#fundaokuyupyorumluyor
Günümüz insanının aslında hep yakındığı zaman yetersizliği. Zaman üzerindeki kontrolünü kaybetmesiyle mücadele edememek.
Sürekli yetişilmesi gereken işler, bitmeyen sorumluluklar ve başkalarının önceliklerine göre şekillenen günler, bireyi kendi hayatından uzaklaştırması.
Yazarımız bu konuda oldukça önemli bir farkındalık oluşturmuş. Sorun zamanı yönetememek değil, asıl sorun, zamanı kimin için ve ne uğruna kullandığımızı unutmak olmuştur.
Kitapta klasik kişisel gelişim kitaplarının yaptığı gibi daha çok iş yaparsan daha verimli olursun anlayışında olmayıp zamanla kurduğumuz ilişkiyi yeniden tanımlayarak ele almış. Şöyle ki, zamanı bir rakip ya da sürekli peşinden koşulması gereken bir kavram olarak değil, anlamlı bir yaşamın temel unsuru olarak görmeye davet ediyor.
Kitap, teorik bilgileri doğrudan sıralamak yerine Eren ve Bilge karakterleri üzerinden ilerleyen sembolik bir hikâye ile kurgulanıyor. Bu iki karakter aracılığıyla okuyucu yalnızca bilgi edinmiyor aynı zamanda kendi yaşamını sorgulayabileceği metaforlarla karşılaşıyor. Ay, arı, kristal, sekoya ağacı ve kovan gibi.
Yazarın dili oldukça sade, anlaşılır ve samimi. Akademik kavramları anlaşırlır bir şekilde aktarırken okuyucuyu sürekli düşünmeye teşvik ediyor. Özellikle zaman yönetimi işlerin hızına yetişmek değil, yaşamın özünü sahiplenmektir, düşüncesi kitabın temel mesajını güçlü bir biçimde özetlemiş nitelikte.
Kronos Bilgeliği, zamanı daha verimli kullanmayı öğretmekten çok, zamanla kurduğumuz ilişkiyi dönüştürmeyi amaçlayan bir eser. Modern yaşamın hızına kapılmış, sürekli bir şeylere yetişmeye çalışan, kendine vakit ayıramadığını hisseden herkes için önemli farkındalıklar sunuyor. Kişisel gelişim ile hikâye anlatıcılığını başarılı biçimde harmanlayan kitap, yalnızca okunup
Kitap alışkanlıklar hakkında bir kişisel gelişim kitabı. Yazarı gazeteciymiş. Çok satan 
Atomik Alışkanlıklar kitabı bu kitaptan bolca esinlenmiş. Ama bu kitap biraz daha iyi bence. Verdiği referanslar daha iyi. Alışkanlıkları bazı yaşanmış hikayeler eşliğinde anlatmış. Benim çok ilgi duyduğum bir tür olmasa da kişisel gelişim kitapları okuyorum. Alışkanlıkları işaret, rutin ve ödül dizgisi şeklinde oluştuğunu anlatıyor. Okunabilir.
Atomik Alışkanlıklar kitabı bu kitaptan bolca esinlenmiş. Ama bu kitap biraz daha iyi bence. Verdiği referanslar daha iyi. Alışkanlıkları bazı yaşanmış hikayeler eşliğinde anlatmış. Benim çok ilgi duyduğum bir tür olmasa da kişisel gelişim kitapları okuyorum. Alışkanlıkları işaret, rutin ve ödül dizgisi şeklinde oluştuğunu anlatıyor. Okunabilir.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
34- Renata Salecl – Kabalık Çağıİnceleme
34- Renata Salecl – Kabalık Çağı
Nezaketin Maskesi Neden Düştü?
Renata Salecl’in Kabalık Çağı kitabı, ilk bakışta gündelik hayatta giderek daha fazla karşılaştığımız saygısızlık, öfke ve tahammülsüzlük üzerine yazılmış gibi görünür. Ancak kitap ilerledikçe mesele yalnızca insanların daha kaba davranması değildir. Salecl, kabalığı bireysel bir karakter kusuru olarak değil; neoliberal kapitalizmin, rekabet kültürünün ve performans baskısının ürettiği toplumsal bir belirti olarak ele alır.
Kitabın temel sorusu oldukça basittir: Neden birbirimize karşı daha tahammülsüz hale geldik?
Bu soruya verilen yanıt ise yalnızca görgü kurallarıyla açıklanamayacak kadar kapsamlıdır. Salecl’e göre kabalık, insanların iç dünyalarındaki kaygılarla, toplumsal düzenin beklentileriyle ve ekonomik sistemin yarattığı rekabet ortamıyla yakından ilişkilidir.
Mutlu Olmak Zorunda Mıyız?
Kitabın dikkat çekici bölümlerinden biri, günümüzde mutluluğun nasıl bir zorunluluğa dönüştüğünü tartıştığı kısımdır. Salecl, modern insanın yalnızca başarılı değil, aynı zamanda sürekli mutlu görünmek zorunda bırakıldığını savunur.
Kişisel gelişim kültürü, motivasyon konuşmaları ve sosyal medya paylaşımları bireye sürekli aynı mesajı verir:
“Yeterince istersen başarabilirsin.”
