''Kaybedilen en kıymetli eşyanın, servetin, her türlü dünya saadetinin acısı zamanla unutuluyor. Yalnız kaçırılan fırsatlar asla akıldan çıkmıyor ve her hatırlayışta insanın içini sızlatıyor. Bunun sebebi herhalde, "Bu öyle olmayabilirdi!" düşüncesi, yoksa insan mukadder telakki ettiği şeyleri kabule her zaman hazır. ''
Aşk ki ancak sır olarak kalırsa kalpte çoğalırdı. Eğer iki kişi arasındakiler sır olmaktan çıkarsa yalnızca dillerde çogalır; dostluğun, vefanın değerini düşürürdü.