçlü ve etkileyici bir kadın karakterdi.Onun verdiği mücadeleleri okurken kimi zaman üzüldüm,kimi zaman gururlandım. Özellikle geçmişten gelen yüklerin hayatını nasıl etkilediğini görmek yüreğime dokundu.
Ezra ise;uzun zamandır okuduğum en özel erkek karakterlerden biri oldu.Firuze'ye olan sevgisi,sabrı ve koruyuculuğu o kadar içtendi ki her sahnelerinde kalbim biraz daha eridi. Özellikle ona seslenişleri ve sevgisini göstermenin ince yollarını bulması çok güzeldi.
Kitapta beni etkileyen bir diğer detay ise mücevherlerdi.Her taşın,her işlemenin ve her detayın ardında ayrı bir anlam saklıydı.Bu sahneler hikâyeye hem zarafet hem de derinlik katmıştı.
Arjin ise;başlı başına bir gizemdi.Rüyaları, hissettikleri ve söyledikleriyle hikâyenin görünmeyen kapılarını aralıyordu.Özellikle anlattığı rüyanın ilerleyen kitaplar için önemli ipuçları taşıdığına inanıyorum.O rüya hâlâ aklımın bir köşesinde dönüp duruyor.
Kına gecesi,düğün hazırlıkları ve sonrasında yaşanan olaylar ise kitabın temposunu bambaşka bir noktaya taşıdı.Tam her şey yoluna giriyor derken yaşanan gelişmeler beni sürekli şaşırtmayı başardı.Hele ki sonlara doğru ortaya çıkan isimle birlikte kafamda onlarca soru oluştu.
Kitabı bitirdiğimde elimde cevaplardan çok sorular vardı.Geçmişte neler yaşandı?Kim
Merhabalar, öncelikle evet bazı kusurları var ama kitap bu düşük puanları haketmiyor bence. Empati duygusu gelişmemiş insanların bir sınavla damgalandığı ve suça yatlınlıklarının daha fazla olduğunun düşünüldüğü bir distopyadayız. Konu insanı içine çekiyor, o gerilim kendini merak ettiriyor. Ama yazar anlatımda bazı kuralları çiğniyor örneğin serim bölümünü atlıyor ve kim kim ? kaç yaşında ? kim kadın , kim erkek ? Açıklamıyor dolayısıyla bir süre zorlanıyorsunuz. Örneğin başlardan beri okuduğum bir kadın karakterin yaşlı olduğunu kitabın sonlarına doğru başka bir karakterin ağzından öğrendim. Karakterler hakkında az şey bilmek de kitabı içselleştirirken dezavantaj yaratıyor. Ama tüm bunlara rağmen konu güzeldi ve ben severek, merak ederek elimden düşürmeden okudum. Bu saydığım problemler başlarda zorluyor biraz ama sonra akıp gidiyor. Bence okunmalı.
Reklam
Reklam