“…benim kim olduğumu birlikte keşfediyoruz biz. Beni tanıyan tek kişi sensin.”
Tamamen sustuğum zamanlarda bile susamıyorum. Susmak ile sükut başka şeyler demek ki. Hiç konuşmasam da içimde bir ses hiç susmuyor. Denedim ben bunu.İçimde devamlı konuşan biri var. Dene bak sussan da içinden konuşuyorsun. İçinde cümleler dolaşıyor. Kulağınla duymuyorsun. Ses yok belki ama konuşuluyor. Nasıl oluyor? Duymuyorsam eğer düşünüyor muyum sadece ya da hissediyor muyum? Ne oluyor? Kim konuşuyor?
Sayfa 106
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Her kim de benim zikrimden (Kur'ân'dan) yüz çevirirse, ona mutlaka zor bir hayat vardır. Bir de onu kıyamet gününde kör olarak haşrederiz."
(Taha/ 124)
''İçinizde yarım kalan kim varsa bitirin.
Çünkü nankör ve vefasızın yası tutulmaz.''
İnsanlar, bir, beş, on beş yıl sonrayı bile-bilseler dünya kim bilir nasıl bir yer olurdu. Çekilmez ya da çok daha güzel belki. Ama olanaksızdı. Çünkü zaman yazgısallığın dışında gelişen bir rastlantılar, etkileşimler ve oluşumlar süreciydi.
Gazel 305
"Sen nasılsan, olduğun gibi seni kim görebilir ki? Herkes, seni ancak kendi idrakince anlar."
