Dil ile dans
Yazarın okuduğum ilk romanı. Olaylar, hikaye, kişiler, mekanlar, tasvirler gerçekten de müthiş ve etkileyici değildi. Hatta bunların tamamı vasat ve kimi noktalarda vasatın altında idi.
Bazı kitaplar tasvir kalitesi ile bazıları yüzlerce sayfa süren gizem ile kimileri bir başka yönü ile sizi mesteder. Bu kitapta bunların birçoğu yoktu.
Fakat yazar dil ile öyle bir dans ediyor, yarattığı dilde öyle ince mizah yapıyor ki adeta dil ile sevişiyordu. Böyle bir konuyu "bir delinin hikayesini" bu şekilde anlatabilmek çok ince bir yaşanmışlık da gerektirir. Bu yönü ile beni ziyadesiyle memnun bıraktı.
Kitap üç beş saat içinde bitirilebilecek fakat dili bir süre zihni meşgul edebilecek değerde.
Tavsiye edilir, ayrıca yazarın diğer üç romanını da merak ettim bakalım, denk gelirse muhakkak okuyacağım onları da.
Muhayyel 
Adnan İslamoğulları Muhayyel
Muhayyel Adnan İslamoğulları MuhayyelJean-Louis Fournier - Otopsi Kitap İncelemem1000Kitap
Jean-Louis Fournier'nin Otopsim adlı eseri, yazarın kendi ölümünü hayal ederek yaşamını değerlendirdiği sıra dışı bir otobiyografik anlatıdır. Hikâye, bedenini bilime bağışlamış olan Fournier'nin otopsi masasında yatarken geçmişini hatırlaması üzerine kuruludur. Ölümünden sonra bile konuşmaya devam eden anlatıcı; aşklarını, evliliğini, pişmanlıklarını, başarısızlıklarını ve hayat boyunca yaptığı hataları samimi bir şekilde gözden geçirir.
Kitabın en dikkat çekici yönü, ölüm gibi ağır bir konuyu kara mizah ve ironiyle ele almasıdır. Fournier kendisini idealize etmez; aksine kusurlarını, bencilliklerini ve yanlışlarını açık yüreklilikle anlatır. Bu dürüst yaklaşım, anlatıya hem gerçekçilik hem de duygusal derinlik kazandırır. Kimi bölümlerde okuyucu gülümserken, kimi bölümlerde yaşamın geçiciliği ve insanın kaçınılmaz sonu üzerine düşünmeye yönelir.
Yazarın sade, akıcı ve kısa cümlelerden oluşan üslubu kitabın kolay okunmasını sağlar. Bölümler kısa olmasına rağmen her biri hayat, ölüm, aşk ve yalnızlık üzerine küçük birer düşünce metni niteliğindedir. Bu nedenle eser, güçlü bir olay örgüsünden çok yazarın gözlemleri ve iç hesaplaşmaları üzerine kuruludur.
Otopsim, ölüm korkusundan ziyade yaşamın nasıl yaşandığıyla ilgilenen bir kitaptır. Fournier, hayatın sonunda geriye kalan şeylerin başarılar değil, anılar, ilişkiler ve pişmanlıklar olduğunu hatırlatır. Mizah ile hüznü dengeli biçimde bir araya getiren eser, kısa hacmine rağmen okuyucuda kalıcı bir etki bırakmayı başarır. Özellikle insanın kendi hayatına dışarıdan bakmasını sağlayan sorgulayıcı yönüyle dikkat çeken, düşündürücü ve özgün bir kitaptır.
Jean-Louis Fournier 
Otopsim
Jean-Louis Fournier Otopsim
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Aklın Rüyası, felsefe tarihi yazımı içinde “okunabilirlik” ile “tarihsel ciddiyet” arasındaki nadir denge noktalarından birinde duruyor. Kitap, Antik Yunan’dan Rönesans’a kadar Batı düşüncesini kronolojik bir hikâye gibi anlatmakta. Bunu da fikirlerin birbirini nasıl doğurduğunu gösteren bir entelektüel anlatı olarak yapıyor. Gottlieb, filozofları kutsal figürler gibi ele almıyor; onları hata yapan, tartışan, kimi zaman da açıkça yanılan insanlar olarak sunuyor. Bu tavır, metni daha “insani” yapmış ama bazı cümlelerini de itiraza açık bırakmış. Bu yüzden zaman zaman "Haydi ya öyle miymiş!" cümlesini kurarken buldum kendimi.
