Benim servetim kitaplarım diyordu o.
Kitaplarım, yani hayatım.
Yalnızlıktı tek servetim.
“Prospero
Üç şey istiyorum senden!.."
"Emret!"
"Tabutumu en iyi hekimlerim taşısın ki, onların dahi ölüm karşısında bir hünerleri olmadıkları anlaşılsın."
"Elbette."
"Altın gümüş ve kıymetli madenlerden ibaret tüm kişisel servetim, tabutum mezara götürülene kadar yol boyunca yerlere saçılsın. Bu sayede anlaşılsın ki bu dünyada elde ettiğimiz zenginlik, yine bu dünyada kalır.
Sonuncusuysa ellerim, herkesin görebileceği şekilde tabutun dışına uzatılsın. Bu sayede bilinsin ki en kıymetli varlığımız olan zaman, tükenince nasıl boş ellerle doğuyorsak işte böyle bomboş ellerle öte dünyaya gideriz..."
Sayfa 351 - Timaş Yayınları