Bu söylem ilk bakışta olumlu görünse de Salecl bunun karanlık bir tarafı olduğunu gösterir. Eğer başarı tamamen bireyin çabasına bağlanıyorsa, başarısızlık da kaçınılmaz olarak bireyin suçu haline gelir. Böylece yapısal sorunlar görünmez olurken insanlar kendi yetersizlikleriyle mücadele etmeye başlar.
Bu noktada kitap, çağdaş mutluluk söylemlerine önemli bir eleştiri getiriyor.
Narsisizm ve Kendini Pazarlama Baskısı
Salecl’e göre günümüz insanı yalnızca yaşamakla yetinmiyor; kendisini sürekli pazarlamak zorunda hissediyor. Sosyal medya
İnsan Başarınca Değil, Anlaşılınca Yaşar
Spoiler içermez.
Martin Eden’i sadece “çalıştı, başardı” hikâyesi gibi okumak bence kitaba haksızlık olur. Çünkü Jack London burada başarıyı parlatmıyor; tam tersine, başarının bazen insanın içindeki boşluğu daha görünür hale getirdiğini gösteriyor.
Martin’in en acı tarafı başarısız olması değil, kimsenin onu zamanında anlamaması. Yazarken, çabalarken, reddedilirken yanında kimse yok. Ama adı duyulunca aynı insanlar bir anda ona değer vermeye başlıyor.
Bu da kitabın en rahatsız edici sorusunu bırakıyor: İnsanlar bizi gerçekten biz olduğumuz için mi sever, yoksa başkaları bizi değerli bulduktan sonra mı?
Benim için Martin Eden, kişisel gelişim romanı değil; kişisel gelişim fikrine sert bir uyarı. İnsan yükselirken, bazen yükselmek istediği dünyanın ne kadar sahte olduğunu da görüyor.
Kitaptan bana kalan his şu: Başarı önemli, ama insanı her zaman kurtarmıyor. Bazen sadece yalnızlığını daha görünür yapıyor.
Uzun zamandır okumak isteyipte bir türlü fırsat bulamadığım bir kitaptı ve sonunda okudum Yaşar Kemal den okuduğum ilk kitaptı benim çok hoşuma gitti betimlemeleri çok iyiydi olaylar , yerler güzel bir dille anlatılmıştı merak uyandıran bir kitap . Kitabı okurken sanki eski Türk filmlerini Fatma Girik’in Kadir İnanır ‘ın filmlerini izliyor gibiydim sürükleyici bir kitap . Kitabı okuduğumda sanki arka da kaval sesi geliyor gibiydi
𓆩 ♡ 𓆪 ɢᴜ̈ɴᴀʏᴅıɴɴɴ 𓆩 ♡ 𓆪
ɴᴀsıʟsıɴıᴢ?
ɴᴇʟᴇʀ ʏᴀᴘıʏᴏʀsᴜɴᴜᴢ ᴄᴀɴıᴍ ᴅᴏsᴛʟᴀʀ?
Bugün size @destekyayinlari ‘ndan çıkan kalemi ile ilk kez tanıştığım @eddianterofficial #elele kitabının yorumu ile geldim...
#kitabınkonusu
Kitap iki bölümden oluşuyor.İlk bölümde;
Çok sevdiği eşini kaybeden kahramanımızın toparlanması için çoçukları,ona iyi gelir umuduyla ücra bir adadaki aşrama uçak bileti almaları ile başlıyor.Bu yolculukta ona yan koltukta sohbeti hoş Madam adında bir hanımefendi eşlik ediyor.Kahramanımız bir anda planlarını değiştirir ve kendini bu hanımefendinin evinde bulur.Madam’ın evi çok güzel,inanılmaz büyük ve ilgi çekicidir.Bahçesinde bir incir ağacı bulunmaktadır.İnciri yememesini ister.Fakat madam’ın uşağı her gelenin o incirden tatması gerektiğini söyler. Maalesef Adam dayanamayıp incirden yer.Ve bütün olaylar değişir.
Peki neden o incirden yememeliydi?
İkinci bölümde ise;
Madam’ın evinden özünü bulmuş bir şekilde ayrılır.O evden ayrıldıktan sonra rastlantı mı kader mi bilinmez bir karşılaşma ile aşkı bulan kahramanımız için yeni bir sınav da bu yeni aşkla başlar...
Peki bu aşkın sonu ne olacak?
Her aşk mutlu sonla biter mi sizce?
#kitaphakkındadüşüncelerim
“Büyük lokma ye büyük konuşma” sözünün şekil almış hali olarak ,evet kişisel gelişim deneme türünde yer yer sevemediğim yer yer alıntılarına bayıldığım bir kitap okudum.
Sevemedim dediğimi bakmayın.Benim kişisel gelişime olan önyargımdan kaynaklı yoksa akıcı sıkmayan bir dile sahipti kitap .
Hiç şüphe duymadan alıp okuyabilirsiniz. Naçizane tavsiyemdir.
Sağlıkla ve bol kitapla kalın...
#elele #engelsiz_okurrr