Platon ve Aristoteles bölümleri kitabın omurgası sayılabilir. Gottlieb burada hem açıklayıcı hem de eleştirel bir yaklaşım göstermiş. Platon’un ideal dünyasını tarihsel bağlamına yerleştirirken, Aristoteles’i daha sistematik ve “bilimsel düşünceye yakın” bir figür olarak göstermiş. Sonuç olarak kitap, felsefeye teknik uzmanlıkla değil, tarihsel bir merakla yaklaşanlar için yararlı olabilecek bir başlangıç olabilir. Felsefe tarihine aşinaysanız şaşırtıcı cümleler okuyabilirsiniz.
Açılan yaramı sara bir çiçek
İncelememe eser ile aramızdaki uzak mesafe sorunu ile açıklamak istedim eseri bir çok defa sosyal medya platformlarında görmüştüm ve her almak istediğimde ya yoktu ya da almayı unutuyordum.Geçenlerde bir arkadaşımın paylaşımıyla kitabın muhabbet muhaciri Saadettin Ökten’in memlekete geleceğini gördüm alıp kaydettim ve gitme planlaması yaptım bir arkadaşımla,daha sonra o gün işten eve gelince tamamen unutmuşum ve benim gideceğimden hiç haberi olmayan başka bir arkadaşımın beni arayışıyla hani nerdesin daha gelmedin mi sorusuyla hayret ettim ve diğer arkadaşımla apar topar gittik.Ne diyeyim bu hitaba hayret edip kaldım ve hayret seviyemiz muhabbetle hayranlığa dönüştü.Bu serüven ile uzak mesafe ilişkimiz son buldu çünkü kitap için bir stand kurulmuştu ve ordan bana ben burdayım diye sesleniyordu.
Demek atalarımızın dediği gözden uzak olan gönülden uzak sözü muhabbet sevdalısına mukabil bir söz olmayıp
Kalbin mesafesine göz değil gönül karar verirmiş .
Eserin ismi hep dikkatimi çekmişti
Ve ismin Aşık Reyhani’nin bir dizesine ait olduğunu öğrendim.
“Bahar gelsin şu dağlara gideyim
Belki derdimize çare bir çiçek
Toplayıp devşirip harman edeyim
Açılan yaramı sara bir çiçek”
Kalbteki iman tohumunun sonucudur bir çiçek.
Hem eserin hem yazarın n/için derdimize bir çiçek sorusunun hitabının muhabbetini dinledik…
Eser kıymetli insanların yol gösterici düşünceleri ile insanların hayat sahnelerindeki rollerini yönetmenin direktiflerine uyarak rolün hakkını verebileceklerini hatırlatıp ele alınan içerikleri günlük hayatta kullandığımız kelimelerle
ama farklı bağlamlarla anlatarak insanlara reçetesi olan teselli şurubunun tadının acı olmasının bir gereklilik olup sonucunun bir şifa olacağını sunuyor.
Teselli arayışın kimi zaman bir büyüğün sözünde kimi zaman bir kitabın
Yazarın sade ve akıcı kalemi sayesinde sayfalar hızla ilerlerken, karakterlerin yaşadığı duygu yoğunluğu okuyucuya da geçiyor. Özellikle sevgi, fedakârlık ve hayatın getirdiği imtihanlar üzerine kurulan olay örgüsü, kitabı daha anlamlı hale getiriyor.
Kitap boyunca kimi zaman tebessüm ettim, kimi zaman hüzünlendim. Karakterlerin yaşadığı iç çatışmalar ve değişimleri oldukça gerçekçi buldum. Bu yönüyle sadece bir aşk hikâyesi değil; aynı zamanda insanın kendini keşfetme yolculuğunu da anlatıyor.
Tarixin Dönüş Nöqtələri: Bəşəriyyətin Ulduzlu SaatlarıDuygu ve Düşünce
Spoiler ola bilər.
Kitabı bütövlüklə götürəndə maraqlı idi. Tarixi quru faktlar kimi deyil, maraqlı hekayələr kimi danışması xoşuma gəldi. Xüsusilə də İstanbulun fəthindəki o balaca Kerkaporta qapısı detalı və Vaterloo döyüşündəki marşal Qrouşinin tərəddüdü həqiqətən insanı valeh edir. Kiçik görünən şeylərin tarixin gedişatını necə dəyişdiyini görmək çox qəribə bir hissdir. Amma sırf subyektivliyinə görə 7 bal verdim. Sveyq hadisələri bəzən çox dramatikləşdirir, hekayə daha maraqlı alınsın deyə reallığı bir az şişirdir. Yenə də ümumi dünyagörüşünü artırmaq üçün oxunmağa dəyər.